Σημαντική επίδραση φαίνεται πως έχει η ώρα της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με νέα τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν στις πρώτες θεραπείες νωρίς μέσα στην ημέρα, πριν από τις 3 μ.μ., είχαν καλύτερα αποτελέσματα τόσο ως προς την εξέλιξη της νόσου, όσο και ως προς τη συνολική επιβίωση, σε σύγκριση με όσους ξεκίνησαν θεραπεία μετά τις 3 μ.μ..
Στη μελέτη συμμετείχαν 210 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ισότιμες ομάδες και τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν την ανοσοθεραπεία τους είτε πριν, είτε μετά τις 3 μ.μ. Το συγκεκριμένο χρονικό όριο επιλέχθηκε καθώς προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να μειώνεται μέσα στην ημέρα, ιδιαίτερα μεταξύ 2 και 3 μ.μ..
Μετά από παρακολούθηση που ξεπέρασε τους 28 μήνες, τα αποτελέσματα ήταν εμφανή. Στους ασθενείς που ξεκίνησαν θεραπεία νωρίς μέσα στην ημέρα, η νόσος δεν είχε εξέλιξη κατά μέσο όρο 11,3 μήνες, έναντι 5,7 μηνών στην ομάδα που έλαβε θεραπεία αργότερα. Παράλληλα, στην πρώτη ομάδα έζησαν σχεδόν έναν χρόνο περισσότερο κατά μέσο όρο. Στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης, περίπου το 45% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία πριν από τις 3 μ.μ. ήταν ακόμη εν ζωή, σε σύγκριση με περίπου 15% εκείνων που έλαβαν θεραπεία μετά τις 3 μ.μ.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα δεδομένα ενισχύουν τη θεωρία πως το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στον χρόνο.
Οι ερευνητές μελετούν εδώ και καιρό το βιολογικό ρολόι, τον κιρκάδιο ρυθμό του, ο οποίος διέπει μια σειρά από βιολογικές λειτουργίες, όπως η απελευθέρωση ορμονών, το πότε νιώθουμε πεινασμένοι ή κουρασμένοι, τη θερμοκρασία του σώματος, το σάκχαρο στο αίμα και την αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, μικρότερα ρολόγια υπό τον έλεγχο αυτού του κύριου ρολογιού που λειτουργούν σε κύτταρα και ιστούς. Τα τελευταία χρόνια, η χρονοβιολογία έχει στραφεί και στη σχέση του κιρκάδιου ρυθμού με την ανοσολογική λειτουργία.
Πιο πρόσφατα, επιστήμονες που μελετούν αυτά τα βιολογικά ρολόγια ανακάλυψαν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα φαίνεται να είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στον συγχρονισμό.
Πειραματικές μελέτες σε ζώα είχαν ήδη δείξει ότι τα Τ-κύτταρα, τα κύτταρα-κλειδιά που επιτίθενται σε καρκινικούς όγκους, εμφανίζουν μεγαλύτερη δραστηριότητα τις πρωινές ώρες. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι όταν η ανοσοθεραπεία χορηγείται νωρίς μέσα στην ημέρα, μπορεί να βρίσκονται περισσότερα ενεργά Τ-κύτταρα μέσα στον όγκο, με αποτέλεσμα το φάρμακο να ενεργοποιεί ισχυρότερη ανοσολογική απόκριση. Ενδεικτικά, οι εξετάσεις αίματος των ασθενών της πρωινής ομάδας έδειξαν αυξημένα επίπεδα ανοσοκυττάρων που έχουν τη δυνατότητα να εξοντώνουν καρκινικά κύτταρα, σε σύγκριση με όσους έλαβαν τη θεραπεία αργότερα.
Παρά το γεγονός ότι αρκετοί ειδικοί χαρακτηρίζουν τα αποτελέσματα εξαιρετικά εντυπωσιακά, τονίζουν ότι απαιτείται προσοχή και επιβεβαίωση από νέες μελέτες. Ένα από τα βασικά ερωτήματα είναι γιατί η ώρα της ημέρας θα είχε τόσο μεγάλη επίδραση, δεδομένου ότι οι ανοσοθεραπείες παραμένουν ενεργές στον οργανισμό για εβδομάδες μετά την ενδοφλέβια χορήγησή τους. Οι συγγραφείς της μελέτης αναγνωρίζουν ότι προς το παρόν δεν μπορούν να δώσουν πλήρη απάντηση σε αυτό, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το γεγονός πως πρόκειται για τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή καθιστά τα ευρήματα ιδιαίτερα ισχυρά.
Την ίδια στιγμή, ήδη έχει ξεκινήσει επιβεβαιωτική κλινική δοκιμή στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία θα εξετάσει τη χρονική χορήγηση ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με μελάνωμα, με στόχο την ένταξη περίπου 100 ασθενών σε δύο μεγάλα νοσοκομεία.
Εάν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν και σε άλλους πληθυσμούς, θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για μια νέα προσέγγιση στη θεραπεία: όχι με αλλαγή φαρμάκου, αλλά με αλλαγή της ώρας χορήγησης. Ωστόσο, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι ο προγραμματισμός θεραπειών σε νοσοκομειακές μονάδες είναι ιδιαίτερα σύνθετος και οποιαδήποτε γενικευμένη αλλαγή θα απαιτήσει ισχυρές αποδείξεις ότι το όφελος είναι σταθερό και επαναλαμβανόμενο.
Η νέα μελέτη προσθέτει ένα ακόμα στοιχείο στο πεδίο της ανοσοθεραπείας και φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη λεγόμενη «χρονοθεραπεία», δηλαδή την ιδέα ότι ο χρόνος χορήγησης μπορεί να είναι εξίσου κρίσιμος με το ίδιο το φάρμακο. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι χρειάζονται περισσότερες κλινικές δοκιμές ώστε να διαπιστωθεί εάν το εύρημα μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια και συνέπεια σε ευρύτερη κλίμακα.
Πηγή CNN
