Έντονες αντιδράσεις στον καλλιτεχνικό χώρο αλλά και στο κοινό προκάλεσε η απαγόρευση εκτέλεσης τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι κατά τη διάρκεια συναυλίας του Μανώλη Μητσιά, αφιερωμένης στο έργο του Νίκου Γκάτσου.
Το περιστατικό σημειώθηκε την Κυριακή στο Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας, όπου ο Μανώλης Μητσιάς παρουσίαζε την παράσταση με τίτλο «Τα καλοτάξιδα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου», σε μια συναυλία που πραγματοποιήθηκε παρουσία πλήθους θεατών.
Λίγο πριν από την ερμηνεία τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι, η διαχειρίστρια του έργου του Νίκου Γκάτσου, Αγαθή Δημητρούλια, ενημέρωσε το κοινό ότι δεν ήταν δυνατή η εκτέλεσή τους. Όπως εξήγησε, είχε προηγηθεί γνωστοποίηση από τον Γιώργο Χατζιδάκι, θετό γιο και νόμιμο διαχειριστή του έργου του σπουδαίου συνθέτη, σύμφωνα με την οποία απαιτείται προηγούμενη άδεια για τη δημόσια εκτέλεση των συγκεκριμένων έργων.
Η εξέλιξη προκάλεσε εμφανή αμηχανία τόσο στον καλλιτέχνη όσο και στους θεατές. Ο Μανώλης Μητσιάς, ο οποίος είχε ερμηνεύσει πολλά από τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι ήδη από τη δεκαετία του 1970, επέλεξε αντί της μουσικής εκτέλεσης να απαγγείλει τους στίχους του Νίκου Γκάτσου. Τη συνέχεια έδωσε το ίδιο το κοινό, που τραγούδησε αυθόρμητα τα γνωστά τραγούδια, δημιουργώντας μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς.
Το περιστατικό άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση γύρω από τη διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων σπουδαίων δημιουργών. Από τη μία πλευρά, ο νόμος προβλέπει ότι τα περιουσιακά δικαιώματα του δημιουργού προστατεύονται για 70 χρόνια μετά τον θάνατό του και ασκούνται από τους νόμιμους δικαιούχους. Από την άλλη, αρκετοί καλλιτέχνες και άνθρωποι του πολιτισμού υποστηρίζουν ότι έργα με τόσο σημαντική πολιτιστική αξία θα πρέπει να παραμένουν ζωντανά μέσα από τις δημόσιες ερμηνείες τους.
Σημειώνεται ότι το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ανακηρύξει το 2025 ως Έτος Μάνου Χατζιδάκι, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του. Ωστόσο, όπως διευκρινίζεται, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν επηρεάζει το ισχύον καθεστώς των πνευματικών δικαιωμάτων ούτε συνεπάγεται αυτόματη άδεια για την εκτέλεση των έργων του.
Η υπόθεση συνεχίζει να προκαλεί έντονο δημόσιο διάλογο, καθώς αναδεικνύει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη νόμιμη προστασία του έργου ενός μεγάλου δημιουργού και στην ανάγκη διατήρησης της πολιτιστικής του κληρονομιάς ζωντανής μέσα από τη δημόσια παρουσία της.
