«Στην υπόθεση της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε μία μετατόπιση από την βαριά κατηγορία της συγκάλυψης στην αμφισβήτηση της δικαιοσύνης» ανέφερε ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης σε τηλεοπτική του συνέντευξη.
Ειδικότερα, ερωτηθείς για τα λεγόμενα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, ότι έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στην ελληνική δικαιοσύνη, ο κ. Φλωρίδης επισήμανε:
«(…) Επειδή η βαριά κατηγορία περί της συγκάλυψης φαίνεται να κλονίζεται, μέχρι στιγμής έχουν αποκαλυφθεί πέντε μεγάλα ψέματα στην υπόθεση αυτή. Τα οποία κυριάρχησαν στην ελληνική κοινωνία και δημιούργησαν πάρα πολύ βαθιές εντυπώσεις. Το πρώτο μεγάλο ψέμα ήταν ότι υπήρχαν περίπου 53 άνθρωποι οι οποίοι επειδή μπήκαν στο τρένο χωρίς εισιτήρια ήταν οι άνθρωποι οι “άφαντοι”. Άρα δηλαδή, πέρα από τους νέους παιδιά που ταυτοποιήθηκαν, υπήρχαν άλλοι 53.
Το δεύτερο μεγάλο ψέμα ήταν ότι εξαφανίστηκαν τρία βαγόνια. Τρία ολόκληρα βαγόνια είχαν εξαφανιστεί διότι ήταν ύποπτα. Αποδείχθηκε πολύ σύντομα ότι και αυτό ήταν ψέμα.
Το τρίτο ψέμα ήταν ότι αφού εγκαταλείφθηκαν τα τρία βαγόνια που στην πραγματικότητα υπήρχαν, ήταν ένα βαγόνι το οποίο είχε εξαφανιστεί διότι αυτό μετέφερε το παράνομο και επικίνδυνο φορτίο και όταν τα πράγματα στριμώχτηκαν σε αυτούς που έλεγαν αυτό το ψέμα, τότε είπαν αυτό εξαερώθηκε. Δηλαδή δεν είχε μείνει ούτε βίδα από κάποιος τόνους σίδερου που έχει ένα βαγόνι. Ήρθαν στη συνέχεια οι εμπειρογνώμονες από την πλευρά των συγγενών, πέντε νομίζω, και είπαν ότι τέτοιο βαγόνι δεν υπήρξε ποτέ.
Το τέταρτο ψέμα, το οποίο το έβλεπα σε όλα τα κεντρικά δελτία ειδήσεων ήταν ότι κάποιοι δικηγόροι έλεγαν ότι στον Προμαχώνα έγινε μια κατάσχεση 25 τόνων ξυλολίου. Το Τελωνείο έβγαλε τη ποσότητα αυτή στη δημοπρασία, αλλά την πήρε μια άγνωστη, άφαντη εταιρεία και δεν ξέρουμε τι έγιναν αυτοί οι 25 τόνοι που ενδεχομένως είναι το λαθρεμπόριο που ήθελε να καλύψει η κυβέρνηση».
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, στη συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Action24, συνέχισε λέγοντας:
«Αποδείχθηκε πολύ γρήγορα ότι αυτή η εταιρεία που το πήρε στη δημοπρασία ήταν πάρα πολύ γνωστή στη Θεσσαλονίκη, η οποία ασχολείται με αυτά τα υλικά. Όταν ο ανακριτής κάλεσε την εταιρεία να εξηγήσει τι έκανε αυτούς τους τόνους που πήρε από τη δημοπρασία, η εταιρεία απέδειξε πλήρως τι τους έκανε. Τους χρησιμοποίησε δηλαδή για τη δουλειά της.
Και το πέμπτο ψέμα, είδα κάποια στιγμή κάποια πρωτοσέλιδα που απασχόλησαν αρκετό καιρό την δημοσιότητα, που έλεγαν ότι οι δίσκοι που περιείχαν τις συνομιλίες των σταθμαρχών, των μηχανοδηγών και τα λοιπά που έδωσε ο ΟΣΕ τον ανακριτή, ήταν πειραγμένοι οι δίσκοι.
Είχαν αφαιρεθεί 11 λεπτά από τις συνομιλίες αυτές και υπήρχε η περίφημη “μονταζιέρα” όπως ονομάστηκε. Αποδείχθηκε από την πραγματογνωμοσύνη που έκανε το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ότι οι δίσκοι ήταν απείραχτοι, ότι δεν έλειπε ούτε ένα δευτερόλεπτο από τις συνομιλίες αυτές».
