Η Σούζαν Σαράντον δηλώνει ότι εξακολουθεί να πληρώνει επαγγελματικό τίμημα για τη φιλοπαλαιστινιακή της στάση. Μιλώντας την Κυριακή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου παρουσιάζει τη νέα της ταινία The Echo Chamber, η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός τόνισε πως, παρά την αισθητή μετατόπιση μέρους της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ αναφορικά με την υποστήριξη προς το Ισραήλ, η ίδια «χάνει δουλειές» εξαιτίας του ακτιβισμού της για την Παλαιστίνη. Όπως υπογράμμισε, τμήματα της βιομηχανίας εξακολουθούν να την αποφεύγουν, ενώ η ίδια πιστεύει ότι το δημόσιο αίσθημα διεθνώς γίνεται πιο ενημερωμένο για το ιστορικό πλαίσιο και την αμερικανική εμπλοκή στην περιοχή.
Τι είπε και γιατί επιμένει
Στη συνέντευξη Τύπου, η Σούζαν Σαράντον αναφέρθηκε στην «έντονη υποστήριξή» της προς τους Παλαιστίνιους και στην επίδραση που αυτή έχει στην καριέρα της. Επισήμανε ότι βλέπει μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο που ο κόσμος αντιλαμβάνεται την ιστορική σημασία της Παλαιστίνης και τους δεσμούς του αμερικανικού πολιτικού συστήματος με το Ισραήλ, επισημαίνοντας παράλληλα πως πολλοί Aμερικανοί μόλις πρόσφατα συνειδητοποιούν το εύρος της οικονομικής και πολιτικής στήριξης προς το Ισραήλ.
Παρά την αλλαγή κλίματος που αποτυπώνουν και πρόσφατες δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ —όπου καταγράφεται σταδιακή μείωση της άνευ όρων υποστήριξης προς το Ισραήλ και αυξανόμενη συμπάθεια προς τους Παλαιστίνιους μετά το 2023— η ίδια βλέπει ότι ο επαγγελματικός αποκλεισμός δεν έχει εκλείψει.
Μια βιομηχανία διχασμένη και το κόστος της δημόσιας στάσης
Η 79χρονη ηθοποιός ανέφερε ότι έχει αποκλειστεί από ταινίες λόγω συστάσεων ορισμένων πρακτορείων να μην προσλαμβάνεται. Κατά την ίδια, αυτή η στάση αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη «δομή εξουσίας» σε κομβικά σημεία της κινηματογραφικής βιομηχανίας, που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει με καχυποψία όσους εκφράζουν ανοιχτά κριτική προς το Ισραήλ. Ωστόσο, τόνισε ότι εκτός ΗΠΑ —και γενικότερα στο διεθνές περιβάλλον του κινηματογράφου— αισθάνεται ευπρόσδεκτη. Ευχαρίστησε δημόσια τον Ιταλό σκηνοθέτη Αντρέα Παλαόρο, που της εμπιστεύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο The Echo Chamber, υπογραμμίζοντας πως έχει βρει τη «δημιουργική της οικογένεια» σε κύκλους που αναγνωρίζουν την καλλιτεχνική της φωνή ανεξάρτητα από τις πολιτικές της θέσεις. Η τοποθέτησή της προκάλεσε παρατεταμένα χειροκροτήματα στην αίθουσα.
Το ιστορικό που τροφοδότησε αντιδράσεις
Η Σούζαν Σαράντον, που τιμήθηκε με Όσκαρ για την ερμηνεία της στο Dead Man Walking και έγινε παγκοσμίως γνωστή με ταινίες όπως τα The Rocky Horror Picture Show, Bull Durham και Thelma & Louise, δεν κρύβει την ακτιβιστική της δράση. Το 2023 αποχώρησε από το πρακτορείο ταλέντων UTA, που τη συνόδευε για χρόνια, έπειτα από δηλώσεις της σε φιλοπαλαιστινιακές συγκεντρώσεις, λίγο μετά την αιματηρή επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ που οδήγησε στην κλιμάκωση του πολέμου στη Γάζα. Από τότε, οι δημόσιες παρεμβάσεις της στο συγκεκριμένο ζήτημα γίνονται συχνά αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης, με αποτέλεσμα να στιγματίζουν —κατά την ίδια— τις επαγγελματικές της ευκαιρίες.
Η συζήτηση για την Παλαιστίνη φτάνει στο Λίντο
Η φετινή Μόστρα δεν έμεινε αλώβητη από το ευρύτερο κλίμα: ακτιβιστές κάλεσαν τους διοργανωτές να υψώσουν την παλαιστινιακή σημαία ως ένδειξη αναγνώρισης των Παλαιστινίων δημιουργών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Αλμπέρτο Μπαρμπέρα απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι θεσμικά εφικτό, καθώς η Ιταλία δεν αναγνωρίζει επίσημα το κράτος της Παλαιστίνης. Παρά ταύτα, επεσήμανε πως το φεστιβάλ φιλοξενεί και αναδεικνύει έργα που καταγράφουν τον αγώνα της καθημερινής ζωής των Παλαιστινίων, δίνοντας χώρο σε φωνές που συχνά παραμένουν στην περιφέρεια της διεθνούς συζήτησης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δηλώσεις της Σαράντον εντάσσονται σε ένα ευρύτερο κύμα διαλόγου που ξεπερνά τα όρια του κόκκινου χαλιού.
Το The Echo Chamber και η καλλιτεχνική της διαδρομή
Στο The Echo Chamber, διασκευασμένο από το τελικό σενάριο του εμβληματικού Ιταλού δημιουργού Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, η Σούζαν Σαράντον υποδύεται μια ώριμη τραγουδίστρια που επιχειρεί επιστροφή, συνεργαζόμενη με έναν μουσικό παραγωγό ο οποίος αναρρώνει από εθισμό. Ο ρόλος δίνει στη Σαράντον την ευκαιρία να εξερευνήσει τη φθορά, τη λύτρωση και τη δεύτερη ευκαιρία —θεματικές που συνομιλούν και με την προσωπική της αφήγηση για αντοχή απέναντι στις πιέσεις. Η ταινία διαγωνίζεται για τον Χρυσό Λέοντα ανάμεσα σε 21 έργα, με την απονομή να έχει προγραμματιστεί για τις 12 Σεπτεμβρίου. Ανεξάρτητα από την έκβαση, η παρουσία της στη Βενετία λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η καλλιτεχνική αξία μπορεί να συνυπάρχει με τη θαρραλέα δημόσια τοποθέτηση.
