Με αφορμή το νέο του θεατρικό εγχείρημα, ο Δημήτρης Πιατάς παραχώρησε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή “Καλύτερα δε γίνεται”, όπου μοιράστηκε σκέψεις και απόψεις γύρω από την πολιτική και τη θέση των ηθοποιών στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Στη συζήτηση με τον δημοσιογράφο Σπύρο Ραφαήλ Κεραμίδα, ο δημοφιλής ηθοποιός εξέφρασε τη γνώμη του για την εμπλοκή των συναδέλφων του με την πολιτική, αλλά και την αμφιλεγόμενη ηγετική μορφή του Ντόναλτ Τραμπ.
Οι Ηθοποιοί και η Πολιτική: Μία Παρωχημένη Πρακτική;
Ο Δημήτρης Πιατάς, αναφερόμενος στις πολιτικές υπογραφές που συχνά βάζουν οι ηθοποιοί, τόνισε την αντίθεσή του και χαρακτήρισε αυτήν την πρακτική ως παρωχημένη. «Δεν νομίζω ότι στοιχίζει τίποτα σε έναν ηθοποιό η ενασχόληση με την πολιτική. Απλώς το θεωρώ πια παρωχημένο να βάζεις υπογραφές και τα λοιπά», δήλωσε με σαφήνεια, υπονοώντας ότι η πολιτική εμπλοκή των καλλιτεχνών θα πρέπει να είναι πιο ουσιαστική και λιγότερο συμβολική.
Η εμπειρία του Πιατά από την περίοδο της Χούντας τον έχει επηρεάσει βαθιά. «Εγώ είμαι παιδί που η εφηβεία μου ήταν η Χούντα, υπήρχε απαγορευτικό. Όταν έγινε η απελευθέρωση, διεκδικήσαμε το δικαίωμα ότι δεν φοβόμαστε», επεσήμανε, προσθέτοντας ότι οι συνθήκες της εποχής απαιτούσαν πιο δυναμικές ενέργειες από τους καλλιτέχνες.
Από την Υπογραφή στην Δράση
Συνεχίζοντας τη σκέψη του, ο Δημήτρης Πιατάς έκανε αναδρομή στις υπογραφές που είχε βάλει στο παρελθόν για διάφορες διεθνείς κρίσεις. «Ξέρεις πόσες υπογραφές για τη Νικαράγουα και για την Ουρουγουάη έχω βάλει; Για τα ζαχαροκάλαμα, που τους εκμεταλλευόταν το σύστημα και ο ιμπεριαλισμός;», είπε. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρία του τον οδήγησε να πιστεύει ότι σήμερα οι υπογραφές αυτές δεν προσφέρουν την ίδια αξία: «Τώρα πια, δεν νομίζω ότι χρειαζόμαστε υπογραφές».
Η Πολιτική Σκηνή και ο Ντόναλτ Τραμπ
Σε ένα πιο ανάλαφρο ύφος, ο Δημήτρης Πιατάς αναφέρθηκε στον Ντόναλτ Τραμπ, τονίζοντας την κωμική διάσταση της πολιτικής του παρουσίας. «Νομίζω ότι ο συνάδελφος μου, ο Ντόναλτ Τραμπ, είναι πολύ καλός κωμικός και με ανταγωνίζεται. Θα του ήταν ευκολάκι να κυβερνήσει την Ελλάδα», ανέφερε σκεπτόμενος τη διαφορά ανάμεσα στην πολιτική και τις τέχνες.
Η παρατήρηση αυτή ανοίγει μια πόρτα στη συζήτηση για το πώς οι ηθοποιοί μπορούν να επιδράσουν στην κοινωνία χωρίς να καταφεύγουν σε κινήσεις που δεν έχουν πραγματική βάση. Για τον Πιατά, η τέχνη και η πολιτική πρέπει να αλληλοεπιδρούν με πιο ειλικρινείς και ενεργούς τρόπους.
