Η κυβέρνηση επεξεργάζεται έναν οδικό χάρτη για σταδιακές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις έως το 2030, επιδιώκοντας να μετατρέψει την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας σε ουσιαστική ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο κατώτατος μισθός και η εθνική σύνταξη, καθώς αποτελούν δύο κρίσιμους δείκτες τόσο για την αγορά εργασίας όσο και για την κοινωνική πολιτική. Το βασικό ζητούμενο, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, είναι οι αυξήσεις να «πατούν» σε σταθερές βάσεις: ανάπτυξη, παραγωγικότητα, μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομική ισορροπία.
Το πρώτο στίγμα των παρεμβάσεων αναμένεται να δοθεί με το πακέτο μέτρων που παραδοσιακά ανακοινώνεται τον Σεπτέμβριο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, η κυβέρνηση σχεδιάζει ένα πολυετές μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2026-2030, το οποίο προβλέπει έργα υποδομής ύψους 23 δισ. ευρώ αποκλειστικά από εθνικούς πόρους. Η λογική είναι απλή: ισχυρότερη παραγωγική βάση σημαίνει περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες δουλειές, άρα πιο βιώσιμες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.
Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις: Το σχέδιο έως το 2030
Ο σχεδιασμός έχει ως ορόσημο το 2030, χρονιά κατά την οποία η χώρα φιλοδοξεί να έχει κάνει ένα μετρήσιμο βήμα σύγκλισης με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν πρόκειται μόνο για αριθμούς. Η στόχευση είναι διπλή: από τη μία να ενισχυθεί το εισόδημα των νοικοκυριών και από την άλλη να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ώστε οι αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις να μην είναι συγκυριακές αλλά να στηρίζονται σε πραγματική οικονομική αντοχή.
Για να επιτευχθεί αυτό, ο κυβερνητικός σχεδιασμός «κουμπώνει» πάνω σε τρεις βασικούς πυλώνες:
– Ενίσχυση εισοδημάτων εργαζομένων και συνταξιούχων με τρόπο σταδιακό και προβλέψιμο.
– Άνοδος της παραγωγικότητας, όπου η Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
– Εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, με πλήρη ψηφιοποίηση υπηρεσιών και απλούστευση διαδικασιών, ώστε να μειωθεί το διοικητικό κόστος για πολίτες και επιχειρήσεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερο βάρος δίνεται στον κατώτατο μισθό μετά το 2027, καθώς αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο θα καθορίζεται.
Κατώτατος μισθός: Τι αλλάζει από το 2028
Το 2027 θα είναι η τελευταία χρονιά κατά την οποία η αύξηση του κατώτατου μισθού θα αποφασίζεται απευθείας από την κυβέρνηση. Από την 1η Ιανουαρίου 2028 τίθεται σε εφαρμογή νέο σύστημα, το οποίο θα βασίζεται σε αντικειμενικούς οικονομικούς δείκτες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, ο πληθωρισμός, η παραγωγικότητα και η συνολική επίδοση της οικονομίας.
Η αλλαγή φιλοδοξεί να δώσει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα, αλλά και να συνδέσει πιο άμεσα τις αυξήσεις με τη «θερμοκρασία» της οικονομίας. Με απλά λόγια: όσο καλύτερα πηγαίνουν ανάπτυξη και παραγωγικότητα, τόσο ισχυρότερη θα μπορεί να είναι και η αύξηση στον κατώτατο μισθό.
Τα τρία σενάρια για τον κατώτατο μισθό έως το 2030
Με αφετηρία τα 920 ευρώ, εξετάζονται τρία βασικά σενάρια:
1) Συντηρητικό σενάριο: Προβλέπει ετήσιες αυξήσεις 40-50 ευρώ, με μέσο ρυθμό ανάπτυξης περίπου 2%. Σε αυτή την εκδοχή, ο κατώτατος μισθός προσεγγίζει τα 1.080 ευρώ το 2030.
2) Επικρατέστερο σενάριο: Θεωρείται σήμερα το πιθανότερο, με αυξήσεις 50-60 ευρώ κάθε χρόνο. Αν επιβεβαιωθούν οι τρέχουσες προβλέψεις για την οικονομία, ο κατώτατος μισθός θα κινηθεί κοντά στα 1.120 ευρώ το 2030.
3) Αισιόδοξο σενάριο: Προϋποθέτει σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 3%. Οι αυξήσεις θα μπορούσαν να φθάνουν τα 60-70 ευρώ ετησίως, οδηγώντας τον κατώτατο μισθό ακόμη και πάνω από τα 1.220 ευρώ έως το τέλος της δεκαετίας.
Το μεταρρυθμιστικό πλαίσιο καταρτίζεται με τη συμβολή φορέων όπως ο ΟΟΣΑ, η Τράπεζα της Ελλάδος και το ΙΟΒΕ, με στόχο μια μακροπρόθεσμη στρατηγική που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από συγκυριακές αποφάσεις.
Εθνική σύνταξη: Από 446,87 ευρώ προς 480-520 ευρώ
Παράλληλα με τον κατώτατο μισθό, καθοριστική είναι και η πορεία της εθνικής σύνταξης, καθώς αποτελεί τη βάση υπολογισμού για τις κύριες συντάξεις και σημείο αναφοράς για τη συνολική αρχιτεκτονική του ασφαλιστικού. Με το σημερινό ποσό στα 446,87 ευρώ, τα σενάρια έως το 2030 έχουν ως εξής:
– Συντηρητικό σενάριο: Ετήσια αύξηση περίπου 2%, που οδηγεί την εθνική σύνταξη στα 480 ευρώ.
– Επικρατέστερο σενάριο: Μέση ετήσια αύξηση 2,5%, με την εθνική σύνταξη κοντά στα 500 ευρώ.
– Αισιόδοξο σενάριο: Ετήσια αύξηση περίπου 3%, που θα μπορούσε να ανεβάσει την εθνική σύνταξη έως και τα 520 ευρώ.
Ωστόσο, ανεξαρτήτως σεναρίου, το συμπέρασμα παραμένει κοινό: οι συντάξεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται με βραδύτερο ρυθμό σε σχέση με τους μισθούς. Αυτό αποδίδεται τόσο στο νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο δημοσιονομικής εποπτείας όσο και στις πιέσεις που δημιουργεί η δημογραφική γήρανση για τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του ασφαλιστικού.
Εναλλακτικά σενάρια μετά το 2027: Μπορεί να «τρέξουν» οι συντάξεις;
Στο οικονομικό επιτελείο εξετάζονται και εναλλακτικές διαδρομές, οι οποίες θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν από το 2027 ή το 2028, εφόσον τα δημοσιονομικά περιθώρια αποδειχθούν καλύτερα από τις σημερινές εκτιμήσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα μπορούσαν να υπάρξουν πρόσθετες παρεμβάσεις που να οδηγήσουν σε ταχύτερη αύξηση των συνταξιοδοτικών εισοδημάτων και σε εθνική σύνταξη ακόμη και υψηλότερη από τα 520 ευρώ το 2030.
Για να συμβεί, όμως, θα χρειαστεί είτε σημαντικά ισχυρότερη ανάπτυξη είτε πολιτική επιλογή ώστε μεγαλύτερο μέρος των δημοσιονομικών υπεραποδόσεων να κατευθυνθεί στους συνταξιούχους.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για το εισόδημα των νοικοκυριών
Ο συνδυασμός κατώτατου μισθού και εθνικής σύνταξης λειτουργεί σαν «πυξίδα» για την κοινωνία: επηρεάζει άμεσα τους χαμηλόμισθους, έμμεσα τη δομή των αμοιβών στην αγορά, και καθορίζει το κατώφλι πάνω στο οποίο χτίζονται πολλές συνταξιοδοτικές παροχές. Γι’ αυτό και οι αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις δεν αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένες εξαγγελίες, αλλά ως μέρος μιας μεγαλύτερης στρατηγικής που επιχειρεί να συνδέσει ανάπτυξη, μεταρρυθμίσεις και κοινωνική συνοχή.
Στο τέλος της διαδρομής προς το 2030, το στοίχημα είναι ξεκάθαρο: οι αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις να αποτυπώνονται με τρόπο αισθητό στην καθημερινότητα, χωρίς να υπονομεύουν τη σταθερότητα της οικονομίας. Αν η ανάπτυξη διατηρηθεί ισχυρή και η παραγωγικότητα βελτιωθεί, τότε τόσο ο κατώτατος μισθός όσο και η εθνική σύνταξη μπορούν να κινηθούν ανοδικά με μεγαλύτερη ασφάλεια, φέρνοντας πιο κοντά τον στόχο της πραγματικής σύγκλισης με την Ευρώπη.
