Στο Σημείο Μηδέν, εκεί όπου πριν από 25 χρόνια κατέρρευσαν οι Δίδυμοι Πύργοι αλλάζοντας για πάντα τον κόσμο, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές. Για όσους βρέθηκαν εκείνο το πρωινό στο κάτω Μανχάταν, η 11η Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Είναι εικόνες, πρόσωπα και ήχοι που τους ακολουθούν μέχρι σήμερα.
Ανάμεσά τους και ο Τζερμάνο Ριβιέρα. Ήταν μόλις η δεύτερη ημέρα στη νέα του δουλειά, λίγα μέτρα μακριά από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου, όταν το πρώτο αεροπλάνο έπεσε πάνω στον Βόρειο Πύργο.
Ο κ. Ριβιέρα μίλησε στο ΕΡΤnews για την ημέρα που άλλαξε τον κόσμο. Η βιτρίνα του καταστήματος όπου εργαζόταν σείστηκε από την έκρηξη. Γύρω του πολλοί πίστεψαν αρχικά ότι επρόκειτο για ατύχημα. Εκείνος, όμως, κατάλαβε αμέσως ότι ήταν επίθεση.
Η στιγμή που τον σημάδεψε για πάντα ήρθε λίγα λεπτά αργότερα. Κοιτάζοντας ψηλά είδε ανθρώπους να πέφτουν στο κενό από τους φλεγόμενους ορόφους. Μια εικόνα που, όπως παραδέχεται, δεν ξεχνιέται ποτέ.
Η στιγμή που τον παρέλυσε όπως είπε ήταν όταν κοίταξε ψηλά και είδε ανθρώπους να πηδούν από τον ουρανοξύστη.
Αντί να απομακρυνθεί από την περιοχή, έμεινε για να βοηθήσει. Μαζί με πληρώματα ασθενοφόρων μετέφερε τραυματίες ανθρώπους, καλυμμένους από τη σκόνη και τα συντρίμμια. Γύρω του επικρατούσαν πανικός, κραυγές και απόγνωση, καθώς η Νέα Υόρκη βυθιζόταν σε μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ιστορίας της. «Εβλεπα ανθρώπους καλυμμένους από τη σκόνη, δεν έβλεπες τα πρόσωπά τους. Μετέφερα με φορεία τραυματίες και ξαφνικά κόιταξα πίσω και είδα το δεύτερο αεροπλάνο να έρχεται και να καρφώνεται στον Νότιο Πύργο» διηγείται και προσθέτει: «Θυμάμαι ότι έπεσα στα γόνατα και είπα ότι θα πεθάνω».
Ο ίδιος όπως αναφέρει με δάκρυα στα μάτια, θα θυμάται πάντα τους ήχους εντοπισμού των πυροσβεστών που ήταν ήδη νεκροί. «Ακούγονταν από τα συντρίμμια που τους είχαν πλακώσει». Θυμάται επίσης ότι φώναζε σε άλλους πυροσβέστες να μην πάνε προς το κτήριο να σώσουν ανθρώπους, αλλά εκείνοι δεν σταματούσαν έτρεχαν προς τους πάνω ορόφους.
Ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα, ο ίδιος επιστρέφει στο μνημείο των θυμάτων και θυμάται κάθε λεπτομέρεια εκείνου του πρωινού. Όπως λέει, ο χρόνος μπορεί να πέρασε, όμως οι εικόνες δεν ξεθώριασαν ποτέ.
Σήμερα, στο Ground Zero, συγγενείς θυμάτων, επιζώντες και χιλιάδες πολίτες τιμούν τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Ανάμεσα στα χιλιάδες ονόματα που διαβάζονται στην τελετή, ακούγονται και οι ιστορίες όσων επέζησαν, κουβαλώντας μέχρι σήμερα τα τραύματα μιας ημέρας που άλλαξε για πάντα τη ζωή τους.
