Σημαντικές και πολυεπίπεδες επιπτώσεις τόσο για τους πολίτες όσο και για την ελληνική οικονομία εκτιμάται ότι θα επιφέρει η πρόσφατη απόφαση του Άρειος Πάγος σχετικά με τον λεγόμενο «νόμο Κατσ5έλη». Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι ο τόκος στις ρυθμίσεις του νόμου υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού ανεξόφλητου κεφαλαίου, προκαλώντας έντονο προβληματισμό σε οικονομικούς και θεσμικούς φορείς.
Προετοιμασία «γραμμής άμυνας» από κυβέρνηση και ΤτΕ
Εν αναμονή της πλήρους αποσαφήνισης της απόφασης, με την καθαρογραφή του σκεπτικού, παράγοντες του υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και της Τράπεζα της Ελλάδος προετοιμάζουν ήδη τη λεγόμενη «γραμμή άμυνας», προκειμένου να περιοριστούν οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και την οικονομία συνολικά.
Όπως επισημαίνεται, πέραν των άμεσων επιπτώσεων για τις τράπεζες και του αυξημένου κινδύνου για το πρόγραμμα τιτλοποιήσεων «Ηρακλής», η μείωση των ανακτήσεων μπορεί να δημιουργήσει χρηματοδοτικό κενό έως και 1 δισ. ευρώ, με πιθανή ενεργοποίηση κρατικών εγγυήσεων.
Επιπτώσεις και στους ίδιους τους δανειολήπτες
Σύμφωνα με την ΤτΕ, οι συνέπειες δεν περιορίζονται στο τραπεζικό σύστημα. Η επιδείνωση των ταμειακών ροών των τιτλοποιήσεων αυξάνει την αβεβαιότητα ως προς τις ρυθμίσεις και τη βιωσιμότητα των λύσεων για τους ίδιους τους δανειολήπτες, επιβαρύνοντας οικονομικά και κοινωνικά χιλιάδες νοικοκυριά.
Παράλληλα, η εκ των υστέρων μεταβολή βασικών χρηματοοικονομικών παραμέτρων υπονομεύει την ασφάλεια δικαίου και πλήττει την αίσθηση κανονικότητας που είχε αποκατασταθεί τα τελευταία χρόνια. Αυτό, όπως σημειώνεται, ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την εμπιστοσύνη, τις επενδύσεις και τη συνολική σταθερότητα της οικονομίας.
Οι πέντε βασικές επιπτώσεις της απόφασης
Ήδη, αρμόδιοι φορείς και τραπεζικοί παράγοντες εντοπίζουν πέντε βασικές συνέπειες:
1. Μείωση νέας στεγαστικής πίστης
Η απόφαση ενδέχεται να οδηγήσει τις τράπεζες σε πιο αυστηρή πολιτική χορηγήσεων, με έμφαση σε δανειολήπτες υψηλής πιστοληπτικής ικανότητας και σταθερών εισοδημάτων. Αυτό μπορεί να περιορίσει τη ροή νέων στεγαστικών δανείων, επηρεάζοντας τη ζήτηση κατοικιών και τη δυναμική της αγοράς. Παράλληλα, εκφράζονται φόβοι για άνοδο των επιτοκίων δανεισμού ώστε να καλυφθεί το αυξημένο κόστος.
2. Ανησυχία για αύξηση πλειστηριασμών
Για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού στις τιτλοποιήσεις, ενδέχεται να απαιτηθεί εντατικοποίηση πλειστηριασμών και ρευστοποιήσεων, εξέλιξη με σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
3. Επενδυτικοί κίνδυνοι και ανασφάλεια δικαίου
Η αλλαγή χρηματοοικονομικών όρων μέσω δικαστικής απόφασης, ιδίως αν έχει αναδρομική ισχύ, αυξάνει το επενδυτικό ρίσκο σε χαρτοφυλάκια μη εξυπηρετούμενων δανείων και τιτλοποιήσεις. Το υπουργείο Οικονομικών προειδοποιεί ότι αυτό μπορεί να δυσχεράνει την προσέλκυση επενδύσεων και να αυξήσει το κόστος χρηματοδότησης.
Ήδη, ο οίκος αξιολόγησης Moody’s εκτίμησε ότι, παρά τη βελτιωμένη κεφαλαιακή εικόνα των ελληνικών τραπεζών, η απόφαση εισάγει πρόσθετη νομική αβεβαιότητα και δημιουργεί μεσοπρόθεσμες προκλήσεις για την ποιότητα ενεργητικού και τη βιωσιμότητα μελλοντικών τιτλοποιήσεων.
4. Επίδραση στην κουλτούρα πληρωμών
Η απόφαση μπορεί να καλλιεργήσει προσδοκίες αντίστοιχης μεταχείρισης και σε άλλες κατηγορίες οφειλετών, με κίνδυνο αποδυνάμωσης της κουλτούρας πληρωμών και επανεμφάνισης στρατηγικών αθετήσεων, σε μια περίοδο που έχει επιτευχθεί σημαντική μείωση των «κόκκινων» δανείων.
5. Διεθνής πρωτοτυπία στον εκτοκισμό στεγαστικών δανείων
Η επιλογή υπολογισμού τόκων επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του ανεξόφλητου κεφαλαίου αποκλίνει από τη διεθνή τραπεζική πρακτική. Δεν υπάρχει γνωστή αντίστοιχη απόφαση σε άλλη χώρα που να εφαρμόζει αυτόν τον κανόνα ως γενικό πλαίσιο.
Κρίσιμα ερωτήματα για την εφαρμογή
Καθοριστικής σημασίας θεωρείται η οριοθέτηση της εφαρμογής της απόφασης, και ειδικότερα:
- αν θα ισχύσει μόνο για το μέλλον ή και αναδρομικά,
- ποιες κατηγορίες δανείων και ποια στάδια ρυθμίσεων αφορά,
- αν επηρεάζει ήδη εκτελούμενες δικαστικές ρυθμίσεις ή μόνο εκκρεμείς υποθέσεις.
Οι απαντήσεις θα καθορίσουν το πραγματικό εύρος των οικονομικών επιπτώσεων και τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης.
Ο νόμος Κατσέλη και τα στοιχεία μέχρι το 2024
Η προστασία της πρώτης κατοικίας θεσπίστηκε το 2010 με τον ν. 3869/2010 («νόμος Κατσέλη»), με αρχική λήξη το 2018 και οριστικό τερματισμό τον Φεβρουάριο του 2019. Σύμφωνα με τραπεζικούς παράγοντες, ο νόμος παρουσίασε σημαντικές αδυναμίες, όπως η απουσία άρσης τραπεζικού και φορολογικού απορρήτου και οι μεγάλες καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων.
Με βάση τα στοιχεία της ΤτΕ έως το τέλος του 2024:
- Περίπου 195.000 δανειολήπτες εντάχθηκαν στον νόμο Κατσέλη.
- Το συνολικό ύψος δανείων ανέρχεται σε 6,1 δισ. ευρώ.
- Από αυτά, 5,4 δισ. ευρώ (περίπου 140.000 δανειολήπτες) έχουν τιτλοποιηθεί μέσω του προγράμματος «Ηρακλής», ενώ τα υπόλοιπα παραμένουν στους ισολογισμούς των τραπεζών.
Η τελική ερμηνεία και εφαρμογή της απόφασης του Αρείου Πάγου αναμένεται να διαμορφώσει καθοριστικά το τοπίο για δανειολήπτες, τράπεζες και την ελληνική οικονομία τα επόμενα χρόνια.
