Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Χριστίνα Παππά στο περιοδικό «Λοιπόν» και στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Βαζαίο. Η γνωστή ηθοποιός και επιχειρηματίας μίλησε για την έλλειψη προσωπικού χρόνου, τη χρόνια κόπωση από την εργασία και τις αλλαγές που φέρνει η ηλικία, αποκαλύπτοντας μια πιο ώριμη οπτική.
-Σου λείπει ο προσωπικός χρόνος;
Ναι. Μερικές φορές κάθομαι μόνη μου και σκέφτομαι… Λέω «δεν έχω πια δυνάμεις να κάνω τίποτα για μένα». Και καμιά φορά σκέφτομαι και πιο βαριά πράγματα… ότι η ζωή μπορεί τελικά να ‘ναι μισή. Όταν δίνεσαι μόνο στους άλλους και ξεχνάς τον εαυτό σου, κάπου χάνεσαι. Και δεν είναι εύκολο να τον ξαναβρείς.
-Θα μπορούσες όμως να φτάσεις και στο άλλο άκρο; Δηλαδή, από το να μην έχεις καθόλου χρόνο, ξαφνικά να έχεις άπλετο χρόνο για σένα. Είναι κάτι που θα σε ευχαριστούσε αυτό;
Μια χαρά θα μπορούσα, ναι. Δεν είμαι ο τύπος που δεν αντέχει να κάθεται, να μην κάνει τίποτα, πάντα θα βρω κάτι να κάνω. Αλλά ξέρεις τι; Δεν μπορώ πια να δουλεύω τόσο πολύ. Δεν αντέχω. Κουράστηκα. Είμαι ένα παιδί που δουλεύει από τα δεκαοχτώ του non-stop… και κάποια στιγμή λυγίζεις. Είναι πολύ δύσκολο να κρατάς τέτοιου είδους επιχειρήσεις, ειδικά με τα δεδομένα που έχουμε σήμερα. Και να μην κοροϊδευόμαστε, μετά τα πενήντα, το σώμα αρχίζει και βαραίνει. Το νιώθεις. Το βλέπεις στον καθρέφτη, το καταλαβαίνεις το πρωί που σηκώνεσαι. Είτε άντρας είσαι είτε γυναίκα, έρχεται αυτή η φάση που το σώμα αλλάζει.
-Άρα πιστεύεις πως υπάρχει και μια φυσική «αντιστροφή» μετά από κάποια ηλικία;
Ναι, απολύτως. Εγώ θεωρώ ότι η πιο δυναμική ηλικία ενός ανθρώπου είναι ανάμεσα στα τριάντα και τα πενήντα. Εκεί είναι η δύναμη, η ορμή, η αντοχή. Μετά αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Όχι απαραίτητα προς το κακό, αλλά σίγουρα προς κάτι πιο ήσυχο, πιο συνειδητό… πιο ανθρώπινο.
Πηγή: zappit.gr
