Δεν έχει πολύ χάρισμα ή πάθος, αλλά διατηρεί τέλειο ρυθμό και δεν είναι ποτέ επιρρεπής σε εκρήξεις ιδιοσυγκρασίας εναντίον των μουσικών κάτω από τα τρία μπατόν της. Γνωρίστε τη MAiRA Pro S, τη ρομπότ μαέστρο νέας γενιάς που έκανε το ντεμπούτο της αυτό το Σαββατοκύριακο στη Δρέσδη.
Οι δύο παραστάσεις της στην πόλη της ανατολικής Γερμανίας έχουν σκοπό να αναδείξουν τις τελευταίες εξελίξεις στους μηχανικούς μαέστρους, καθώς και τη μουσική που γράφτηκε ρητά για να αξιοποιήσει την τεχνολογία του 21ου αιώνα. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας της Δρέσδης, Markus Rindt, δήλωσε ότι η πρόθεση δεν ήταν «να αντικαταστήσει τους ανθρώπους» αλλά να εκτελέσει πολύπλοκη μουσική που οι ανθρώπινοι μαέστροι θα θεωρούσαν αδύνατη.
Η Συμφωνική Ορχήστρα, γνωστή εδώ και καιρό για την καινοτομία και τις πολιτικές δηλώσεις της, γιορτάζει την 25η επέτειό της με τη «Συμφωνική Ρομπότ» στην αίθουσα Hellerau σε μια συναυλία που χωρίζεται σε δύο μέρη, ένα αμιγώς ανθρώπινο και, μετά το διάλειμμα, ένα που καθοδηγείται από ρομπότ.
Στο δεύτερο μέρος, ο τρίχειρας MAiRA σφίγγει ένα τρίο από κοντόχοντρα φωτόσπαθα, το καθένα με διαφορετικό χρώμα, για να σημάνει τον χρόνο. Το σύνολο χωρίζεται σε τρία μέρη, καθένα από τα οποία ανταποκρίνεται στη δική του μπαγκέτα για να δημιουργήσει διασταυρωμένους ρυθμούς.
Ο συνθέτης Andreas Gundlach έγραψε το εύστοχα ονομαζόμενο Semiconductor’s Masterpiece για 16 μουσικούς χάλκινων πνευστών και τέσσερις κρουστούς που παίζουν άγρια αποκλίνουσες χρονικές υπογραφές. Κάποιοι ξεκινούν αργά και επιταχύνονται, ενώ οι άλλοι επιβραδύνουν. Ο Gundlach δήλωσε στον τοπικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα MDR ότι οι τεχνικές δεξιότητες της MAiRA εξασφάλισαν ότι η μουσική ακούγεται ομαλά, «σαν να προέρχεται από μια ενιαία πηγή».
Ρομπότ και οι άνθρωποι μπορούν να συνεργάζονται αντί να ανταγωνίζονται
Για να πραγματοποιήσει ένα όνειρο δύο δεκαετιών, ο Rindt συνεργάστηκε με ειδικούς από το CeTI του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δρέσδης, το οποίο σημαίνει Κέντρο για το απτικό διαδίκτυο με τον άνθρωπο στο κύκλωμα. Επιδιώκει την καινοτομία με βάση την αρχή ότι τα ρομπότ και οι άνθρωποι μπορούν να συνεργάζονται αντί να ανταγωνίζονται.
Ο Rindt δίδαξε στο MAiRA να διευθύνει όπως θα έκανε σε έναν άνθρωπο, εμφανίζοντας κινήσεις του χεριού έως και 40 φορές, ώστε να μπορεί να τις ενσωματώσει και να τις υιοθετήσει με ολοένα αυξανόμενη πολυπλοκότητα κατά τη διάρκεια δύο ετών ανάπτυξης.
Κάθε «βραχίονας» έχει επτά αρθρώσεις, επιτρέποντάς του να κινείται και να τεντώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις. Αλλά αν γίνει λίγο πιο δυναμική, χτυπώντας ένα beat, ενεργοποιείται ένας μηχανισμός ασφαλείας που την εμποδίζει να κάνει ζημιά στον εαυτό της ή στους μουσικούς.
Ο Rindt δήλωσε στο MDR ότι είχε την ιδέα να κάνει στην άκρη για ένα εξελιγμένο ρομπότ πριν από 23 χρόνια, ενώ έκανε πρόβα μια περίπλοκη σύνθεση. Ένας από τους φαγκοτίστες είπε στον μαέστρο: «Εσείς διευθύνετε τα κλαρινέτα σε ρυθμό 3/4 και εγώ έχω 5/8, ένα εντελώς διαφορετικό τέμπο – τι να κάνω, κανείς δεν με διευθύνει;». Και ο μαέστρος απάντησε: «Δεν ξέρω τι να κάνω: «Δεν είμαι ρομπότ».
