Σε έναν πόλεμο όπου δεν υπήρξαν νικητές, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου μοιάζει να είναι ο μεγαλύτερος ηττημένος, καθώς σύναψε μια εύθραυστη και ασαφή κατάπαυση πυρός με το Ιράν όπως σημειώνει σε ανάλυση του ο Guardian.
Όπως επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα, μετά από χρόνια απειλών του Μπενιαμίν Νετανιάχου εναντίον του Ιράν, τους θεατρινισμούς του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, τα υποτιθέμενα στοιχεία που διαρκώς επιδεικνύονταν στα μάτια των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης και τη διπλωματική πίεση που ασκούσε στους προέδρους των ΗΠΑ να συμφωνήσουν σε πόλεμο εναντίον του Ιράν, η σύγκρουση του Ισραήλ με την Τεχεράνη αποδείχθηκε αποτυχία.
Η εκτίμηση της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών ότι οι ισραηλινές προβλέψεις για αλλαγή καθεστώτος και επανάσταση στο Ιράν ήταν «γελοίες» αποδείχθηκε σωστή. Επίσης και η ισραηλινή πρόβλεψη ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε στην καλύτερη περίπτωση λίγες μέρες, στη χειρότερη λίγες εβδομάδες, αποδείχθηκε πως ήταν αρκετά μακριά από την πραγματικότητα.
Σύμφωνα με το ισραηλινό Κανάλι 12, ακόμα και τη Δευτέρα (6/4) ο Νετανιάχου πίεζε τον Ντόναλντ Τραμπ να μην συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός. Για μια μέρα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξέδωσε προειδοποιήσεις προς την Τεχεράνη και στη συνέχεια υποχώρησε και σύμφωνα με ορισμένα ρεπορτάζ, παραμέρισε το Ισραήλ κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων.
Μάλιστα στην ανάλυση του Guardian παρατίθενται δηλώσεις της ισραηλινής αντιπολίτευσης, η οποία άσκησε σκληρή κριτική στον Νετανιάχου.
«Ποτέ στην ιστορία μας δεν έχει συμβεί τέτοια πολιτική καταστροφή. Το Ισραήλ δεν είχε καν θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όταν ελήφθησαν αποφάσεις που αφορούσαν τον πυρήνα της εθνικής μας ασφάλειας», έγραψε στο X ο κύριος ηγέτης της αντιπολίτευσης του Ισραήλ, Γιαΐρ Λαπίντ.
נתניהו הוביל אותנו למפולת אסטרטגית. היה פה שילוב מחפיר של יוהרה, חוסר אחריות,עבודת מטה רשלנית, שקרים שנמכרו לאמריקאים ופגעו באמון בין המדינות. הצלחה צבאית שהפכה לאסון מדיני.
לישראל לא היתה שום השפעה על ההסכם שנחתם הלילה בין ארצות הברית לאיראן. נתניהו הפך אותנו למדינת חסות שמקבלת… pic.twitter.com/s4IqOQe098
— יאיר לפיד – Yair Lapid (@yairlapid) April 8, 2026
«Ο στρατός εκτέλεσε όλα όσα του ζητήθηκαν και ο λαός επέδειξε αξιοθαύμαστη αντοχή, αλλά ο Νετανιάχου απέτυχε πολιτικά, απέτυχε στρατηγικά και δεν πέτυχε κανέναν από τους στόχους που ο ίδιος έθεσε. Θα μας πάρει χρόνια να αποκαταστήσουμε την πολιτική και στρατηγική ζημιά που προκάλεσε ο Νετανιάχου λόγω αλαζονείας, αμέλειας και έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού», προσέθεσε.
לא היה אסון מדיני כזה בכל תולדותינו. ישראל לא היתה אפילו ליד השולחן כשנעשו החלטות הנוגעות לליבת הבטחון הלאומי שלנו.
הצבא ביצע את כל מה שביקשו ממנו, הציבור הציג חוסן מדהים, אבל נתניהו נכשל מדינית, נכשל איסטרטגית, לא עמד באף אחת מהמטרות שהוא בעצמו הציב.
ייקח לנו שנים לתקן את…
— יאיר לפיד – Yair Lapid (@yairlapid) April 8, 2026
Παρόμοια σχόλια έκανε και ο ηγέτης του αριστερού κόμματος των Δημοκρατικών, Γιαΐρ Γκολάν, ο οποίος χαρακτήρισε επίσης την κατάπαυση πυρός ως «στρατηγική αποτυχία» του Νετανιάχου.
«Υποσχέθηκε μία ιστορική νίκη και ασφάλεια για γενιές, και στην πράξη, καταλήξαμε σε μία από τις σοβαρότερες στρατηγικές αποτυχίες που έχει γνωρίσει ποτέ το Ισραήλ», ανέφερε ο Γκολάν σε ανάρτησή του στο X. «Πρόκειται για μια ολοκληρωτική αποτυχία που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του Ισραήλ για τα επόμενα χρόνια», συμπλήρωσε.
נתניהו שיקר.
הוא הבטיח “ניצחון היסטורי” וביטחון לדורות ובפועל קיבלנו כישלון אסטרטגי מהחמורים שידעה ישראל.
נשפך כאן דם.
אזרחים נהרגו. לוחמים גיבורים נפלו.
מדינה שלמה במקלטים.
צה״ל עשה את שלו בעוצמה והביא הישגים, אבל ממשלת נתניהו-סמוטריץ-בן גביר שוב נכשלה בתרגום שלהם לניצחון.…— Yair Golan – יאיר גולן (@YairGolan1) April 8, 2026
«Ο Νετανιάχου στοιχημάτισε τα πάντα στον πόλεμό του, αλλά απέτυχε»
Όπως αναφέρει ο Guardian, η πραγματικότητα είναι ότι ο Νετανιάχου στοιχημάτισε τα πάντα στον πόλεμο, αλλά απέτυχε στους στόχους του, καθώς δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την πτώση του θεοκρατικού καθεστώτος, την κατάσχεση των αποθεμάτων του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου της Τεχεράνης ή μια ουσιαστική αποδυνάμωση του κράτους. Παράλληλα η παγκόσμια εικόνα του Ισραήλ – που είχε ήδη αμαυρωθεί σε μεγάλο βαθμό από τις ενέργειές του στη Γάζα, όπου έχει κατηγορηθεί για τη διάπραξη γενοκτονίας – έχει υποστεί ζημιά.
Από την πλευρά της ασφάλειας, παρά τις ισχυρισμούς του Τραμπ, η δύναμη του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης έχει ενισχυθεί, καθώς η Τεχεράνη – τουλάχιστον προς το παρόν – έχει επιτύχει τον πρωταρχικό της στόχο, που ήταν απλώς να επιβιώσει από μια επίθεση διάρκειας ενός μήνα από δύο από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου. Οι επιθέσεις έχουν αφήσει ένα κατεστραμμένο μεν αλλά άθικτο δε καθεστώς, με σημαντικούς στρατιωτικούς πόρους, το οποίο είναι πιθανό να επιδιώξει τον γρήγορο επανεξοπλισμό καθώς αναζητά ευκαιρίες για αντίποινα.
Σχολιάζοντας τη συνέχεια των επιθέσεων στον νότιο Λίβανο, η ανάλυση σημειώνει ότι η επιμονή του Νετανιάχου να συνεχίσει τις επιθέσεις φαίνεται επίσης υπερφίαλη, δεδομένου ότι η δηλωμένη πρόθεση του Ισραήλ να δημιουργήσει μια νέα ζώνη ασφαλείας θέτει τις δυνάμεις του σε άμεση σύγκρουση επί του πεδίου με μαχητές της Χεζμπολάχ, οι οποίοι ιστορικά έχουν αποδείξει ότι είναι έμπειροι στον αγώνα στο δικό τους έδαφος. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φρικτές και απροειδοποίητες μαζικές αεροπορικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον του Λιβάνου μοιάζουν με μια τιμωρητική πράξη, αφού αποτράπηκαν στο Ιράν.
Οι επιπτώσεις όσον αφορά την κοινή γνώμη και τη διπλωματία είναι πιθανό να είναι ακόμη πιο σοβαρές για τον Νετανιάχου και το Ισραήλ. Ειδικότερα στις ΗΠΑ, μία πολιτική συναίνεση που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960 καταρρέει. Ο ρόλος του Ισραήλ στο να ωθήσει του Τραμπ προς τον πόλεμο στο Ιράν έχει δεχτεί επικρίσεις τόσο από τους προοδευτικούς όσο και από την ακροδεξιά πτέρυγα του MAGA, ενώ η υποστήριξη προς το Ισραήλ γενικότερα βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα ακόμη και μεταξύ των Εβραίων ψηφοφόρων.
Επιπλέον, υπάρχουν και εσωτερικές επιπτώσεις για τον Νετανιάχου σε μια χρονιά εκλογών για το Ισραήλ, όπου αντί να βελτιώσει την κατάσταση της ασφάλειας της χώρας, θα εξέλθει από τον πόλεμο χωρίς να έχει επιτύχει κανέναν από τους κύριους στόχους που είχε υποσχεθεί.
Παρά τον καλά τεκμηριωμένο κυνισμό του Νετανιάχου όσον αφορά τη διαφήμιση των συνήθως προσωρινών επιτευγμάτων του, θα είναι προφανές στους Ισραηλινούς ότι, αντί να έχει εξαλείψει αυτό που από καιρό περιγράφει ως «υπαρξιακή» απειλή για το Ισραήλ, οι συνθήκες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες.
Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ μπορεί να έχει πεθάνει, αλλά τον διαδέχθηκε ο σκληροπυρηνικός γιος του. Αντί να κλείσει το κεφάλαιο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, το σχέδιο 10 σημείων της Τεχεράνης – το οποίο ο Τραμπ χαρακτήρισε ως μια βιώσιμη βάση για διαπραγματεύσεις – φαίνεται να περιλαμβάνει την αποδοχή του δικαιώματος του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο, αν και ο Τραμπ αρνήθηκε ότι αυτό αποτελεί μέρος της συμφωνίας.
Προς το παρόν, τουλάχιστον, οι όροι των συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν υποδηλώνουν κάτι πιο κοντά στο πλαίσιο της διεθνούς πυρηνικής συμφωνίας του Μπαράκ Ομπάμα – την οποία ο Νετανιάχου προσπάθησε σκληρά να σαμποτάρει και από την οποία ο Τραμπ αποχώρησε – παρά σε μια νέα πραγματικότητα.
Για ορισμένους σύμφωνα με τον Guardian, όπως τον ανταποκριτή στρατιωτικών θεμάτων της Haaretz, Άμος Χαρέλ, η αποτυχία στα πολεμικά σχέδια του Νετανιάχου ήταν προδιαγεγραμμένη. «Πολλές από τις αδυναμίες που μοιράζονται η τρέχουσα αμερικανική κυβέρνηση και το ισραηλινό σύστημα υπό τον Νετανιάχου ήρθαν στο προσκήνιο: μια τάση να ρισκάρουν βασιζόμενοι σε αβάσιμoυς ευσεβείς πόθους, επιπόλαια και μισοτελειωμένα σχέδια, περιφρόνηση των εμπειρογνωμόνων ή η επιθετική άσκηση πίεσης για να ευθυγραμμίσουν τις απόψεις τους με τις επιθυμίες της πολιτικής ηγεσίας», δήλωσε ο Χαρέλ.
Θα είναι επίσης σαφές στους Ισραηλινούς ότι η σύγκρουση που εξελίχθηκε τον τελευταίο μήνα ήταν μια μοναδική ευκαιρία να διεξαχθεί μια εκστρατεία αυτής της κλίμακας με την πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ. Μπορεί να συμβούν και άλλες εξάρσεις, αλλά η πιθανότητα να επαναληφθούν τέτοιες παρατεταμένες εχθροπραξίες φαίνεται απομακρυσμένη.
Ο Τραμπ δίστασε στο σημείο της πιο επικίνδυνης κλιμάκωσης, μεταξύ άλλων και όσον αφορά το ζήτημα της αποστολής χερσαίων δυνάμεων, κάτι που είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλές στις ΗΠΑ μεταξύ των ψηφοφόρων, εν μέρει λόγω του τεράστιου κόστους, και εξαιρετικά επιζήμιο για την παγκόσμια οικονομία.
Δεν θα έχει διαφύγει της προσοχής ορισμένων ότι, αφού εξασφάλισε τον πολυπόθητο πόλεμο – και τον είδε να αποτυγχάνει – ο Νετανιάχου είναι απίθανο να πάρει μια δεύτερη ευκαιρία με την υποστήριξη των ΗΠΑ. Δεδομένου ότι αυτό αποτελούσε επί χρόνια μία πολιτική εμμονή του Ισραηλινού πρωθυπουργού, μπορεί κανείς να αναρωτηθεί: ποιο είναι πλέον το νόημα της ύπαρξής του;
«Αυτή είναι πλέον η τέταρτη συνεχόμενη φορά – στη Γάζα, μία φορά στο Λίβανο και δύο φορές στο Ιράν – που οι κομπασμοί του για ολοκληρωτική νίκη και εξάλειψη των υπαρξιακών απειλών έχουν αποκαλυφθεί ως κενές υποσχέσεις», έγραψε ο Χαρέλ.
Πηγή: Guardian
