Τη δύναμη που μπορεί να έχει ένα μικρό μονοθέσιο σχολείο όταν συνοδεύεται από όραμα, συνεργασία και μεράκι ανέδειξε η δασκάλα Γιώτα Διαμαντή, μιλώντας στην εκπομπή «Συνδέσεις», λίγες ημέρες μετά τη βράβευσή της από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο «Κωνσταντίνος Κριεζής». Όπως τόνισε, μέσα από συλλογικές πρωτοβουλίες, στο χωριό στο οποίο υπηρετεί, τα Φουρνά Ευρυτανίας κατάφερε να ανοίξει ξανά το δημοτικό σχολείο της και να ξαναδώσει ζωή στον τόπο που κινδύνευε από ερημοποίηση.
«Πριν λίγες μέρες βραβεύτηκα από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Κριεζή για τον χαρακτήρα της δράσης μου και τον τρόπο που υπηρέτησα τα καθήκοντά μου στη Φουρνά Ευρυτανίας», δήλωσε χαρακτηριστικά, η νεαρή δασκάλα υπογραμμίζοντας ότι το βραβείο αφορά μια συλλογική προσπάθεια που ξεπέρασε τα στενά όρια της τάξης.
«Το χωριό αυτό ουσιαστικά αριθμεί σχεδόν 100 κατοίκους. Πέρυσι θα είχε μόνο έναν μαθητή, φέτος μάλλον θα είχε μόνο έναν μαθητή στο δημοτικό και πέρυσι έκλεισε το νηπιαγωγείο του ελλείψει μαθητών, οπότε βλέποντας αυτή την ερημοποίηση και καταλαβαίνετε ότι κλείνοντας ένα νηπιαγωγείο θα έκλεινε ένα δημοτικό και στη συνέχεια το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Μαζί με τον πατέρα Κωνσταντίνο δημιουργήσαμε τη “Νέα Ζωή” στο χωριό, την πανελλήνια κοινωνική δράση με στόχο την ανατροπή αυτού του κλίματος της ερημοποίησης» σημείωσε η κα Διαμαντή.
Όπως εξήγησε, μέσα από πλήθος εκπαιδευτικών δράσεων και καινοτομιών, το σχολείο άνοιξε όχι μόνο στους μαθητές αλλά και «στον κόσμο», με συνεργασίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. «Συνδεθήκαμε με περισσότερα από 70 σχολεία πανελλαδικά, συνεργαστήκαμε με σχολείο στο Κονγκό, δημιουργήσαμε εργαστήριο ρομποτικής που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Καλαμάτας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Όλα αυτά είχαν στόχο να δώσουμε στα παιδιά ερεθίσματα που, δυστυχώς, δεν έχουν σε ένα μικρό μονοθέσιο σχολείο», ανέφερε.
Η πρωτοβουλία έφερε άμεσα αποτελέσματα
«Ήρθαν έξι οικογένειες με 18 παιδιά. Από τα εννέα παιδιά του χωριού φτάσαμε στα 27 μέσα σε έναν χρόνο και ξανάνοιξε το νηπιαγωγείο», είπε, τονίζοντας ότι το επίτευγμα αυτό έγινε «σε συνθήκες ελάχιστων πόρων, εκπαιδευτικών και οικονομικών».
Σήμερα, το εγχείρημα λειτουργεί ως πρότυπο και επεκτείνεται και σε άλλες περιοχές. «Υπάρχει λίστα με περισσότερες από 150 οικογένειες που θέλουν να φύγουν από τα αστικά κέντρα και να μετοικήσουν στην επαρχία. Η δράση επεκτάθηκε ήδη στη Ζίτσα Ιωαννίνων και τον επόμενο μήνα στη Βοιωτία», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι στόχος είναι «καλύτερη ποιότητα ζωής και ισότητα στην εκπαίδευση».
Η κ. Διαμαντή στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της εκπαιδευτικής ανισότητας. «Δεν μπορούμε να μιλάμε για αποκέντρωση όταν σε ένα μονοθέσιο σχολείο τα παιδιά δεν κάνουν αγγλικά, γυμναστική ή πληροφορική», τόνισε.
Η ίδια κατάγεται από την Ευρυτανία και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Διαθέτει δύο μεταπτυχιακά στην Οργάνωση και Διοίκηση της Εκπαίδευσης και στην Ειδική Αγωγή και είναι υποψήφια διδάκτορας. Όπως σημείωσε, η εμπειρία της στο μονοθέσιο σχολείο της έδωσε την ευκαιρία να συνδέσει την επιστημονική γνώση με την πράξη, διδάσκοντας σύγχρονα αντικείμενα όπως η τεχνητή νοημοσύνη με τρόπο προσαρμοσμένο στις ανάγκες των παιδιών.
Η κα Διαμαντή βρίσκεται ανάμεσα στους 50 φιναλίστ για το Παγκόσμιο Βραβείο Εκπαιδευτικού (Global Teacher Prize), με τα τελικά αποτελέσματα να αναμένονται στις αρχές Φεβρουαρίου. «Είναι μεγάλη τιμή», κατέληξε, επισημαίνοντας ότι το σημαντικότερο για την ίδια παραμένει το γεγονός πως «ένα μικρό σχολείο σε ένα απομακρυσμένο χωριό απέδειξε ότι μπορεί να γίνει κέντρο ζωής, γνώσης και ελπίδας».
