Ποιο είναι το πιο “τρελό” περιστατικό που έχεις ζήσει στην πίστα;
Στην Αγγλία, όταν πρωτοδούλευα, έσπαγαν πολλά πιάτα – κανονικά, όχι γύψινα. Έχω χιλιάδες σημάδια στο σώμα μου από τα σπασίματα. Έσπαγα κι εγώ, δεν θα βγάλω τον εαυτό μου απ’ έξω. Έχει τύχει οι γόβες μου να ‘ναι μέσα στο αίμα. Ματωμένο χρήμα, στην κυριολεξία!
Στην Αγγλία, όπως και σε πολλές χώρες, υπάρχουν τα tips. Έχει τύχει να βγάλω μερικές χιλιάδες λίρες μέσα σε λίγα λεπτά επειδή, για παράδειγμα, τραγούδησα ένα σέρβικο κομμάτι. Ανάλογα με το πελατολόγιο μαθαίνεις τραγούδια σε διαφορετικές γλώσσες.
Τι τραγούδια ζητούν περισσότερο έξω;
Το ρεπερτόριο στο Λονδίνο είναι αρκετά πίσω από το ελληνικό. Εδώ μπορεί ένα καινούργιο τραγούδι, όπως ο “Λογαριασμός” της Κατερίνας Λιόλιου, να είναι μεγάλη επιτυχία ενώ εκεί θέλουν πιο κλασικά κομμάτια, όπως τις πρώτες επιτυχίες του Ρέμου και της Θεοδωρίδου. Αγαπούν πολύ και τα τραγούδια της ξενιτιάς, ειδικά οι Κύπριοι του Λονδίνου – Καζαντζίδη, Μαρινέλλα, Διονυσίου.
Στην Ελλάδα, στα μπουζούκια, έχει αλλάξει ο τρόπος που διασκεδάζουμε. Ο κόσμος κάθεται στα τραπέζια και σηκώνεται λίγο για να χορέψει από τη θέση του. Που πήγε η εποχή που γλεντούσαμε και τα σπάγαμε; Στην Αγγλία αυτό υπάρχει ακόμη.
