Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης αναφέρθηκε στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα και στη διαχρονική του διάθεση να δοκιμάζει τις ικανότητες του σε διαφορετικά είδη.
Ειδικότερα, ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης σημείωσε χαρακτηριστικά πως “τις περισσότερες φορές μας “κλειδώνουν” σε ρόλους. Είναι δύσκολο να γίνει ανατροπή γιατί μας βάζουν σε ένα είδος μανιέρας, σε ένα καλούπι, ειδικά στην τηλεόραση. Προσπάθησα, αλλά στην αρχή όχι συνειδητά, να πηγαίνω σε διαφορετικούς χώρους και θεατρικούς. Αυτό νομίζω πως με ατσάλωσε σαν ηθοποιό”.
“Δηλαδή μπορεί ξαφνικά να με έβλεπες σε ένα πολύ εμπορικό θέατρο. , όπως ξεκίνησα το μακρινό 1997, μετά να βρίσκομαι στην Επίδαυρο με παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου ή του Κρατικού θέατρο βορείου Ελλάδος και δεν ξέρω και γω τι. Σε θέατρα πιο “ποιοτικά” και μικρά, το Απλό Θέατρο ή το Ανοιχτό Θέατρο”.
“Οπότε όλο αυτό το πράμα νομίζω πως με γαλούχησε και δεν με φόβιζε στο να πάω κάπου. Στην αρχή έτρεχα βέβαια στις οντισιόν, όπως όλοι μας, να δούμε τι γίνεται” συμπλήρωσε, επίσης, ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης στο ψυχαγωγικό μαγκαζίνο της ΕΡΤ.
“Πάντα ψαχνόμουν. Ειδικά το θέμα της κωμωδίας, στην αρχή, δεν μου ερχόταν εύκολα γιατί με είχαν κατηγοριοποιήσει σαν ζεν πρεμιέ. “Εσύ, αγάπη μου, δεν είσαι ζεν πρεμιέ, είσαι ζεν χαζέν” μου έλεγε η δασκάλα μου, Ρένη Πιττακή στο θέατρο Τέχνης.
