«Γενικά οτιδήποτε συμβαίνει μέσα μας φέρει ένα φορτίο ενοχής. Και όταν δεν το μοιράζεσαι, αυτό μπορεί να γιγαντωθεί κιόλας, γιατί όσο τρέφεις αυτές τις σκέψεις και δεν τις εκτονώνεις, δεν τις μοιράζεσαι, δυναμώνουν αυτές», ανέφερε, υπογραμμίζοντας την απελευθερωτική δύναμη της εξωτερίκευσης.
Η δήλωση αυτή, σύμφωνα με τη Μελέτη, βρήκε έντονη εφαρμογή στη δική της ζωή μέσα από το γράψιμο. Η γνωστή παρουσιάστρια μοιράστηκε την προσωπική της εμπειρία, αντλώντας από τη συγγραφή του πρώτου της βιβλίου: «Όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο, το έγραψα πρώτα στον εαυτό μου, σε ημερολογιακή μορφή. Το είχα ξεκινήσει πριν παντρευτώ και κάνω οικογένεια, όταν ερχόμουν αντιμέτωπη με στερεότυπα που μου δημιουργούσαν συγκρούσεις, ενοχές και αναζητήσεις».
Η μητρότητα, όπως σχολίασε, έκανε αυτά τα συναισθήματα πιο έντονα: «Ένιωθα συναισθήματα που πίστευα ότι είναι ντροπή να τα νιώθει μια γυναίκα που έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί». Η συζήτηση επεκτάθηκε στην κοινωνική πίεση που επιβάλλει την τελειότητα: «Έχω γευτεί βαθιά τη σύγκρουση που προκαλούν αυτές οι σκέψεις της ενοχής. Και εκεί ανακάλυψα ότι τελικά δεν ήμουν μόνη. Αυτές οι συγκρούσεις δημιουργούνται πάρα πολύ από το αφήγημα που επικρατεί για τα πάντα γύρω μας. Είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις ενοχές ότι δεν το ακολουθείς». Επιπλέον, τόνισε ότι η πίεση να είναι κάποιος τέλειος σε όλους τους ρόλους του είναι εξουθενωτική: «Δεν μπορούμε να είμαστε παντού τέλειες, δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα σούπερ. Αλλά κι αυτό είναι μαγικό».
Η Ελεονώρα Μελέτη κατέληξε υπογραμμίζοντας μια φιλοσοφία αποδοχής της ατέλειας: «Το τέλειο δεν με αφορά. Δεν το αναζητώ ούτε στους άλλους ούτε στον εαυτό μου. Ακόμα και η φύση στην ατέλεια εστιάζει την ομορφιά της». Προσθέτοντας ότι «η ρωγμή είναι αυτή που επιβεβαιώνει την ομορφιά».
