Η Δανάη Μιχαλάκη μίλησε ανοιχτά για τη σημασία που έχει για εκείνη η γνώμη των δικών της ανθρώπων, αλλά και για μια σχέση που συχνά γίνεται αντικείμενο σχολίων και στερεοτύπων: τη σχέση νύφης και πεθεράς. Σε νέα συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Vita και τη δημοσιογράφο Φαίη Βακρινού, η ηθοποιός ξεδίπλωσε τη σκέψη της γύρω από την κριτική, την ειλικρίνεια και τις ανθρώπινες ισορροπίες, ενώ στάθηκε και στη δική της εμπειρία με τη Φιλαρέτη Κομνηνού, την οποία περιγράφει με απλότητα και θερμότητα.
Αυτό που ξεχωρίζει στα λόγια της Δανάης Μιχαλάκη είναι η καθαρή της στάση: επιλέγει να ακούει τους ανθρώπους που εμπιστεύεται πραγματικά, εκείνους που ξέρει ότι θα της πουν την αλήθεια χωρίς υπερβολές και χωρίς σκοπιμότητα. Σε έναν χώρο όπως ο καλλιτεχνικός, όπου οι γνώμες είναι άφθονες και συχνά αντιφατικές, η ίδια δείχνει να έχει βρει μια «πυξίδα» που τη βοηθά να παραμένει προσγειωμένη και να εξελίσσεται.
Η Δανάη Μιχαλάκη για Φιλαρέτη Κομνηνού και η σχέση τους χωρίς στερεότυπα
Η σχέση πεθεράς και νύφης συνοδεύεται παραδοσιακά από κλισέ και προκαταλήψεις. Πολλές φορές προβάλλεται σαν ένα πεδίο έντασης, ανταγωνισμού ή αμηχανίας, σχεδόν σαν «κανόνας». Η Δανάη Μιχαλάκη, όμως, με έναν τρόπο αφοπλιστικά απλό, εξηγεί ότι στην πραγματική ζωή τα πράγματα κρίνονται αλλιώς: από τους ανθρώπους και τη χημεία τους.
Όπως λέει, δεν θεωρεί πως υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο «μυστικό» που να εγγυάται μια καλή σχέση. Για εκείνη, το βασικό στοιχείο είναι ξεκάθαρο και ανθρώπινο: η χημεία. «Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο μυστικό, έχει να κάνει ξεκάθαρα με τη χημεία των ανθρώπων. Και εμείς εξαρχής είχαμε μια πολύ όμορφη σχέση», σημειώνει χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας μια πραγματικότητα που διαψεύδει στην πράξη όσα ακούμε συχνά.
Η αναφορά της στη Φιλαρέτη Κομνηνού δεν γίνεται με διάθεση εντυπωσιασμού, αλλά με μια ήρεμη βεβαιότητα που δείχνει ότι η καλή τους σχέση είναι κάτι σταθερό, φυσικό και αβίαστο. Κι αυτή η «κανονικότητα», ακριβώς επειδή δεν είναι δεδομένη για όλους, είναι που κάνει την τοποθέτησή της να ξεχωρίζει.
Ποιων τη γνώμη εμπιστεύεται περισσότερο
Σε ερώτηση για το ποια γνώμη περιμένει πιο πολύ όταν ξεκινά μια νέα δουλειά, η Δανάη Μιχαλάκη δεν διστάζει: ο άντρας της και οι γονείς της είναι οι άνθρωποι στους οποίους δίνει τη μεγαλύτερη βαρύτητα. Όχι επειδή θα της πουν αυτό που θέλει να ακούσει, αλλά επειδή, όπως υπογραμμίζει, θα της πουν την αλήθεια.
Η ηθοποιός περιγράφει μια σχέση αμοιβαίας ειλικρίνειας: όπως περιμένει από τους δικούς της ανθρώπους να είναι ειλικρινείς μαζί της, έτσι και η ίδια λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο απέναντί τους. Αυτή η στάση δείχνει ότι για την ίδια η κριτική έχει αξία μόνο όταν είναι ουσιαστική και όταν προέρχεται από ανθρώπους που την γνωρίζουν σε βάθος, όχι επιφανειακά.
Ταυτόχρονα, ξεκαθαρίζει ότι δεν την απασχολούν οι «άλλες» κριτικές, ειδικά όταν νιώθει πως δεν είναι γνήσιες. Επισημαίνει ότι αρκετές φορές οι άνθρωποι λένε αυτά που θεωρούν ότι «πρέπει» να πουν — είτε από ευγένεια είτε από μια κοινωνική σύμβαση. Εκείνη, όμως, επιλέγει να κρατήσει μόνο ό,τι μπορεί να την κάνει καλύτερη.
Η κριτική ως εργαλείο εξέλιξης, όχι ως επιβεβαίωση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η στάση της απέναντι στα θετικά σχόλια. Η Δανάη Μιχαλάκη δεν τα απορρίπτει, αλλά δεν επιτρέπει να λειτουργήσουν ως άλλοθι για επανάπαυση. Όπως εξηγεί, δεν θα «στηριχτεί» σε κάτι θετικό που θα ακούσει ώστε να σταματήσει να προσπαθεί. Αντίθετα, την ενδιαφέρει περισσότερο η παρατήρηση που θα της δώσει ώθηση να αλλάξει προς το καλύτερο.
Αυτή η οπτική αποκαλύπτει έναν τρόπο σκέψης που ταιριάζει σε ανθρώπους με συνέπεια και αυτογνωσία: να παίρνουν από την κριτική ό,τι είναι χρήσιμο, να το μετατρέπουν σε δράση και να συνεχίζουν να εξελίσσονται χωρίς να εγκλωβίζονται ούτε στην αποδοχή ούτε στην απόρριψη των άλλων.
Ένα ανθρώπινο συμπέρασμα για σχέσεις και ισορροπίες
Σε μια εποχή όπου οι δημόσιες εικόνες συχνά κατασκευάζονται με υπερβολές, η Δανάη Μιχαλάκη μιλά με έναν τρόπο ήρεμο, γειωμένο και αληθινό. Είτε αναφέρεται στον τρόπο που φιλτράρει τις γνώμες, είτε στο πώς αντιλαμβάνεται τις οικογενειακές σχέσεις, το κεντρικό μήνυμα παραμένει το ίδιο: αξία έχουν η ειλικρίνεια, η εμπιστοσύνη και η χημεία.
Και τελικά, αυτό που μένει πιο έντονα από τη συνέντευξή της είναι η απλή διαπίστωση ότι τα στερεότυπα δεν έχουν τον τελευταίο λόγο. Η ίδια επιλέγει να κρίνει τους ανθρώπους από την ουσία τους και να χτίζει σχέσεις χωρίς «κανόνες» που επιβάλλονται απ’ έξω. Άλλωστε, όπως δείχνει και η Δανάη Μιχαλάκη για Φιλαρέτη Κομνηνού, όταν υπάρχει από την αρχή αμοιβαίος σεβασμός και φυσική οικειότητα, μια σχέση μπορεί να είναι πραγματικά όμορφη — χωρίς μυστικά, χωρίς υπερπροσπάθεια, απλώς ανθρώπινα.
