Ο Σεργκέι Λαβρόφ και ο Τζέι Ντι Βανς έδωσαν παράλληλες συνεντεύξεις, αναδεικνύοντας όχι μόνο την διάσταση απόψεων ως προς την οποιαδήποτε πρόοδο στο ουκρανικό, αλλά και ένα αναθεωρημένο χρονικό πλαίσιο για τις σχετικές προσδοκίες.
«Αυτές (οι συζητήσεις περί συνάντησης Πούτιν-Ζελένσκι) είναι φήμες, τις οποίες κυκλοφορούν πρωτίστως ο ίδιος
ο κύριος Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι υποστηρικτές του. Δεν είναι ένα θέμα, το οποίο συζητήθηκε στο Άνκορατζ. Προέκυψε αργότερα, σχεδόν παρεμπιπτόντως, από τη συνάντηση του προέδρου Τραμπ με τους καλεσμένους του στην Ουάσινγκτον», είπε ο Σεργκέι Λαβρόφ.
«Έχουμε έναν πρόεδρο, ο οποίος μετέχει σε ενεργητική διπλωματία για να προσπαθήσει να σταματήσει τους σκοτωμούς.
Και έτσι θα έπρεπε να συμβαίνει κιόλας. Νομίζω πως οι Αμερικανοί θα έπρεπε να είναι περήφανοι για αυτό. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, είτε ο πόλεμος τελειώσει σε τρεις μήνες, είτε σε έξι – ελπίζουμε όχι σε περισσότερο χρόνο – αλλά μάλλον θα έπρεπε να είμαστε υπερήφανοι που έχουμε έναν πρόεδρο, ο οποίος προσπαθεί να σταματήσει τον σκοτωμό», ανέφερε ο Τζέι Ντι Βανς.
Από τις δυο εβδομάδες που είχε αναφέρει ο πρόεδρος Τραμπ μέχρι τους έως και έξι μήνες που αναφέρει ο αντιπρόεδρός του, τη διαφορά αιτιολόγησε με προθυμία ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών.
Ο κύριος Λαβρόφ επανέλαβε πως η Ρωσία απειλείται από πιθανή επέκταση του ΝΑΤΟ, στο οποίο ως εκ τούτου δεν μπορεί να ενταχθεί η Ουκρανία, πως το 2022 στην Κωνσταντινούπολη η Ουκρανία είχε συμφωνήσει σε όρους από τους οποίους υποχώρησε κατόπιν βρετανικής και αμερικανικής προτροπής και πλέον τους απορρίπτει, και πως ο Βλάντιμιρ Πούτιν θα συναντήσει τον πρόεδρο Ζελένσκι όταν οριστικοποιηθεί η ατζέντα της συνάντησης και μπορεί να παραχθεί μια συμφωνία, την οποία, όμως, θα πρέπει να υπογράψει ένας Ουκρανός ηγέτης που θα έχει αναδειχθεί από εκλογές.
«Η Ουκρανία έχει δικαίωμα να υπάρχει, υπό την προϋπόθεση πως θα απελευθερώσει τους ανθρώπους που αποκαλούν τρομοκράτες, που τους αποκαλούν υπόπτους, τους ανθρώπους που σε διάφορα δημοψηφίσματα στη Νέα Ρωσία
– στο Ντονμπάς, στην Κριμαία – αποφάσισαν πως ανήκουν στη ρωσική κουλτούρα», δήλωσε ο Ρώσος ΥΠΕΞ.
Και ενώ ο Σεργκέι Λαβρόφ σχολίασε πως οι πρόεδροι Τραμπ και Πούτιν σέβονται ο ένας τον άλλον επειδή ο καθένας προκρίνει τα συμφέροντα της χώρας του, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος τόνισε πως, υπό τις παρεμβάσεις του Ντόναλντ Τραμπ, η Ρωσική πλευρά έχει κάνει πολλές παραχωρήσεις, ακόμα κι όταν αμερικανικό εργοστάσιο στην Ουκρανία επλήγη προσφάτως από ρωσικό χτύπημα.
«Δεν είπα πως υποχώρησαν στα πάντα, αλλά αυτό, στο οποίο υποχώρησαν, είναι η αναγνώριση πως μετά τον πόλεμο
η Ουκρανία θα έχει την εδαφική της ακεραιότητα, πως δεν θα μπορέσουν να εγκαταστήσουν ένα καθεστώς μαριονέτα στο Κίεβο – κάτι που στην αρχή ήταν σημαντική απαίτηση – και πως αναγνώρισαν – και αυτό έχει σημασία – πως η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας απαιτεί κάποιες εγγυήσεις ασφαλείας», εξήγησε ο Βανς.
Την ίδια ώρα, Ρωσία και Ουκρανία αντάλλαξαν για άλλη μια φορά αιχμαλώτους πολέμου, με τις απόψεις που αντάλλαξαν Λαβρόφ και Βανς να κρατούν ακόμα αιχμάλωτη την οποιαδήποτε αισιοδοξία ως προς την ειρήνευση
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μόρντουντακ
Εκνευρισμός Τραμπ με τη στάση Πούτιν-Ζελένσκι
Ο Πρόεδρος Τραμπ βαδίζει βάσει ενός ακόμη χρονοδιαγράμματος – δυο εβδομάδων – μετά το οποίο θα αποφασίσει τι θα κάνει με τα δυο μέρη, με τα οποία είναι εξίσου εκνευρισμένος. Θεωρεί ότι οι δυο ηγέτες είναι μη συνεργάσιμοι και λέει ότι τους έδωσε την μοναδική ευκαιρία να τελειώσουν τον πόλεμο και αυτοί, όχι μόνο δεν την εκμεταλλεύονται αλλά συνεχίζουν με μεγαλύτερη σφοδρότητα τις επιθέσεις χωρίς, όπως λέει, καμία διάθεση να καθίσουν στο τραπέζι.
Αυτή την στιγμή δεν υπάρχει αμερικανικός μοχλός πίεσης προς τον Πούτιν καθώς δεν βρίσκονται στο τραπέζι άμεσα, ούτε δευτερεύουσες κυρώσεις ούτε δασμοί, παρά μόνο σε ένα θεωρητικό επίπεδο ότι κάποια στιγμή μπορεί να επιβληθούν.
Αυτό από μόνο του, όπως λένε αναλυτές, είναι πολύ χρήσιμο για τον Πούτιν. Τι θα συμβεί μετά από δυο εβδομάδες κανείς δεν είναι σε θέση να πει. Ο πρόεδρος Τραμπ βάζει τα πάντα στο τραπέζι ακόμη και αμερικανική αποχώρηση από την διαδικασία.
Τα μηνύματα του Λαβρόφ
To ασφαλές συμπέρασμα από τις συνεντεύξεις και των δύο πολιτικών είναι ότι η ειρήνη στην Ουκρανία απέχει μακράν, επισημαίνει η επικεφαλής του τμήματος Διεθνών Ειδήσεων, Άννα Παπασωτηρίου.
Δεν είναι η πρώτη φορά που το Κρεμλίνο βάζει μπροστά τον Σεργκέι Λαβρόφ για να ξεκαθαρίσει ότι είναι απίθανο να γίνει μία συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι εντός της διορίας των 15 ημερών του προέδρου Τραμπ.
Και αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι οι λόγοι για τους οποίους επιμένει να εμφανίζει τον Ουκρανό πρόεδρο ως υπαίτιο.
Ουσιαστικά τον εμφανίζει σαν έναν άνθρωπο ο οποίος είναι απρόθυμος να συμβιβαστεί με τους ρωσικούς όρους, παραβλέποντας βεβαίως ότι του ζητούν να αναγνωρίσει την υποτέλεια της Ουκρανίας.
Και οι λόγοι που το κάνει αυτό το Κρεμλίνο είναι κυρίως γιατί θέλει να αποποιηθεί τις ευθύνες που απορρέουν από τη δική του άκαμπτη στάση για την έλλειψη προόδου.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει πει ότι θα κρίνει εάν φταίει η Ρωσία ή όχι και θα λάβει την απόφαση αν θα της επιβάλει νέες κυρώσεις. Και το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται αυτή τη στιγμή η Ρωσία είναι να δεχθεί ένα νέο πλήγμα η οικονομία της και μάλιστα εν μέσω αυτού του πολέμου φθοράς.
Στην πραγματικότητα αυτή η άκαμπτη στάση την οποία με την οποία εμφανίζεται το Κρεμλίνο, δείχνει στην ουσία και πόσο εγκλωβισμένο είναι σε αυτή τη ρητορική περί καθολικής νίκης στην Ουκρανία. Έχει φροντίσει να προσαρμόσει και το εσωτερικό ακροατήριο της Ρωσίας σε αυτή τη ρητορική.
Οπότε, εάν ο πρόεδρος Πούτιν δεχθεί να πάει σε μία συνάντηση με τον Ουκρανό πρόεδρο άνευ όρων, όπως του ζητάει η Ουάσιγκτον, θα είναι σαν να δηλώνει πολιτικά αδύναμος.
