«Το ελληνικό κράτος ακούγοντας τα αιτήματα αυτών των ανθρώπων, που είναι πια μιας προχωρημένης ηλικίας, αρκετοί από αυτούς, με το προσωπικό ενδιαφέρον του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ο υπουργός Εσωτερικών, Θοδωρής Λιβάνιος και υφυπουργός ο Βασίλης Σπανάκης έδωσαν εντολή στις υπηρεσίες μας να βρουν έναν τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να επανεγγράψουμε όλους αυτούς τους Έλληνες πολίτες ξανά στο Μητρώο Πολιτών» σημείωσε χαρακτηριστικά Νάσος Μπαλέρμπας, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών, αναφορικά την απόκτηση ιθαγένειας Ελληνογενών υιοθετημένων που μετά από πολλά χρόνια αναζητούν τις ρίζες τους.
«Η πρώτη μου επαφή με αυτούς τους ανθρώπους ήταν με την προηγούμενη ιδιότητά μου ως Γενικού Γραμματέα Ιθαγένειας. Τότε, στα τέλη του 2023, είχαν έρθει και μου είχαν πει ότι θέλουμε να ξαναγίνουμε Έλληνες πολίτες. Μόνο που οι άνθρωποι αυτοί είχαν γεννηθεί Έλληνες πολίτες. Δηλαδή δεν υπήρχε θέμα πολιτογράφησης, την έχουν την ιθαγένεια. Δηλαδή όποιος γεννιέται από Έλληνα πολίτη, ακόμα και αν υιοθετηθεί και οι θετοί του γονείς ζητήσουν να αποβάλλει την ελληνική ιθαγένεια, δικαιούται να την ξαναπάρει οποτεδήποτε το ζητήσει» πρόσθεσε ακόμη, ενώ υπογράμμισε πως «το ουσιαστικό εκείνη την εποχή ήταν να υπάρχει ληξιαρχική πράξη γεννήσεως, ενώ το κύριο ήταν για τα αγόρια να γραφτούν στο μητρώο αρρένων».
Μάλιστα ο κ. Μπαλέρμπας επεσήμανε πως για να προχωρήσει όποια διαδικασία «πρέπει να υπάρχει η ληξιαρχική πράξη, διότι ότι όποιος γεννιέται στην Ελλάδα συντάσσεται ληξιαρχική πράξη. Ακόμα και έκθετο να βρεθεί ένα παιδί, σας θυμίζω ότι εκείνη την εποχή είχαμε και τις περιπτώσεις των παιδιών που βρισκόντουσαν στα σκαλιά μιας εκκλησίας ή στα σκαλιά μιας ενός ιδρύματος. Ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις συντασσόταν ληξιαρχική πράξη» και πρόσθεσε «Με βάση αυτή τη ληξιαρχική πράξη το παιδί αυτό για να φύγει εκτός Ελλάδος έπρεπε να υπάρχει είτε απόφαση ελληνικού δικαστηρίου για υιοθεσία, είτε η απόφαση να εκδοθεί ένα διαβατήριο για να φύγει και να υιοθετηθεί στην αλλοδαπή».
Αναφορικά με το σήμερα τόνισε πως «Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι είχανε κάποια χαρτιά στη διάθεση τους, τα οποία όμως σύμφωνα με το υπάρχον πλαίσιο νομικό, δεν αρκούσαν για την εγγραφή τους στα δημοτολόγια. Εμείς ήρθαμε να εκδώσουμε μια υπουργική απόφαση ως Υπουργείο Εσωτερικών. Μια πολύ λεπτομερή. Αν την διαβάσετε θα δείτε ότι στην ουσία αποτελεί έναν οδικό χάρτη για το πώς αυτοί οι άνθρωποι με τα δικαιολογητικά που διαθέτουν μπορούν να εγγραφούν στα μητρώα αρρένων, δηλαδή να χρηματοδοτηθούν».
Με αυτή τη διαδικασία «ανοίγει ο δρόμος σε αυτούς τους ανθρώπους να γίνουν Έλληνες πολίτες ξανά και όχι μόνο αυτοί, αλλά και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους».
«Ο οδικός χάρτης δεν είναι μόνο για να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να επανενταχθούν στα δημοτολόγια, αλλά και για τους δημοτολόγια, διότι πάντα ο υπάλληλος που εκτελεί μια πράξη θα πρέπει να έχει ασφάλεια δικαίου, να ξέρει δηλαδή ότι αυτή η πράξη που κάνει είναι σύννομη και με βάση το πλαίσιο των κανόνων της αστικής κατάστασης των Ελλήνων πολιτών» πρόσθεσε ο κ. Μπαλέρμπας και σημείωσε πως γι αυτό είναι τόσο αναλυτική ώστε να βοηθήσουμε και τους δημοσιολόγους να προχωρήσουν απρόσκοπτα στην επανεγγραφή αυτών των Ελλήνων πολιτών ξανά πίσω.
Ερωτηθείς για τον αριθμό των ατόμων έκανε λόγο για 3.000 έως 5.000 μετά από ιστορική έρευνα που έχει γίνει μέχρι στιγμής, εκ των οποίων οι περισσότεροι στις Ηνωμένες Πολιτείες και κάποιοι λιγότεροι σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, κυρίως στην Ολλανδία.
«Η ουσία είναι ότι οποιοσδήποτε πλέον το επιθυμεί και έχει αυτό το ευρύ φάσμα δικαιολογητικών. Δεν μένουμε δηλαδή στα τυπικά δικαιολογητικά που προέβλεπε που προέβλεπε μέχρι σήμερα ο Κώδικας Δημοτολογίου. Μπορεί να έχει ένα χαρτί από κάποιο σχολείο, το χαρτί της βάφτισης, μια καταγραφή σε ένα ορφανοτροφείο. Δηλαδή δίνουμε μια μεγάλη δυνατότητα ταυτοποίησης, γιατί αυτό είναι το ουσιαστικό να ταυτοποιήσουμε τον Αμερικανό πολίτη που έρχεται και λέει ότι με λένε, ας πούμε για παράδειγμα Τζιμ Άνταμς, αλλά εγώ είμαι ο Αβάπτιστος Δημητρόπουλος που είχα φύγει ως υιοθετημένος το 1958» τονίζοντας πως αυτό αποδεικνύεται με μια σειρά εγγράφων, όπως είναι για παράδειγμα η ληξιαρχική πράξη, η απόφαση του δικαστηρίου της υιοθεσίας που αναφέρει ποιος υιοθετείται από ποιους, το διαβατήριο με το οποίο έχει ταξιδέψει στο εξωτερικό.
Παράλληλα ο κ. Μπαλέρμπας τόνισε πως ήδη – χωρίς την αυτή την υπουργική απόφαση – κάποιες λίγες περιπτώσεις έχουν ήδη κάνει την εγγραφή τους, άνθρωποι που είχαν περισσότερα έγγραφα στο φάκελό τους και την έκαναν την εγγραφή τους, ενώ τόνισε πως «εμείς γνωρίζουμε ήδη δύο ομάδες ανθρώπων. Μιλάμε για εκατοντάδες υποθέσεις οι οποίοι είχαν εκφράσει το ενδιαφέρον τους, είχαν εκφράσει την πρόθεσή τους να επανασυνδεθούν με τις ρίζες τους και να αποκτήσουν ξανά την ελληνική ιθαγένεια, την οποία την είχαν από γεννήσεως».
Τέλος να σημειωθεί ότι αφορά άτομα που είχαν γεννηθεί το 50, το 60 και έως την ισχύ του ληξιαρχικού νόμου το 1976.
Ερωτηθείς γιατί έπρεπε να περάσουν τόσα πολλά χρόνια γι αυτούς τους ανθρώπους σημείωσε πως «η ιστορική έρευνα μόλις το 2012-2013 έδωσε κάποια στοιχεία για αυτό το φαινόμενο»κάνοντας λόγο για μια σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη των ιστορικών. Σημειώνοντας πως μπορεί να υπήρχε στο δημόσιο λόγο και στη δημόσια ιστορία της εποχής, αλλά ποτέ δεν είχε η ιστορική έρευνα καταγράψει με ακρίβεια το φαινόμενο αυτό – ακόμα και στις σκοτεινές του πλευρές – μέχρι το 2012. Από το 2012 και μετά αρχίζει η ανακάλυψη, γιατί μερικοί δεν το γνώριζαν καν ότι ήταν υιοθετημένη και ότι είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα, ότι είχαν συγγενείς ενδεχομένως στην Ελλάδα. Από τότε ξεκινάει η ανακάλυψη και από τότε αρχίζει και διατυπώνεται σιγά σιγά το αίτημα να ξαναβρούν τις ρίζες τους.
