Η Ευδοκία Ρουμελιώτη, σε μια σπάνια συνέντευξη στην εκπομπή “Super Κατερίνα”, μίλησε ανοιχτά για την οικογένειά της, τη σχέση με τον σύζυγό της και την προσπάθεια υιοθεσίας που δεν ολοκληρώθηκε.
Με αφορμή την πρεμιέρα της νέας σειράς στην οποία πρωταγωνιστεί, αποκάλυψε τις προσωπικές της σκέψεις για το τι σημαίνει να είσαι γονιός και τη δυναμική της αγάπης μέσα σε μια οικογενειακή σχέση. Η Ευδοκία Ρουμελιώτη ξεκίνησε περιγράφοντας πώς ο έρωτας με τον σύζυγό της έχει εξελιχθεί με τα χρόνια: «Υπάρχει ο έρωτας με άλλη μορφή. Δεν είναι σαν τον πρώτο χρόνο, που χτυπάει η καρδιά σου, αλλά κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και βαθύ. Υπάρχουν στιγμές έρωτα και αυτό είναι πολύ ωραίο, που θυμάσαι πώς ήτανε και που ξανά αυτός ο άνθρωπος που έχεις ζήσει 15 χρόνια, που έχεις τα παιδιά σου, που έχετε περάσει δύσκολα και εύκολα μαζί, υπάρχουν στιγμές που χτυπάει η καρδιά σου για να τον δεις».
Η ηθοποιός εμβάθυνε στην έννοια της γονεϊκότητας, βασιζόμενη στη δική της εμπειρία από τη σχέση με τη μητέρα και τον πατριό της. Τόνισε ότι: «Γονείς δεν είναι αυτοί που γεννάνε τα παιδιά, αλλά αυτοί που τα μεγαλώνουν. Οποιοσδήποτε μπορεί να γεννήσει, πόσοι άνθρωποι βλέπουμε που κακοποιούν τα παιδιά τους. Για να είναι κάποιος γονιός θα πρέπει να ξέρει να μεγαλώσει ένα παιδί». Σημαντική ήταν και η αναφορά της στην εμπειρία προσπάθειας υιοθεσίας ενός παιδιού: «Στο τέλος το παιδί αυτό βρίσκεται κάπου. Όχι ακριβώς σε οικογένεια. Το μεγαλώνει μια γυναίκα μόνη της… Απλώς το παιδάκι αυτό βρέθηκε με ένα τρόπο στη ζωή μας και ήταν σαν να μην είχαμε άλλη επιλογή… Θεωρούσαν ότι επειδή ήταν ένα παιδάκι με βεβαρημένη υγεία και ο γιος μου πήγαινε στο σχολείο, το απομάκρυναν… συνεχίζω να λέω ότι αν ένας άνθρωπος πάνω στη γη αφήσει ένα αποτύπωμα είναι οι άνθρωποι που υιοθετούν παιδιά και γίνονται ανάδοχοι». Η Ρουμελιώτη έκλεισε με έναν προσωπικό στοχασμό, εκφράζοντας την επιθυμία της να ανατρέξει στα νιάτα της, ενώ έδωσε μια ευρύτερη εικόνα της προσωπικής της φιλοσοφίας για την οικογενειακή αγάπη και τη γονεϊκή αυτογνωσία.
