Συνέντευξη στην εκπομπή «Συνδέσεις» και τους δημοσιογράφους Χριστίνα Βίδου και Κώστα Παπαχλιμίντζο παραχώρησε η πρόεδρος του Δικτύου για τη μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη Άννα Διαμαντοπούλου. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι ευρωεκλογές ενώ ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην άνοδο της ακροδεξιάς και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει. Μεταξύ άλλων η κ. Διαμαντοπούλου ανέφερε ότι η ακροδεξιά στην Ευρώπη δεν είναι ενωμένη και αυτό είναι θετικό. «10 Ιουνίου θα έχουμε αλλαγές στην Ευρώπη εάν επικρατήσουν αυτά τα κόμματα και αυτό εξαρτάται από του καθενός την ψήφο» τόνισε ακόμα η Άννα Διαμαντοπούλου.
Όπως ανέφερε «η Ευρώπη για πολλά χρόνια κινήθηκε με δύο μεγάλες ιδεολογίες, με δύο μεγάλες πολιτικές οικογένειες, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, που είναι οι Συντηρητικοί και τους Σοσιαλδημοκράτες. Στην πορεία αυτά τα δύο κόμματα είχαν μια όσμωση, δηλαδή μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το Λαϊκό Κόμμα, οι Συντηρητικοί δέχτηκαν το κοινωνικό κράτος, οι Σοσιαλδημοκράτες δέχτηκαν την ελεύθερη αγορά και έτσι η Ευρώπη κινήθηκε για πολλά χρόνια και με επιτυχία, παίρνοντας τα καλύτερα από τις δύο ομάδες και ουσιαστικά έφτιαξε αυτό το σύστημα που έχουμε σήμερα, των κοινωνικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της αγοράς εργασίας – που ό,τι και να λέμε γιατί έχει προβλήματα σήμερα, δεν έχει καμία σχέση με το τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο- της δημοκρατίας, της ευημερίας, της ασφάλειας, της ειρήνης. Δηλαδή προχώρησε όλο το σύστημα, με τα προβλήματά του, θετικά. Ο 21ος αιώνας μπήκε πολύ διαφορετικά.
»Ο 21ος αιώνας βάζει καινούργια ατζέντα και καινούργια ζητήματα. Δηλαδή η ψηφιακή εποχή, η τεχνητή νοημοσύνη, δεν είναι ζητήματα τεχνολογίας, δεν είναι ζητήματα που αφορούν τεχνοκράτες, είναι βαθιά πολιτικά ζητήματα, γιατί αλλάζουν την ισορροπία στην κοινωνία, γιατί δημιουργούν νέες μορφές ανισότητας. Η κλιματική αλλαγή, η οποία έρχεται με τρομερή ταχύτητα αποτυπώνει νέα προβλήματα και απαιτεί νέα ατζέντα η οποία ατζέντα δεν είναι γενικώς πράσινα λουλουδάκια και αγαπούμε τη φύση, είναι πολύ βαθιά πολιτικά ζητήματα. Το να κλείσουν τα εργοστάσια, το να κλείσουν τα ανθρακωρυχεία, τα λιγνιτωρυχεία, το να δημιουργηθούν νέες μορφές ενέργειας, που σημαίνει επιπτώσεις στον αγροτικό τομέα, επιπτώσεις στην αγορά εργασίας.
»Τα mainstream κόμματα, δηλαδή οι δύο μεγάλες πολιτικές οικογένειες με τις εκφράσεις τους στις ευρωπαϊκές χώρες δεν μπήκαν στη νέα ατζέντα, δεν την άρπαξαν, το μεταναστευτικό έτσι… Δεν την άρπαξαν τη νέα ατζέντα να δημιουργήσουν νέες διαφοροποιήσεις. Και έτσι αφενός υπάρχει μία σύγχυση πόσο διαφορετικά είναι αυτά που λέει ο ένας με τον άλλον, αφετέρου επειδή δεν πιάσανε τα ζητήματα αυτά, ήρθε ως συνήθως κάποιος να τα συμπληρώσει. Και ποιος είναι αυτός;
Είναι ο λαϊκισμός και η ακροδεξιά. Πάμε στις ευρωεκλογές και ξέρουμε αυτή τη στιγμή ότι στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Αυστρία, στην Ολλανδία, στην Ουγγαρία, προσέξτε, μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες με τρομερή ιστορία στη δημοκρατία, είναι πρώτα κόμματα τα ακροδεξιά.
»[…] στην Ελλάδα αν αθροίσουμε τα πέραν της κεντροδεξιάς κόμματα φτάνουν το 17%. Δηλαδή αν είχαν έναν ηγέτη που μπορούσε να τα ενώσει, θα είχαμε φαινόμενα αντίστοιχα. Και αυτό συμβαίνει σε όλες τις χώρες, ακόμα και στη Μεγάλη Βρετανία κατεβαίνει ο Φάρατζ με ακροδεξιά ατζέντα».
Σε άλλο σημείο η κ. Διαμαντοπούλου είπε « ήθελα να συζητήσουμε τι θα γίνει τη 10η Ιουνίου[…] Δεν θα έχουμε αλλαγή στο κοινοβούλιο, ούτε θα έχουμε διαφορετικές κυβερνήσεις, θα έχουμε διαφορετικό πολιτικό κλίμα. Ο Μακρόν θα πάρει ένα μήνυμα πιθανότατα μείωσης της δύναμής του ή στην Ιταλία θα γίνει το αντίστροφο. Στην Ελλάδα πιθανόν η κυβέρνηση να πάρει ή να μην πάρει ένα μήνυμα. Το ίδιο και η αντιπολίτευση. Αυτό όμως δεν θα αλλάξει την εσωτερική κατάσταση.
10 Ιουνίου θα έχουμε αλλαγές στην Ευρώπη εάν επικρατήσουν αυτά τα κόμματα και αυτό εξαρτάται από του καθενός την ψήφο[…] ».
«Η ακροδεξιά εξημερώνεται από την Ευρώπη»
« Η ακροδεξιά εξημερώνεται από την Ευρώπη. Η Λεπέν δεν είναι η Λεπέν που ξέραμε. Η Λεπέν “ναι” στην Ευρώπη, “ναι” στο ευρώ, “ναι” στις ευρωπαϊκές συνεργασίες και κρατάει την εσωτερική ατζέντα ζωντανή, τους μετανάστες, στο θέμα των ομοφύλων κλπ. Το θέμα της Μελόνι, η Μελόνι δεν είναι η Μελόνι που είδαμε προεκλογικά στην Ευρώπη, δηλαδή η απόγονος του Μουσολίνι κάθε άλλο. Στα εξωτερικά και στα ευρωπαϊκά συμβαδίζει με την Ευρώπη γιατί αυτό είναι το συμφέρον της Ιταλίας[…] Θα δούμε πώς θα εξελιχθούν αυτά, αλλά η Μελόνι, η Λεπέν εάν ενωθούν, ο Όρμπαν… Γιατί προσέξτε λίγο, έχει ενδιαφέρον να δούμε το εξής: η ακροδεξιά στην Ευρώπη, η οποία μεγαλώνει παντού, με πιο επικίνδυνο το ΑfD στη Γερμανία -εκεί αυτοί μιλούν καθαρά για ναζισμό, δεν διαφοροποιούνται- δεν είναι ενωμένη κι αυτό είναι το θετικό[…] Δηλαδή σε άλλο κόμμα, είναι η Λεπέν, σε άλλο κόμμα είναι η Μελόνι[…] Αν ενωθούν, θα γίνει η δεύτερη ισχυρότερη δύναμη στο Ευρωκοινοβούλιο, η οποία θα επηρεάζει.
»Πού θα επηρεάσει; Θα επηρεάσει σε θέματα άμυνας. Εκεί μέσα σας θυμίζω ότι υπάρχουν ρωσόφιλοι κόμματα. Η Λεπέν είναι ένα κόμμα το οποίο έχει αποδειχθεί ότι το κόμμα της χρηματοδοτείται από τη Ρωσία. Θα επηρεάσει στα θέματα της πράσινης ανάπτυξης, η οποία πράσινη ανάπτυξη είναι κορυφαίο και κυρίαρχο θέμα. Δεν απορροφάται από τα πολιτικά κόμματα. Οι Πράσινοι πέφτουν στην Ευρώπη, υπάρχουν μόνο ακτιβιστικά κινήματα, όμως η πράσινη ανάπτυξη και η συμφωνία που έχει κάνει στην Ευρώπη προφανώς θα χρειαστεί αλλαγές γιατί είδαμε ότι στο θέμα των αγροτών και στην κοινοτική αγροτική πολιτική χρειάζονται αλλαγές, όμως δεν πρέπει να σταματήσει. Το θέμα της άμυνας που είπα προηγουμένως… ξέρετε, μερικές φορές χαμογελώ όταν ακούω Πολωνία, Σουηδία, Δανία, Βαλτικές χώρες να μιλούν για το θέμα των συνόρων μας. “Καλώς ήρθατε παιδιά” που λέγαμε κάποτε. Μέχρι τώρα μόνο η Ελλάδα και η Κύπρος μιλούσαν για το θέμα των συνόρων, Όμως τώρα η Ευρώπη πρέπει να ενοποιηθεί. Η ακροδεξιά σε αυτά τα ζητήματα, όπως και στα θέματα των κοινωνικών δικαιωμάτων που είναι κυρίαρχα για την Ευρώπη και η Μελόνι και η Λεπέν και ο Όρμπαν φυσικά δεν το συζητάμε, έχουν άλλη ατζέντα[…] Η επιλογή προς άκρα δεξιά είναι μια στροφή στο προπολεμικό παρελθόν και δεν ξέρουμε που θα οδηγήσει, ιδιαίτερα σε θέματα δημοκρατίας[…]».
