Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε η Ελένη Ράντου στο νέο τεύχος του περιοδικού Vogue Greece και τους δημοσιογράφους Κωνσταντίνο Σαράντη και Γεωργία Φέκου.
Μέσα σε όλα, μάλιστα, η δημοφιλής πρωταγωνίστρια αναφέρθηκε στο κομμάτι της μητρότητας αλλά και τη σχέση που προσπαθεί να διατηρεί πια με την ιδέα του θανάτου.
Πως βιώνετε τη μητρότητα σήμερα;
Για εμένα η μητρότητα έχει κάνει τον πλήρη κύκλο της. Φροντίζω το παιδί μου, αλλά και έναν γονιό που έχει γίνει πιο παιδί από το παιδί μου. Είναι πολύ αμήχανο να γίνεσαι γονιός του γονιού σου. Είναι μια άλλη μορφή μητρότητας, αφύσικη, για την οποία δεν προετοιμάζεσαι. Υπάρχουν στιγμές που η κόρη μου νιώθει παραμέλημένη, γιατί δεν έχει μάθει να μοιράζεται τη μητρική φορντίδα.
Είναι δύσκολη συνθήκη, αλλά η παράσταση με βοηθάει πολύ. Τη δημιούργησα για να συμβφιλιωθώ με το τέλος της μητέρας μου, αλλά δεν τα έχω καταφέρει. Όσο πλησιάζει, καταρρακώνομαι περισσότερο. Το να γνωρίζεις το πρόβλημα σου δεν σημαίνει και πως το λύνεις.
Λένε όμως πως, αν καταλάβεις το πρόβλημα, έχεις διανύσει τη μισή διαδρομή.
Είναι η μισή. Σου μένει η υπόλοιπη που είναι πάντα υπαρκτή και πολύ ζόρικη. Απλώς, έχεις κάνει τη μισή ανηφόρα.
Εσείς σε ποιο σημείο της ανηφόρας βρίσκεστε;
Έχω αρχίσει να φοβάμαι λιγότερο τον θάνατο, αλλά δεν τον έχω αποδεχτεί. Ακόμη αντιστέκομαι, δεν μπορώ να δεχτώ πως θα φύγει η μητέρα μου. Όταν μεγαλώνεις, ο θάνατος των άλλων σε φέρνει πιο κοντά στον δικό σου και αυτό δυσκολεύει τη συμφιλίωση. Όταν έχασα τον πατέρα μου, δεν τρόμαξα γιατί ήμουν αρκετά νεότερη και υπήρχε απόσταση από την προβολή του δικού μου θανάτου. Τώρα είναι αλλιώς.
Νομίζω ότι, όταν έρθει, θα έχω λιγότερο φόβο σε σχέση με τώρα. Είναι κάτι που λέω και στο έργο, το χειρότερο διάστημα δεν είναι όταν κάτι τελειώνει αλλά είναι η αναμονή. Ο φόβος της εκκρεμότητας, ότι θα μείνεις χωρίς τη ρίζα σου. Λένε “είσαι του τάδε” και μετά χάνεις τον γονιό σου και δεν είσαι κανενός.
Πηγή: zappit.gr
