Ένας περίπατος σε μια παραλία, το παρατηρητικό βλέμμα μιας εννιάχρονης και κάποια παραξενιά της φύσεως αποκάλυψαν έναν αμφορέα.
Ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Γιάννης Πετρακόπουλος, παρουσιάζει την Ευαγγελία Χουβαρδά μαθήτρια της τρίτης δημοτικού που διακρίνεται για την περιέργειά της.
Η ίδια δηλώνει χαρά και ευθύνη για το εύρημά της και ελπίζει να βρεί την κατάλληλη θέση σε ένα χώρο φύλαξης και εκτίμησης, όπως στην προθήκη ενός μουσείου.
Η μητέρα της, η κ. Λεωντίδου μιλά για την βεβαιότητα της κόρης της από την πρώτη στιγμή ότι επρόκειτο για αρχαίο κομμάτι και όχι για κάποια σύγχρονη απομίμηση. Το εύρημα παραδόθηκε στο αρχαιολογικό μουσείο της Κομοτηνής και ένα έγγραφο που δόθηκε στην εννιάχρονη πιστοποιεί την νόμιμη παράδοσή του από μια ευσυνείδητη πολίτη.
Η πρώτη εκτίμηση του αρχαιολόγου που παρέλαβε τον αμφορέα είναι ότι πρόκειται για αυθεντικό αντικείμενο. Μένει να προσδιοριστεί ο χρόνος κατασκευής του και το αν τα νερά του ποταμού Λίσσου τον μετέφεραν στην ακτή, προφανώς κάποια στιγμή αφού αυτά επανήλθαν μετά από το πέρασμα των στρατιωτών του Δαρείου Α΄ το 480 π.Χ..
Στην χώρα των Μαρωνιτών, στην παραθαλάσσια ζώνη που κατοικούσαν οι Κίκονες, και όπου ο Ορφέας μεταμορφώθηκε σε κύκνο, τον 7ο αι. π.Χ. οι Θάσιοι εγκατέστησαν μια αποικία, την Στρύμη. Ιδιαίτερη μνεία της έκανε ο Ηρόδοτος, ενώ δεκάδες επιτύμβιες στήλες με ονόματα όπως του Μητροδότου, του Εχεδήμου, της Αρτεμούς θυγατρός του Ηγησιππίδη, του Έρμωνος και της Κλεοπάτρης, του Δημητρίου, γιου του Δάδου, υπενθυμίζουν μια κοινωνία, που παρέμεινε ζωντανή στο πέρασμα των αιώνων. Μια περιτοιχισμένη πόλη που εκτεινόταν σε μια έκταση γύρω στα 650 στρέμματα, στην χερσόνησο της Μολυβωτής εξαρτημένη σε μεγάλο βαθμό για προμήθειες από το νησί της Θάσου και ίσως με αυτόν τον αμφορέα είχε μεταφερθεί θασίτικο λάδι ή κρασί στην απέναντι ακτή.
Εάν μάλιστα ληφθεί υπ’ όψιν ότι στα τέλη του 8ου αι. π.Χ. ο πάριος Τέλλις συμμετείχε στις πρώτες επαφές με την Θάσο και ο γιος του Τελεσικλής, ακολουθώντας χρησμό του Δελφικού Μαντείου, ίδρυσε εκεί αποικία,[1] η έρευνα έχει μπροστά της μεγάλο δρόμο. Κατασκευαστές του αμφορέα ήταν οι αυτόχθονες της νεολιθικής εποχής ή οι πάριοι που εγκαταστάθηκαν εκεί γύρω στο 650 π.Χ.; Άλλωστε στην περιοχή καταγράφηκαν εισαγωγές αμφορέων με μακεδονικό οίνο, καθώς και καλής ποιότητας κεραμικά από την Μακεδονία και το βορειοανατολικό Αιγαίο.[2] Οι αρχαιολόγοι θα αποφανθούν για το τι ακριβώς ισχύει. Συχνά ένα εύρημα γεννά πολλά περισσότερα ερωτήματα από όσα μπορεί να απαντήσει.
