Με αφορμή τη σημερινή, προγραμματισμένη σύσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, του Υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης, του κ. Παπαστεργίου και της κας Ζαχαράκης, για το ζήτημα που έχει να κάνει με τη σχέση των εφήβων με τα socialmedia και ειδικότερα αν θα πρέπει η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα της Αυστραλίας, να μην έχουν δηλαδή τα παιδιά πρόσβαση και λογαριασμό στα socialmedia, μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8 και στην εκπομπή «ZOIGR» με τη Χριστίνα Βίδου, ο Γιάννης Μαστρογεωργίου, Ειδικός Γραμματέας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην προεδρία της κυβέρνησης.
Παραχωρώντας συνέντευξη στην ΕΡΤ και στη Χριστίνα Βίδου, ο κ. Μαστρογεωργίου επισήμανε «Μπορώ να σας δώσω τη μεγαλύτερη εικόνα πάνω στην εισαγωγή την οποία κάνατε και η εισαγωγή η οποία κάνατε έχει να κάνει σε σχέση με την τεχνολογία, έχει να κάνει και σε σχέση και με τεχνητή νοημοσύνη (…). Είμαστε λοιπόν, σε ένα μεταίχμιο όπου ο ψηφιακός κόσμος, όπως τον ήξερε η δικιά μας γενιά, δηλαδή που ζήσαμε τα πρώτα χρόνια του internet πριν από 20 κάτι χρόνια και τότε κάνανε και τα πρώτα τους βήματα πριν από 10 15 χρόνια και τα social media, σιγά σιγά μεταμορφώνεται με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης σε κάτι διαφορετικό. Δηλαδή, πάμε πλέον σε κάτι το οποίο είναι πολύ πιο ενισχυμένο λόγω της τεχνητής νοημοσύνης. Άρα, η χρήση όπως εμείς τη γνωρίζαμε, του ψηφιακού κόσμου μεταβάλλεται. Γιατί; Διότι, πλέον μπαίνει μέσα ουσιαστικά η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία έχει τεράστιες δυνατότητες διαφορετικής χρήσης και διαφορετικής αντιμετώπισης από το νέο χρήστη».
Και συμπλήρωσε «Υπάρχουν applications στην Αμερική και στην Ευρώπη με διαφορετικό όριο ηλικίας, στην Αμερική και στην Ευρώπη στις οποίες μπαίνουν έφηβοι-το όριο στην Αμερική είναι 13, πολύ μικρό ενώ στην Ευρώπη είναι 16-και ουσιαστικά βυθίζονται μέσα σε ένα ψηφιακό περιβάλλον δημιουργώντας διαφορετικούς χαρακτήρες, όχι άβαταρ χαρακτήρες, προσωπικότητες διαφορετικές για να μετέχουν μέσα σ’ αυτό το τεράστιο οικοσύστημα με άλλα παιδιά, εφήβους που δημιουργούν άλλες προσωπικότητες ή να συνομιλούν όντας κανονικά πχ ο Γιάννης ή η Χριστίνα με ψηφιακές προσωπικότητες προσπαθώντας να βρουν κάποιον να τους ακούσει (…). Ο διάλογος λοιπόν, που υπάρχει εκεί είναι κανονικός και το παιδί βρίσκεται αρκετά ευάλωτο στο να μπει και να βυθιστεί μέσα σε μία μη πραγματική ή στο όριο της πραγματικής και μη πραγματικής συζήτησης με έναν αλγόριθμο, ουσιαστικά, μ’ ένα ChatBot για να προσπαθήσει να μεταφέρει τα προβλήματα του φυσικού κόσμου στο ψηφιακό, να βρει εκεί απαντήσεις, να ηρεμήσει κτλ. Και εδώ αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο ανοίγεται και αυτό το πρόβλημα έχει να κάνει και με το φυσικό κόσμο και με το ψηφιακό κόσμο. Με το φυσικό κόσμο, διότι, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που έχουν τα παιδιά πραγματικά στη ζωή τους, στην καθημερινότητά τους, στην κοινωνικοποίησή τους, είτε αυτό αφορά την οικογένεια, είτε αυτό αφορά το σχολείο, είτε αφορά το γενικότερο περιβάλλον. Και πολύ περισσότερο πρέπει να δούμε ότι ο καθρέφτης επίλυσης των προβλημάτων προφανώς και δεν είναι ο ψηφιακός κόσμος. Διότι αυτό είναι ένα ψευτοφάρμακο (…)».
Έπειτα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του με τη δημοσιογράφο ο κ. Μαστρογεωργίου δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει το εξής «Εμένα με ενδιαφέρει όχι η χρήση της τεχνολογίας αυτής καθ’ αυτής (…). Δεν έρχεται η συντέλεια του κόσμου. Εμείς παρουσιάζουμε όμως, ένα προβληματικό φαινόμενο, το οποίο σας επαναλαμβάνω, για μένα το ζήτημα είναι ότι προσπαθούν τα παιδιά να βρουν εκεί ευήκοον τους. Και προσέξτε ποιο είναι το ακόμα πιο προβληματικό: Σε συνεντεύξεις που έχουν γίνει σε παιδιά στην Αμερική για τη χρήση αυτών των applications, υπάρχουν πολλά παιδιά τα οποία λένε ναι, μ’ αρέσει. Όπως και υπάρχουν και πολλά παιδιά που λένε ότι προτιμώ να είμαι κλεισμένος στο δωμάτιό μου το βράδυ και να συζητάω εκεί παρά να βγω έξω. Και αυτό είναι άκρως προβληματικό (…)».
Τέλος, ο Ειδικός Γραμματέας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην προεδρία της κυβέρνησης, τόνισε «Δίνω μεγαλύτερη σημασία στα θετικά μέτρα αποτροπής. Και αυτά τα θετικά μέτρα αποτροπής, κατά την άποψή μου, είναι η εκμάθηση, η ενημέρωση γονέων, παιδιών, δασκάλων και καθηγητών. Θεωρώ ότι χρειάζεται μια πάρα πολύ ουσιαστική και σε βάθος ενημέρωση γονέων, καθηγητών και γενικότερα όλου του περιβάλλοντος που συνέχει και περιβάλλει τους εφήβους. Και βεβαίως και οι ίδιοι οι έφηβοι πρέπει να γνωρίζουν τι είναι αυτό ακριβώς το οποίο συμβαίνει, τι είναι αυτό το οποίο έχουν στα χέρια τους, πώς αυτό ενδεχομένως μπορεί να αποτελέσει εργαλείο προς όφελός τους και πού πρέπει να προσέχουν (…). Πρέπει λοιπόν, να βρούμε έναν τρόπο να πάμε εμείς λίγο πιο γρήγορα ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσουμε αυτή τη συγκλονιστική τεχνολογία. Και αυτό σημαίνει κράτη, σημαίνει νομοθεσία στην ενημέρωση, σημαίνει εκπαίδευση, σημαίνει δια βίου μάθηση πάνω σε αυτού του είδους τα εξαιρετικά εργαλεία τα οποία έχουμε στο χέρι μας όπως επίσης σημαίνει συναίσθηση και ενσυναίσθηση (…)».
