Στην κρίση στη Μέση Ανατολή καθώς και στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και τις επιδράσεις της στην Ευρώπη αναφέρθηκε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ και αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών Γιάννης Μανιάτης, μιλώντας στην εκπομπή του ΕΡΤNews “Newsroom” και τον Μάκη Προβατά.
Αναφερόμενος στα τεκταινόμενα στη Συρία, επισήμανε, ανάμεσα σε άλλα:
«Στο γενικότερο τοπίο όπου η Συρία είναι ένα σημαντικό κομμάτι, έχουμε τρεις συντελεστές που πρέπει να τους προσέξουμε ως Ελλάδα και ως Ευρώπη, το επόμενο χρονικό διάστημα. Είναι η ενέργεια, η άμυνα και οι διεθνείς σχέσεις.
Φοβάμαι πάρα πολύ ότι πιο πολύ η άμυνα έχει πρωτεύοντα ρόλο αυτό το χρονικό διάστημα, αλλά και η ενέργεια έχει προκαλέσει πολλές ανισορροπίες στο πεδίο.
Τώρα για τη Συρία (σ.σ. ειδικότερα), τις προσωπικές μου εκτιμήσεις τις έχω καταγράψει σε δύο πρόσφατες ερωτήσεις που απηύθυνα στην Ύπατη Εκπρόσωπο για τα εξωτερικά θέματα, Κάγια Κάλλας.
Στο πρώτο θέμα του Συριακού έχουμε την γνωστή πιθανότητα να υπάρξει τουρκοκυπριακό μνημόνιο Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Ισχυρή πιθανότητα – την θεωρώ εξαιρετικά ισχυρή μάλιστα.
Βέβαια, σε πρώτο στάδιο η Τουρκία θα ασχοληθεί με το να ρυθμίσει τα χερσαία θέματα της Συρίας. Πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία, να δούμε πως θα διαμορφωθούν οι εσωτερικές σχέσεις (…)
Ζήτησα λοιπόν από την κα Κάλλας, επειδή η Ευρώπη θα χρηματοδοτήσει την ανασυγκρότηση της Συρίας κυρίως σε θέματα σχολείων και νοσοκομείων -και καλά θα κάνουμε να βοηθήσουμε- να είναι εξαιρετικά αυστηρή η Ευρωπαϊκή Ένωση στα θέματα αυτά, δεδομένου ότι αν υπάρξει το παράνομο τουρκοσυριακό μνημόνιο για την ΑΟΖ, είναι βέβαιο ότι όχι απλώς καταπατάται το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο της Θάλασσας, αλλά καταπατούνται και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το λέω αυτό γιατί για εμάς είναι ίσως λίγο κοινοτυπία αυτό που λέμε, αλλά δεν είναι καθόλου αυτονόητο για τους Σκανδιναβούς, για τους Λιθουανούς, για τους Λετονούς, οι οποίοι έχουν άλλα θέματα. Κυρίως έχουν τη Ρωσία απέναντί τους.
Την Τουρκία απέναντί τους την έχει μόνο η Ελλάδα και η Κύπρος».
Κληθείς να σχολιάσει το πώς κύλησε το 2024 σε σχέση με την ευθύνη και την ανταπόκριση της Ευρώπης ως προς τις πολιτικές για τα ενεργειακά και το κλίμα, σημείωσε, μεταξύ άλλων:
«Η Ευρώπη το προηγούμενο χρονικό διάστημα έκανε ένα τραγικό λάθος. Προσανατολίστηκε μονομερώς και αποκλειστικά σε αυτό που ονομάζουμε Green deal, στην πράσινη μετάβαση δηλαδή να βάλουμε φωτοβολταϊκά, αιολικά κλπ. και αγνόησε τους δύο άλλους μεγάλους συντελεστές της βιώσιμης ενέργειας, εκ των οποίων ο ένας είναι η ενεργειακή ασφάλεια. Και είδαμε τι πάθαμε το πρώτο διάστημα όταν διεκόπη η τροφοδοσία από τη Ρωσία με το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο. Άρα ένα είναι η ενεργειακή ασφάλεια και το δεύτερο είναι η ενεργειακή φτώχεια.
Και γι’ αυτό είδαμε ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχουμε ενεργειακή φτώχεια σχεδόν στο διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου (…) Ενεργειακά πτωχός με την ευρωπαϊκή ορολογία θεωρείται αυτός που δίνει πάνω από 10% του εισοδήματός του για να ζεσταθεί το χειμώνα ή να δροσιστεί το καλοκαίρι. Υπάρχουν και άλλοι ορισμοί, αλλά αυτός είναι ο πιο ευρέως χρησιμοποιούμενος.
Η Ευρώπη λοιπόν τώρα, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ανέκρουσε πρύμνα. Βρήκε και άλλους εναλλακτικούς τροφοδότες. Έχουμε τώρα, για παράδειγμα, το LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το LNG από Κατάρ.
Η Ελλάδα βέβαια είχε φροντίσει από την εποχή του Σάκη Πεπονή εδώ και πολλά χρόνια να έχει εναλλακτικούς τροφοδότες.
Γι’ αυτό έχουμε τη Ρεβυθούσα. Τώρα, με μακροχρόνιο συμβόλαιο από την Αλγερία παίρνουμε φυσικό αέριο, αλλά και βεβαίως και άλλες σχέσεις (…)».
