Με αφορμή τη θεατρική του παρουσία αυτό το καλοκαίρι, ο Αλέξης Γεωργούλης μίλησε εφ’ όλης της ύλης στην Όλγα Λαφαζάνη και την κάμερα της εκπομπής Happy Day στον Alpha. Η συζήτηση ξεκίνησε από την καλλιτεχνική του διαδρομή και τη σκηνική του επιστροφή, όμως γρήγορα άνοιξε και το κεφάλαιο της δημόσιας ζωής του, με τον ηθοποιό να τοποθετείται ξανά για όσα έζησε στην πολιτική αρένα, αλλά και για τη διαφορά που ο ίδιος βλέπει ανάμεσα στην πολιτική ως στάση ζωής και στην κομματική διαδικασία ως μηχανισμό.
Ο Αλέξης Γεωργούλης, με λόγο άμεσο και ξεκάθαρο, επανέφερε στο επίκεντρο τη θέση του ότι η σχέση ενός ανθρώπου με την πολιτική δεν είναι κάτι που μπορεί απλώς να διαγραφεί ή να «κλείσει» σαν κεφάλαιο. Αντιθέτως, είναι μια διαρκής κατάσταση που αφορά όλους τους πολίτες, είτε επιλέγουν ενεργό συμμετοχή είτε όχι. Η κουβέντα έδωσε αφορμή για μια πιο ουσιαστική ανάγνωση της εμπειρίας του, πέρα από τίτλους και ετικέτες, με έμφαση στο τι σημαίνει πολιτική πράξη στην πράξη.
Αλέξης Γεωργούλης: «Το κεφάλαιο «πολιτική» δεν μπορεί να κλείσει για μένα»
Στο πιο χαρακτηριστικό σημείο της συνέντευξης, ο Αλέξης Γεωργούλης εξήγησε με σαφήνεια γιατί θεωρεί αδύνατο να βάλει τελεία στην πολιτική. Όπως είπε, «το κεφάλαιο “πολιτική” δεν μπορεί να κλείσει. Ζούμε σε μια κοινωνία που και μόνο που υπάρχουμε, ως πολίτες, εκεί το κεφάλαιο αυτό γράφεται είτε υπάρχουμε ενεργά είτε όχι». Πρόκειται για μια τοποθέτηση που απομακρύνεται από την εικόνα της πολιτικής ως επαγγέλματος και τη φέρνει πιο κοντά σε αυτό που είναι στην ουσία της: μια καθημερινή, συλλογική διαδικασία, στην οποία όλοι συμμετέχουμε με τις επιλογές μας, τη στάση μας και την παρουσία μας.
Με άλλα λόγια, ο ηθοποιός δεν μιλά για την πολιτική ως έναν «ρόλο» που μπορεί να αφήσει πίσω του, αλλά ως ένα πεδίο που διαμορφώνει την κοινωνική πραγματικότητα. Και αυτό το πεδίο δεν παύει να υπάρχει επειδή κάποιος αποσύρεται από μια θέση ή απομακρύνεται από έναν συγκεκριμένο χώρο.
Η διάκριση ανάμεσα σε πολιτική και κομματική
Παρότι ο Αλέξης Γεωργούλης ξεκαθαρίζει ότι το κεφάλαιο της πολιτικής παραμένει ανοιχτό, παρουσιάζεται αποφασισμένος ως προς κάτι άλλο: τη σχέση του με το κομματικό κομμάτι. Όπως δήλωσε, «το κεφάλαιο “κομματική” έχει κλείσει. Είναι ένας ατέρμονος αγώνας που δεν πρόκειται να βγει πουθενά». Η φράση αυτή συμπυκνώνει την κριτική του απέναντι σε μια λογική ανταγωνισμού, εσωτερικών ισορροπιών και διαρκούς σύγκρουσης που, κατά τη δική του εμπειρία, μπορεί να απομακρύνει από την ουσία της πολιτικής.
Η διάκριση που επιχειρεί έχει ενδιαφέρον: από τη μία, η πολιτική ως ανάγκη συμμετοχής, υπευθυνότητας και επιχειρημάτων· από την άλλη, η κομματική ως πεδίο που συχνά εγκλωβίζεται σε ατέρμονες κύκλους αντιπαράθεσης. Με αυτή την οπτική, ο Γεωργούλης δεν απορρίπτει την πολιτική, αλλά αντιθέτως προσπαθεί να την προστατεύσει από ό,τι θεωρεί ότι την φθείρει.
Η εμπειρία στο Ευρωκοινοβούλιο και όσα κράτησε
Αναφερόμενος στα χρόνια του στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Αλέξης Γεωργούλης περιέγραψε την εμπειρία του ως ουσιαστική και, σε μεγάλο βαθμό, θετική. «Η γεύση που έχω εγώ είναι από το Ευρωκοινοβούλιο», σημείωσε, για να προσθέσει ότι «είναι πάρα πολύ ωραία. Είναι κάτι που καταλαβαίνεις πως όντως μπορείς να ασκήσεις πολιτική και αν έχεις επιχειρήματα, ακούγονται».
Η συγκεκριμένη αναφορά δίνει έμφαση σε κάτι που σπανίως ακούγεται στον δημόσιο διάλογο: ότι σε ορισμένα θεσμικά περιβάλλοντα το βάρος μπορεί να πέφτει περισσότερο στη δουλειά, στη δομή και στη δύναμη των επιχειρημάτων. Ο ίδιος παρουσιάζει το Ευρωκοινοβούλιο ως χώρο όπου, όταν υπάρχει τεκμηρίωση και λόγος με περιεχόμενο, υπάρχει και η δυνατότητα να ακουστείς. Αυτό, για έναν άνθρωπο που προέρχεται από τον χώρο της τέχνης, μοιάζει να λειτουργεί ως επιβεβαίωση ότι η πολιτική δεν είναι μόνο επικοινωνία, αλλά και ουσία.
«Πολεμήθηκα μόνο από Έλληνες»: μια αιχμή με συγκεκριμένο μήνυμα
Ο Αλέξης Γεωργούλης δεν απέφυγε και την αιχμηρή πλευρά της εμπειρίας του. Όπως είπε, «πολεμήθηκα μόνο από Έλληνες, μέσα και έξω», παραπέμποντας σε μια γνωστή φράση που συχνά επανέρχεται ως σχόλιο για τον τρόπο που λειτουργούν οι αντιπαλότητες: «οι αντίπαλοι είναι απέναντί μας και οι εχθροί είναι δίπλα μας».
Η δήλωση αυτή δεν λειτουργεί απλώς ως προσωπικό παράπονο, αλλά ως ένα σχόλιο για το κλίμα που μπορεί να συναντήσει κάποιος όταν μπαίνει σε δημόσια πεδία με υψηλή ένταση. Υπαινίσσεται ότι το δυσκολότερο κομμάτι δεν ήταν η αντιπαράθεση με πολιτικούς «αντιπάλους» από άλλους χώρους, αλλά οι πιέσεις και οι αντιδράσεις από το εσωτερικό, εκεί όπου θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη κατανόηση ή τουλάχιστον πιο καθαρούς όρους αντιπαράθεσης.
Ένα κεφάλαιο που μένει ανοιχτό
Συνολικά, η συνέντευξη δείχνει ότι ο Αλέξης Γεωργούλης δεν αντιμετωπίζει την πολιτική ως ένα επεισόδιο που πέρασε και τελείωσε. Αντίθετα, επιμένει στη θέση ότι η πολιτική είναι αναπόφευκτη, γιατί συνδέεται με την ίδια την ιδιότητα του πολίτη. Μπορεί, όπως λέει, να έχει κλείσει το κεφάλαιο της «κομματικής», όμως το κεφάλαιο «πολιτική» παραμένει ανοιχτό, ακριβώς επειδή δεν αφορά μόνο αξιώματα και κομματικούς ρόλους, αλλά την κοινωνία, τη συμμετοχή και τη στάση ευθύνης απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.
