Ένας χρόνος έχει περάσει από τις φονικές πυρκαγιές που σάρωσαν περιοχές γύρω από το Λος Άντζελες, αφήνοντας πίσω τους 31 νεκρούς και 13.000 κατεστραμμένα σπίτια. Παρά το μέγεθος της καταστροφής, η ανοικοδόμηση προχωρά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς, καθώς οικονομικά εμπόδια καθυστερούν την επιστροφή των κατοίκων στις εστίες τους. Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press έκανε ένα οδοιπορικό στην περιοχή όπου τίποτα πια δεν θυμίζει το παρελθόν, όταν η περιοχή έσφιζε από ζωή.
Αργή η πρόοδος στις εργασίες
Σε ένα γκρίζο τοπίο, όπου ο χρόνος δείχνει να έχει μείνει στάσιμος, λιγότερα από δώδεκα σπίτια έχουν ανακατασκευαστεί στην άλλοτε κοσμοπολίτικη κομητεία του Λος Άντζελες από τις 7 Ιανουαρίου 2025, όταν οι πυρκαγιές Palisades και Eaton ξέσπασαν. Για όσους διέθεταν ασφάλιση, τα ποσά αποζημίωσης συχνά δεν επαρκούν για να καλύψουν το υψηλό κόστος της ανοικοδόμησης. Οργανώσεις αρωγής προσπαθούν να στηρίξουν τους πληγέντες, ωστόσο η πρόοδος παραμένει αργή.
Στις περιοχές Πασίφικ Παλισέιντς και Αλταντίνα, αλλά και στο παραθαλάσσιο Μαλιμπού, οι δρόμοι παραμένουν γεμάτοι άδεια οικόπεδα, με θεμέλια και τσιμεντένιους όγκους να θυμίζουν τα σπίτια που χάθηκαν. Πολλές γειτονιές βυθίζονται στο σκοτάδι τη νύχτα, καθώς ο φωτισμός δεν έχει αποκατασταθεί, ενώ ακόμη και σπίτια που σώθηκαν παραμένουν ακατοίκητα λόγω τοξικών υλικών μετά τις φωτιές.
Πωλητήρια λόγω του μεγάλου κόστους ανοικοδόμησης
Περίπου 900 κατοικίες βρίσκονται σήμερα υπό κατασκευή, με προοπτική να ολοκληρωθούν μέσα στο έτος. Παρ’ όλα αυτά, εκατοντάδες ιδιοκτήτες αδυνατούν να αποφασίσουν αν μπορούν να αντέξουν οικονομικά την ανοικοδόμηση. Περισσότερα από 600 ακίνητα, στα οποία καταστράφηκαν μονοκατοικίες, έχουν ήδη πωληθεί, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Cotality.
Υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα στα ποσά που καταβάλλουν οι ασφαλιστικές εταιρείες και στο πραγματικό κόστος ανακατασκευής», δήλωσε η Τζόι Τσεν, επικεφαλής του Δικτύου Επιζώντων της Πυρκαγιάς Eaton. Σύμφωνα με έρευνα, έως τον Δεκέμβριο λιγότερο από το 20% όσων έχασαν ολοσχερώς το σπίτι τους είχαν ολοκληρώσει τις διαδικασίες με τις ασφαλιστικές εταιρείες για να λάβουν αποζημιώσεις.
Το δράμα των οικογενειών
Η αβεβαιότητα αυτή καθιστά αδύνατη τη δέσμευση σε έργα που συχνά ξεπερνούν το 1 εκατ. δολάρια. Παράλληλα, κοινωνικές και φυλετικές ανισότητες αναδεικνύονται εντονότερα, ιδίως σε περιοχές όπως η Αλταντίνα, όπου ιστορικά κατοικούσαν πολλές οικογένειες αφροαμερικανών.
Παρά τις δυσκολίες, κάποιοι παραμένουν αποφασισμένοι να επιστρέψουν. Ο Αλ και η Σάρλοτ Μπέιλι ζουν σήμερα σε τροχόσπιτο στο οικόπεδο όπου βρισκόταν το σπίτι τους και χρηματοδοτούν την ανοικοδόμηση μέσω δανείου. «Εδώ μεγαλώσαμε την οικογένειά μας. Ό,τι κι αν κοστίσει, αυτή είναι η κοινότητά μας», λέει ο 77χρονος Αλ Μπέιλι.
Ο 67χρονος Τεντ Κέρνερ, του οποίου το σπίτι στην Αλταντίνα μετατράπηκε σε στάχτη, αφήνοντας όρθιες μόνο δύο καμινάδες, είναι από τους λίγους τυχερούς που προχώρησε άμεσα στην ανακατασκευή παρά τις αντίξοες συνθήκες. Για να το επιτύχει όμως χρειαστηκε να ρευστοποιήσει περίπου το 80% των αποταμιεύσεων του.
Δυστυχώς, ένα χρόνο μετά, οι αρχικές εκτιμήσεις επιβεβαιώθηκαν καθώς η πυρκαγιά στην Καλιφόρνια εκτός από την πιο δαπανηρή στην ιστορία των ΗΠΑ, λόγω των πανάκριβων κατοικιών, είναι και αυτή με τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στις τοπικές κοινωνίες. Αρκετοί είναι αυτοί που δεν θα ξαναγυρίσουν πίσω.
Πηγή: Associated Press
