Δημήτρης Καπουράνης: «Πολλές φορές είχα σκεφτεί να κρύβω την καταγωγή μου»

«Οι γονείς μου έφυγαν από την Αλβανία όταν γεννήθηκαν και κάποια στιγμή έφτασαν στα Χανιά και τότε με πήγε ο παππούς μου στην Κρήτη. Είναι πολύ τραυματικό για ένα παιδί να είναι με δύο ανθρώπους και μετά να τους αποχωρίζεται. Αυτοί ήταν οι φροντιστές μου, οι παππούδες μου, και ξαφνικά δεν είναι μια μέρα και είναι αρκετά τραυματικό για ένα παιδί», περιγράφει ο Δημήτρης Καπουράνης.

«Είναι γενικά ένα διαβαλκανικό θέμα. Έχω πολλές φορές συζήτηση με παιδιά από τα Βαλκάνια που έχουν την ίδια ιστορία. Και με αυτά τα παιδιά μοιράζομαι ένα κοινό πρόβλημα. Εδώ είμαστε Αλβανοί και στην Αλβανία, Έλληνες. Έχουμε μια διττή ταυτότητα που δεν την έχουμε επιλέξει. Είναι ένα συλλογικό τραύμα μιας γενιάς.

Ίσως έμαθα να είμαι πολύ μόνος και αυτό τον χρόνο έπρεπε να τον γεμίζω με ενδιαφέροντα πράγματα. Αυτό με βοήθησε πολύ, με έκανε πολύ δημιουργικό. Δεν βαριόμουν ποτέ μόνος, πάντα κάτι έκανα», εξομολογείται ο γνωστός ηθοποιός στον Θεοχάρη Ιωαννίδη.

«Δυστυχώς, βίωσα ρατσισμό αλλά επειδή ήμουν φρόνιμο παιδί και οι γονείς μου δεν έδιναν “δικαιώματα” δεν βιώσαμε οξύ ρατσισμό. Κάποιες φορές είχα την αίσθηση ότι οι διαπροσωπικές μας σχέσεις έφταναν μέχρι ενός σημείου. Νομίζω ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα και εύχομαι να αλλάξουν περισσότερο.

Η ταυτότητα είναι το όπλο μας, η πηγή της δημιουργίας μας και εμπνέει και τους απέναντί μας. Αν κρύβεις αυτό που είσαι και δεν το επικοινωνείς, τότε τι άνθρωπος ή καλλιτέχνης είσαι; Αυτή είναι η πηγή της δημιουργίας μας», σχολιάζει αμέσως μετά ο Δημήτρης Καπουράνης.

«Πολλές φορές είχα σκεφτεί να κρύβω την καταγωγή μου. Άρχισα να λέω ότι έχω γεννηθεί στην Αλβανία, όταν ήμουν στο Πολυτεχνείο. Συνήθως έλεγα ότι έχω γεννηθεί στην Ελλάδα για να τελειώνουμε, ήταν πιο εύκολο. Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι πραγματικά το πρόβλημα και ο πυρήνας του προβλήματος.

Γιατί κάποιος να έχει πρόβλημα με κάποιον, με την ταυτότητα ενός ανθρώπου; Ο καθένας είναι αυτό που θέλει να είναι. Ορίζει τη δική του ταυτότητα και θέλει και μπορεί αυτό που θέλει να είναι. Μπορεί να είναι και να λέγεται όπως θέλει ο ίδιος», καταλήγει για το θέμα του ρατσισμού ο Δημήτρης Καπουράνης.