Η Σιγκαπούρη έχει ένα από τα πιο ασυνήθιστα συστήματα αμοιβών πολιτικών στον κόσμο: οι υπουργοί και ο πρωθυπουργός αμείβονται με τρόπο που θυμίζει περισσότερο κορυφαία στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων ή τραπεζών παρά παραδοσιακούς δημόσιους λειτουργούς.
Ο πρωθυπουργός Lawrence Wong πρόκειται να λαμβάνει συνολική ετήσια αποζημίωση περίπου 2,8 εκατ. δολάρια, σημαντικά υψηλότερη από πριν. Η αύξηση αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναθεώρησης των αμοιβών της πολιτικής ηγεσίας.
Γιατί πληρώνονται τόσο πολύ;
Η λογική της Σιγκαπούρης είναι ότι το κράτος πρέπει να μπορεί να προσελκύει ανθρώπους εξαιρετικά υψηλού επιπέδου από τον ιδιωτικό τομέα.
Ο βασικός δείκτης είναι ο διάμεσος μισθός των 1.000 υψηλότερα αμειβόμενων πολιτών της Σιγκαπούρης. Από αυτό το ποσό εφαρμόζεται έκπτωση 40%, ώστε να αντικατοπτρίζεται η ιδέα ότι η πολιτική είναι δημόσια υπηρεσία και όχι καθαρά ιδιωτική καριέρα.
Με απλά λόγια, η φιλοσοφία είναι: «Αν ζητάμε από έναν πολύ επιτυχημένο άνθρωπο να εγκαταλείψει μια εξαιρετικά προσοδοφόρα καριέρα στον ιδιωτικό τομέα για να υπηρετήσει το κράτος, δεν πρέπει η οικονομική θυσία να είναι τόσο μεγάλη ώστε να αποτρέπεται από το να το κάνει.»
Δεν είναι μόνο ο μισθός
Ένα σημαντικό στοιχείο του συστήματος είναι ότι περίπου 65% της αμοιβής είναι σταθερό και περίπου 35% μεταβλητό. Το μεταβλητό κομμάτι συνδέεται με:
- την ατομική απόδοση του υπουργού,
- τα αποτελέσματα της κυβέρνησης,
- την οικονομική ανάπτυξη,
- την απασχόληση,
- την αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων των πολιτών.
Υπάρχει δηλαδή ένα εθνικό μπόνους, που εξαρτάται από συγκεκριμένους κοινωνικοοικονομικούς δείκτες.
Ποιο είναι το επιχείρημα υπέρ αυτού του συστήματος;
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι υψηλές αμοιβές βοηθούν τη Σιγκαπούρη να:
- προσελκύει ικανούς ανθρώπους στην πολιτική,
- κρατάει τους καλούς πολιτικούς μακροπρόθεσμα,
- μειώνει τον πειρασμό της διαφθοράς,
- συνδέει την αμοιβή με πραγματικά αποτελέσματα της οικονομίας και της κοινωνίας.
Το μοντέλο εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες και αποτελεί βασικό κομμάτι της φιλοσοφίας διακυβέρνησης που αναπτύχθηκε επί Lee Kuan Yew.
Κριτική
Το πρόβλημα είναι ότι, όσο αποτελεσματικό κι αν φαίνεται το μοντέλο, δημιουργεί ένα έντονο ζήτημα κοινωνικής και πολιτικής νομιμοποίησης.
Οι επικριτές λένε ουσιαστικά:
Μπορείς πραγματικά να συγκρίνεις έναν πρωθυπουργό με έναν CEO ή έναν investment banker;
Και ακόμη:
Αν ένας πολιτικός ήδη έχει τεράστια εξουσία και κύρος, χρειάζεται πράγματι μισθό εκατομμυρίων για να μην δωροδοκηθεί;
Η αύξηση έρχεται επίσης σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος ζωής και οι ανισότητες παραμένουν σημαντικά ζητήματα για τους πολίτες της Σιγκαπούρης. Η διάμεση μηνιαία αμοιβή ενός κατοίκου ήταν περίπου 5.775 δολάρια το 2025, γεγονός που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την απόσταση από τις πολιτικές αμοιβές.
Η ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια με τον Wong
Ο ίδιος ο Lawrence Wong αναγνωρίζει ότι η αύξηση είναι πολιτικά ευαίσθητη. Έχει δηλώσει ότι θα δωρίζει την αύξηση των αποδοχών του για τα επόμενα πέντε χρόνια σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Πηγή: Financial Times
