Μετά από πολύωρες, εντατικές διαπραγματεύσεις, οι υπουργοί Περιβάλλοντος της ΕΕ συμφώνησαν να θέσουν ως στόχο τη μείωση των εκπομπών κατά 90% έως το 2040 σε σχέση με το 1990.
Ωστόσο, η τελική συμφωνία περιλαμβάνει τη δυνατότητα για κάθε κράτος-μέλος να καλύψει ως και το 5% αυτού του στόχου μέσω αγοράς διεθνών πιστώσεων άνθρακα (carbon credits), δηλαδή «πληρώνοντας» τρίτες χώρες για να μειώσουν αντίστοιχα τις εκπομπές τους. Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι το ποσοστό της πραγματικής μείωσης εντός της ΕΕ περιορίζεται στο 85%, χαμηλότερα από το αρχικά ζητούμενο.
Πολιτικές αντιδράσεις και διαφωνίες
Η απόφαση προηγήθηκε του COP30 στη Βραζιλία, όπου η ΕΕ ήθελε να εμφανιστεί με κοινό μέτωπο και συγκεκριμένη στόχευση. Η συμβιβαστική πρόταση έγινε με στόχο να ξεπεραστούν οι διαφορές μεταξύ βόρειων και ανατολικών κρατών που αντιτίθενται σε αυστηρότερους στόχους, επικαλούμενοι οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Πολωνία, Τσεχία και Ουγγαρία διατύπωσαν αντιρρήσεις, χωρίς ωστόσο να μπλοκάρουν την τελική συμφωνία, ενώ άλλες χώρες, όπως η Γαλλία και η Πορτογαλία, ζήτησαν ευελιξία στην υιοθέτηση πιστώσεων.
Επιδράσεις και επόμενα βήματα
Η συμφωνία έχει επικριθεί από περιβαλλοντικές οργανώσεις ως ανεπαρκής για επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού, αλλά θεωρείται πολιτικά απαραίτητη για να διατηρήσει η ΕΕ ενιαία φωνή στις διεθνείς διαπραγματεύσεις. Το τελικό κείμενο θα τεθεί προς επικύρωση στη Σύνοδο και θα αποτελέσει τη βάση των ευρωπαϊκών δεσμεύσεων στην COP30.
Η μείωση του στόχου στο 85% —μέσω της αγοράς πιστώσεων— εκλαμβάνεται ως παραχώρηση στην πραγματικότητα των εσωτερικών αντιθέσεων και στα όρια της πολιτικής συναίνεσης μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Πηγή: ertnews.gr
