Ερευνητές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την ανάγκη άμεσης αναθεώρησης των διαγνωστικών και θεραπευτικών πρωτοκόλλων στις λοιμώξεις νεογνών, καθώς μελέτη του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ αποκάλυψε ότι οι βασικές θεραπείες για τη σήψη αποδεικνύονται πλέον αναποτελεσματικές απέναντι στη μεγάλη πλειονότητα των βακτηριακών λοιμώξεων.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Regional Health – Western Pacific, ανέλυσε σχεδόν 15.000 δείγματα αίματος από νεογνά που νόσησαν κατά την περίοδο 2019–2020 σε 10 νοσοκομεία σε πέντε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ανάμεσά τους η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες λοιμώξεις προκλήθηκαν από βακτήρια που δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες που συστήνει σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), οι οποίες έχουν βασιστεί σε δεδομένα από χώρες υψηλού εισοδήματος, αντί για τοπικά δεδομένα που θα μπορούσαν να αποδειχθούν πιο ακριβή και αποτελεσματικά.
«Η μελέτη μας αναδεικνύει τα αίτια σοβαρών λοιμώξεων σε βρέφη σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας με υψηλά ποσοστά νεογνικής σήψης και αποκαλύπτει το ανησυχητικό βάρος της μικροβιακής αντοχής, που καθιστά πολλές από τις διαθέσιμες θεραπείες αναποτελεσματικές για τα νεογνά», δήλωσε η αναπληρώτρια καθηγήτρια Φοίβη Γουίλιαμς, κύρια συγγραφέας της μελέτης και ερευνήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Σίδνεϊ.
«Οι κατευθυντήριες οδηγίες πρέπει να επικαιροποιηθούν ώστε να αντικατοπτρίζουν τα τοπικά βακτηριακά προφίλ και τα γνωστά πρότυπα μικροβιακής αντοχής. Διαφορετικά, τα ποσοστά θνησιμότητας θα συνεχίσουν να αυξάνονται» τόνισε.
Το πρόβλημα επιδεινώνεται από την έλλειψη νέων αντιμικροβιακών φαρμάκων που αναπτύσσονται ειδικά για βρέφη και νεογνά, πρόσθεσε η συν-συγγραφέας Μισέλ Χάρισον, υποψήφια διδάκτωρ και συντονίστρια του προγράμματος NeoSEAP.
«Χρειάζονται περίπου 10 χρόνια για να δοκιμαστεί και να εγκριθεί ένα νέο αντιβιοτικό για χρήση σε μωρά. Με τόσο λίγα νέα υποψήφια φάρμακα, απαιτείται σημαντική επένδυση στην ανάπτυξη νέων αντιβιοτικών» εξήγησε.
Τι έδειξε η μελέτη
Στα θετικά δείγματα για μυκητιασικές ή βακτηριακές λοιμώξεις, η ερευνητική ομάδα εξέτασε αν τα παθογόνα ανήκαν σε Gram-θετικά ή Gram-αρνητικά βακτήρια- δύο κατηγορίες που ξεχωρίζουν από τη δομή του κυτταρικού τους τοιχώματος και τη διαφορετική ικανότητά τους να αναπτύσσουν αντοχή στα αντιβιοτικά. Τα Gram-αρνητικά βακτήρια, όπως τα E. coli, Klebsiella και Acinetobacter, ευθύνονταν για σχεδόν το 80% των λοιμώξεων και εμφάνισαν αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης και μετάδοσης της ανθεκτικότητας.
«Αυτά τα μικρόβια θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα υπεύθυνα για λοιμώξεις σε μεγαλύτερα βρέφη, αλλά πλέον μολύνουν νεογνά τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής τους», ανέφερε η Γουίλιαμς.
Κατά τη θεραπεία, οι γιατροί συχνά δεν έχουν τον χρόνο να περιμένουν τα εργαστηριακά αποτελέσματα για να επιβεβαιώσουν το ακριβές αίτιο μιας λοίμωξης. Έτσι, στηρίζονται σε δεδομένα από δημοσιευμένες μελέτες, συνήθως από χώρες υψηλού εισοδήματος, για να επιλέξουν τη φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, τα τεστ συχνά καθυστερούν ή δίνουν ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, λόγω της δυσκολίας συλλογής αίματος από νεογνά.
Η Χάρισον τόνισε τη σημασία ύπαρξης τοπικών δεδομένων για την καθημερινή ιατρική πρακτική.
«Χρειαζόμαστε περισσότερη επιτήρηση σε περιφερειακό επίπεδο η οποία θα καθοδηγεί τις θεραπευτικές αποφάσεις. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ανατρέψουμε δεκαετίες προόδου στη μείωση της παιδικής θνησιμότητας» σημείωσε.
Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης ότι οι μυκητιασικές λοιμώξεις ευθύνονταν σχεδόν για 1 στις 10 σοβαρές λοιμώξεις στα βρέφη- ποσοστό πολύ υψηλότερο σε σύγκριση με τις χώρες υψηλού εισοδήματος.
«Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι γιατροί συνταγογραφούν θεραπείες με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να σώσουν τη ζωή ενός μωρού», κατέληξε η Χάρισον.
ΠΗΓΗ: Medicalxpress
