Ο Δημήτρης Κίτσος μίλησε στο Rosa και στον δημοσιογράφος Χρήστο Τζίφα για το ελληνικό #MeToo, τις συμπεριφορές που έχει συναντήσει στον χώρο του θεάτρου, αλλά και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια.
Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι δεν εξεπλάγη όταν ξέσπασαν οι καταγγελίες, ενώ αναφέρθηκε και στο σοκ που υπέστη όταν άρχισε να ερευνά σε βάθος το ζήτημα της σεξουαλικής βίας.
-Το MeToo που το ανέφερες, πώς σε βρίσκει; Σε τι φάση;
Είχα τελειώσει τη σχολή, κάναμε πρόβες για μία παράσταση στη Στέγη, και μία ταινία έκανα μετά. Μες στον κορονοϊό έγιναν όλα αυτά.
-Άρα ήσουν ενεργός, δούλευες, ήσουν επαγγελματίας πλέον. Και σε βρήκε έκπληκτο;
Έκπληκτο όχι. Καθόλου. Δεν είχα έρθει σε επαφή άμεσα με συμπεριφορά που να αξίζει νομική οδό. Αλλά σίγουρα άσχημες συμπεριφορές που ήμουνα και πιο μικρός και να έχω πει «stop, αυτό τώρα που συμβαίνει είναι τελείως τραγικό και γελοίο και δεν το χρειάζομαι» και προσπαθούσα απλώς να το παρακάμψω έτσι λίγο, ναι, υπήρξανε.
Είχα πάθει μεγάλο σοκ όταν μελετούσα ένα ρόλο που είχε βιάσει δύο-τρεις φορές. Έψαξα πάρα πολύ τότε τι γίνεται με τον βιασμό και αυτό ήταν εκεί κάπου το ’21-’22. Και ήταν τραγικό το ότι μιλούσα με ανθρώπους και φίλες κυρίως, οι οποίες παίζει να ήταν και στο 70% το ποσοστό που έχουν, αν όχι δεχτεί πολύ κακή σεξουαλική κακοποίηση, έχουν σίγουρα δεχτεί σοβαρές σεξουαλικές παρενοχλήσεις. Οπότε φαντάζομαι και στο δικό μας το επάγγελμα αυτό ήτανε. Και φάνηκε κιόλας, ότι αυτό ήταν το σύνηθες.
Απλά να πω, γιατί είχε δοθεί πολύ μεγάλη δημοσιότητα στο δικό μας το επάγγελμα, πως δεν νομίζω πως έχει να κάνει μόνο με εμάς. Απλά ίσως τα άλλα επαγγέλματα δεν βρήκαν ακόμα το θάρρος να αποκαλύψουν πράγματα. Πιθανώς να υπάρχουν και άλλες σχέσεις εξουσίας, δεν ξέρω. Αλλά φαντάζομαι και στη δημοσιογραφία θα υπάρχουν κεκλεισμένων των θυρών.
-Και το MeToo σε βρίσκει ανακουφισμένο; Αισθάνεσαι αυτή την αλλαγή; Από ό,τι κατάλαβα, περιέγραψες ότι εσύ κάπως ότι δεν ήξερες καν πώς να αντιμετωπίσεις αυτές τις συμπεριφορές. Τώρα ξαφνικά το MeToo δίνει ένα know-how ρε παιδί μου;
Εντάξει, έχει ενισχυθεί το Σωματείο των Ηθοποιών, έχει δεχτεί πάρα πολλές καταγγελίες από τότε και έχει κάνει σοβαρά βήματα. Οπότε είχαμε συσπειρωθεί πάρα πολύ οι ηθοποιοί. Σίγουρα έχουν μαζευτεί και η όποια πλευρά μπορεί να είχε κάποια τάση. Δεν είναι το ίδιο αποδεκτό σαν να είναι κάτι που, εντάξει, δεν πειράζει, έλα μωρέ αυτός έτσι κάνει ή κι αυτή έτσι κάνει. Θεωρώ πως είμαστε σε καλό δρόμο. Εννοώ είμαι αισιόδοξος με την έννοια του ότι άμα συγκρίνουμε τα πράγματα 20 χρόνια πριν ή 50 χρόνια πριν ή 100 χρόνια πριν, θα μιλούσαμε για τραγικές συνθήκες.
Τώρα είμαστε σε συζητήσεις και σε πράγματα που αλλάζουν και σε κάποιους νόμους που θεσμοθετούνται, που όσο δρόμο κι αν έχουμε ακόμα μπροστά μας, σίγουρα είμαστε σε καλό δρόμο. Απλά έχουμε πάρα πολύ δουλειά που πρέπει να γίνει. Πρέπει να αναζητήσουμε τις πηγές. Είναι η εύκολη λύση να πούμε «πονάει χέρι, κόβει χέρι».
Πρέπει να καταλάβουμε γιατί οι άνθρωποι φτάνουμε και έχουμε ανάγκη να εκδηλωνόμαστε και να εκτονωνόμαστε βίαια. Μπορεί να είναι μέρος και της φύσης, γιατί ήτανε και θέμα προστασίας κάποτε. Αλλά τώρα που ζούμε σε μία κοινωνία πολιτισμένη, ας πούμε, καλό είναι ο καθένας να τα έχει τοποθετήσει μέσα του με έναν υγιή τρόπο. Και για μένα θα μπορούσε να ξεκινήσει από ψυχοθεραπείες, από όταν είμαστε παιδιά, με συμβούλους στα σχολεία, με συμβούλους κάπου, οι οικογένειες επίσης να μπορούνε να έχουνε μία δωρεάν παροχή όλου αυτού του πράγματος, γιατί είναι και ένα πολυέξοδο πράγμα. Και υπάρχει κόσμος που θέλει να κάνει, αλλά δεν μπορεί να έρθει σε επαφή.
Πηγή: zappit.gr
