Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συγκινεί πλέον τους ευρωπαίους πολίτες που δεν αποφασίζουν πλέον με ευρωπαϊκά αλλά εθνικά κριτήρια, σημείωσε ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς κατά την ομιλία του στην εκδήλωση της παρουσίασης του βιβλίου του διευθυντή της «Εστίας» Μανώλη Κοττάκη «Οι απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή», στο πολεμικό μουσείο.
«Οι πρόσφατες εκλογές στην Ευρώπη έχουν ασυνήθιστα ιδιαίτερη σημασία, η χαμηλή συμμετοχή των ευρωπαίων στις κάλπες δείχνει ότι η Ευρώπη είναι μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και οι καπεταναίοι της πρέπει να αντιληφθούν πως βρίσκονται ενώπιον της ανταρσίας των πληρωμάτων τους. τα χθεσινά αποτελέσματα στη Γαλλία ίσως είναι απόδειξη αυτού. Οι λαοί δεν ψηφίζουν με γνώμονα το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον, επιλέγουν με εθνικά κριτήρια να αποδοκιμάσουν ή να επιδοκιμάσουν τις κυβερνήσεις τους» είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε:
Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει αν θα σεβαστεί τις αξίες της ή θα αφεθεί στη δίνη της καταστροφικής ατζέντας που λέγεται πολιτική ορθότητα και ακραίος δικαιωματισμός. Αποδοκιμάστηκε η woke Ευρώπη, της μετανάστευσης, της ανεργίας, της κοινωνικής αποβιομηχάνισης, η προσπαθεια αποχριστανοποίησης της, ισλαμοποίησής της. Οι λαοί δηλώνουν ότι δεν συμφωνούν για αυτό υπήρξε η ευρωπαϊκή στροφή προς τα δεξιά. όσα κεντροδεξιά κόμματα είχαν έγκαιρα προσαρμοστεί όχι μόνο επιβίωσαν και αύξησαν τα ποσοστά τους όπως στη Γερμανία, νεφελώδη κεντρώα σχήματα όπως του Μακρόν ηττήθηκαν πανηγυρικά. Θα συνεχιστεί η αποδόμηση κόντρα στη βούληση των εθνών της;».
Η ΝΔ είχε πάντα πόρτες ανοιχτές αλλά όχι ιδεολογικά αφύλαχτες. Άλλο πράγμα η διεύρυνση και άλλο η μετάλλαξη.
Η τελευταία δημόσια εμφάνιση μου στη βουλή ήταν κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ισότητα στο γάμο για τα ομόφυλα ζευγάρια είπε και έστρεψε στα πυρά του στην κυβέρνηση λέγοντας: «είχα πει να προσέχει η κυβέρνηση, η υπερβολική αυτοπεποίθηση μπορεί να την βοηθήσει να ξεκοπεί από την κοινωνία. Επειδή ο πρωθυπουργός έλεγε ότι έχει δίκιο για το νομοσχέδιο, αναρωτιέμαι ποιους ακούει αλλά κάνει λάθος να επιμένει στο λάθος. Κριτής όλων μας είναι ο ελληνικός λαός». Και συνέχισε:
«Στο νομοσχέδιο για το γάμο έθετα ερωτήματα και όχι μόνο δεν μου απάντησε κανείς αλλά οργανώθηκαν και κενά έδρανα όταν μιλούσα αλλά συνεχίστηκαν πανηγύρια μετά την ώρα που το 1/3 των βουλευτών μας δεν το είχε ψηφίσει. Αφού η κυβέρνηση αντιμετωπίζει έτσι ακόμα και τον πρώην πρόεδρο και πρωθυπουργό της γιατί να μην τους θεωρήσει ο κόσμος αλαζόνες;»
«Ισχυρό χαστούκι στο πολιτικό σύστημα η αποχή στο 60%. Οι πολίτες θύμωσαν με όλα τα κόμματα και τα αποδοκίμασαν ηχηρά. Σίγουρα η κοινωνία καταλογίζει στην κυβέρνηση και στην κεντροαριστερή αντιπολίτευση αδυναμία κατανόησης και επίλυσης των προβλημάτων. η πολιτική ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων δείχνει νέα πραγματικότητα. δύο μπλοκ κεντροδεξιό 28% – υπερδεξιό εθνικιστικό πέριξ του 20% και αντίστοιχο με 28%.
Οι αναφορές που άκουσα για αποιδεολογικοποίηση δείχνουν αδυναμία κατανόησης των περιστάσεων. Έχει σκεφτεί η κυβέρνηση ότι το περιβόητο 41% ήταν αποτέλεσμα και του φόβου επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ;
Έχει γίνει κατανοητό ότι επειδή υιοθετήσαμε θέσεις του συριζα – που έχει γίνει έξι κομμάτια – που περισσότερο θυμίζει Δελφινάριο παρά κόμμα. Τα κόμματα εδράζονται σε ιδέες, αρχές και αξίες. Η κεντροδεξιά παράταξη πιστεύει στον φιλελευθερισμό και οι ιδέες των κομμάτων είναι εκ φύσεως περιχαρακωμένες, προσαρμόζονται μεν αλλά δεν παραχωρούνται. Η ΝΔ είχε πάντα πόρτες ανοιχτές αλλά όχι ιδεολογικά αφύλαχτες. άλλο πράγμα η διεύρυνση και άλλο η μετάλλαξη.
Τι σημαίνει όταν λέμε ότι τα προβλήματα δεν έχουν χρώμα; πχ ο γάμος των ομοφύλων για την αριστερά είναι μια χαρά, για εμάς είναι το πρόβλημα. Πώς δημιουργήθηκε η μικρότερη και φοβική ΝΔ; Πώς μπορεί να λειτουργήσει μια κεντροδεξιά παράταξη, χωρίς τη δεξιά και με ένα κέντρο φάντασμα που ο καθένας το ορίζει όπως θέλει; Ποιες πολιτικές συμμαχίες θα συντάξουμε αν χρειαστεί; με ποιους και προς ποια κατεύθυνση;
Με ανακυκλούμενους υπουργούς, με πάμπολλους αλλά πάντα αλάνθαστους εξωκοινοβουλευτικούς και με τους βουλευτές σχεδόν απαξιωμένους είναι επιτυχημένο το επιτελικό κράτος; Αποδοκιμάστηκε χωρίς πολιτικό αντίπαλο, δίχως τρόικα, δίχως αντιπολίτευση και σε συνθήκες πρωτοφανούς μιντιακής παντοδυναμίας.
Σαμαράς για εθνικά θέματα: Τρώμε την μια προσβολή, την μια ταπείνωση, μετά την άλλη
Στα εθνικά θέματα η εικόνα της χώρας μας είναι αποκαρδιωτική. Τρώμε την μια προσβολή, την μια ταπείνωση, μετά την άλλη! Από τους Σκοπιανούς, τους Αλβανούς και, φυσικά, τους …”φίλους” μας τους Τούρκους. Είναι αδιανόητα όσα συμβαίνουν.
Έχω μιλήσει πολλές φορές:
Για τον διάλογο με τον Πειρατή. Για το ότι ξεχάσαμε να θυμίσουμε σε όλον τον κόσμο τα 50 χρόνια, φέτος, από την τραγωδία της Κύπρου. Πάλι καλά που είδαμε και την Famagusta στην τηλεόραση… Για το λάθος ψήφισμα με το Κόσοβο. Για το “λόμπυ των κατευναστών”. Για την ανακήρυξη ΑΟΖ και θαλάσσιων πάρκων. Για την Αγία Σοφία και τη Μονή της Χώρας.
Για το χωρίς καμία λογική «Σύμφωνο περί Φιλίας» με την Τουρκία. Και τι είδαμε μετά το Σύμφωνο; Τον Ερντογάν να ξαναγράφει τα σχολικά βιβλία στην Τουρκία και να διδάσκει τη νεολαία του για την «γαλάζια πατρίδα» τους, δηλαδή ελληνικά εδάφη. Τον Ερντογάν να γίνεται «καλό παιδί» στα μάτια της Δύσης ώστε να πάρει τα F-16. Τις νέες, ευθείες απειλές, του Μπατχτσελί και του Φιντάν, μέχρι και για την Κρήτη. Και ποιοι τα λένε αυτά;; Αυτοί που από τη μια, υποτίθεται, ότι θέλουν να μπουν στην Ευρώπη κι από την άλλη μας απειλούν μαζί με τη Χαμάς!
Οταν εγώ μίλησα, δημόσια και πολύ πριν τις εκλογές, για τον Φρέντυ Μπελέρη και για τον απαράδεκτο Ράμα, υπήρξε σιωπή. Όμως στον Ράμα δώσαμε τελικά χώρο για να κάνει τις συγκεντρώσεις του. Και του δώσαμε ακόμα και το Ζάππειο για να παρουσιάσει σε υψηλούς προσκεκλημένους τους πίνακες και τα γλυπτά του. Πότε; Όταν ο Μπελέρης, με κατηγορίες στημένες , ήταν φυλακισμένος. Και παραμένει φυλακισμένος σήμερα, εκλεγμένο μέλος του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Είναι η απόλυτη εικόνα εθνικής αδυναμίας.
