Η οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF) επεσήμανε ότι «οι κάτοικοι του νοτίου Λιβάνου, δεν θα επιστρέψουν όσο το νερό απουσιάζει από τις εστίες τους. Οι ισραηλινές δυνάμεις άφησαν πίσω τους εκτεταμένες ζημιές και κατέστρεψαν τις υποδομές ύδρευσης στον Νότιο Λίβανο, ενώ συνεχίζουν τις ενέργειές τους, στερώντας από τους κατοίκους τη δυνατότητα να ξαναχτίσουν τη ζωή τους και μετατρέποντας μια βασική ανθρωπιστική ανάγκη σε εμπόδιο για την ανάκαμψη των κοινοτήτων».
Σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι «από τον περασμένο Μάρτιο, οι ισραηλινές επιθέσεις πλήττουν τον Νότιο Λίβανο, αφήνοντας πίσω τους ένα κύμα καταστροφών και επιδεινώνοντας τις απώλειες και τα δεινά που προκλήθηκαν από την προηγούμενη κλιμάκωση του Σεπτεμβρίου 2024». Υπογράμμισε ότι «παρά την κατάπαυση του πυρός που τέθηκε σε ισχύ στα μέσα Απριλίου, οι επιθέσεις συνεχίζονται, ενώ η πρόσβαση σε αρκετά χωριά κατά μήκος της μεθορίου έχει καταστεί αδύνατη, καθώς βρίσκονται σε περιοχή που τελεί υπό ισραηλινή κατοχή και σήμερα δεν κατοικούνται». Πρόσθεσε ότι «δίπλα σε αυτά βρίσκεται μια ακόμη ζώνη πληγέντων χωριών, όπου ορισμένες οικογένειες επέστρεψαν παρά τις τεράστιες προκλήσεις, λαμβάνοντας μια εξαιρετικά δύσκολη απόφαση».
Στο πλαίσιο αυτό, η συντονίστρια έργων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στον Λίβανο, Σαρλίν Σιλβάν, εξήγησε ότι «καθώς μετακινούμαστε μεταξύ των χωριών του Νότιου Λιβάνου, διαπιστώνουμε συνεχώς το ίδιο πρόβλημα. Πριν ακόμη οι άνθρωποι μιλήσουν για υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση ή στέγαση, μας ρωτούν για το νερό».
Η οργάνωση ανέφερε ότι οι ομάδες της επισκέφθηκαν πολλές κοινότητες και διαπίστωσαν ιδίοις όμμασι το μέγεθος της καταστροφής, σε μια εικόνα που επαναλαμβάνεται από χωριό σε χωριό. Άμεσες και έμμεσες ισραηλινές επιθέσεις προκάλεσαν ζημιές σε ιστορικά κτίρια, χώρους λατρείας, εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, κατοικίες και βασικές υποδομές. Τα δίκτυα ύδρευσης και ηλεκτροδότησης υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Ακόμη και τα φωτοβολταϊκά πάνελ που χρησιμοποιούνται στις υποδομές ύδρευσης επλήγησαν σε όλες τις τοποθεσίες που επισκέφθηκε η οργάνωση, γεγονός που παρέλυσε τα συστήματα παροχής νερού από τα οποία εξαρτώνται καθημερινά οι κάτοικοι.
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα τόνισαν ότι «αυτή η επικίνδυνη πρακτική αποκαλύπτει επανειλημμένες προσπάθειες πρόκλησης ζημιών και καταστροφών στις υποδομές από τις οποίες εξαρτάται η πρόσβαση των ανθρώπων στο νερό, μια θεμελιώδη ανάγκη». Υπογράμμισαν ότι «το χειρότερο είναι πως οι ζημιές δεν περιορίζονται σε ένα μόνο στοιχείο των υποδομών, αλλά πλήττουν ολόκληρο το υδάτινο σύστημα: γεωτρήσεις, αντλίες, μονάδες καθαρισμού, δεξαμενές, ηλεκτρογεννήτριες, αγωγούς και συστήματα ηλιακής ενέργειας».
Η οργάνωση εξήγησε ότι «όταν ένα μόνο στοιχείο αυτού του συστήματος παύει να λειτουργεί, καταρρέει ολόκληρη η αλυσίδα, στερώντας από τους ανθρώπους μια αξιόπιστη πηγή νερού, απαραίτητη για την επιβίωση και την αποκατάστασή τους». Όπως σημείωσε, οι επιπτώσεις γίνονται εμφανείς στην υγεία, την αξιοπρέπεια και την ικανότητα των κατοίκων να παραμείνουν ή να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Προσέθεσε ότι «οι συνέπειες αυτές υπερβαίνουν το ζήτημα των υποδομών. Το νερό δεν είναι απαραίτητο μόνο για πόση, αλλά και για την προετοιμασία τροφής, το πλύσιμο, την υγιεινή και κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας για τη γεωργία, η οποία αποτελεί τη μοναδική πηγή βιοπορισμού για πολλές οικογένειες στον Νότιο Λίβανο. Ως εκ τούτου, η διακοπή λειτουργίας των συστημάτων ύδρευσης προκαλεί σοβαρές δυσκολίες στα νοικοκυριά και την τοπική οικονομία».
Η οργάνωση διευκρίνισε ότι, για παράδειγμα, στην Γιατέρ, η κεντρική δεξαμενή νερού του χωριού δέχθηκε άμεσο πλήγμα και υπέστη ανεπανόρθωτες ζημιές. Για την εξασφάλιση νερού, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρείχαν προσωρινές πλαστικές δεξαμενές μέχρι να βρεθεί μακροπρόθεσμη λύση. Στη Φρούν, η δεξαμενή υπέστη επίσης ανεπανόρθωτες ζημιές, με αποτέλεσμα οι ομάδες της οργάνωσης να επισκευάσουν το σύστημα καθαρισμού και να το συνδέσουν απευθείας με την πηγή νερού.
Από την πλευρά της, η Σιλβάν δήλωσε: «Κάθε φορά που μιλώ με ανθρώπους που επέστρεψαν στα χωριά τους, δεν μπορώ να αγνοήσω ένα δύσκολο ερώτημα που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Οι επανειλημμένες αυτές επιθέσεις προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στις πηγές νερού και στις υποδομές τους, δημιουργώντας τεράστια εμπόδια στην επιστροφή των κατοίκων και στην ανοικοδόμηση της ζωής τους. Συνεχώς αναρωτιούνται: “Τι συμβαίνει; Δεν μπορεί παρά να είναι σκόπιμο”».
Η οργάνωση χαρακτήρισε το ερώτημα αυτό «απολύτως εύλογο», επισημαίνοντας ότι «όταν οι άνθρωποι στερούνται το νερό σε περισσότερες από μία περιοχές, οι επιπτώσεις ξεπερνούν κατά πολύ το ίδιο το ζήτημα της ύδρευσης. Η απουσία νερού υπονομεύει τα μέσα βιοπορισμού, ιδιαίτερα για τις οικογένειες που βασίζονται στη γη και τη γεωργία για το εισόδημά τους».
Τόνισε ακόμη ότι «η αποκατάσταση των συστημάτων ύδρευσης αποτελεί επείγουσα ανάγκη. Ωστόσο, η παρουσία οργανώσεων που μπορούν να προσφέρουν στήριξη στα χωριά της λεγόμενης “ζώνης ασφαλείας” παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη». Υπογράμμισε ότι, παρά τη σημασία των προσπαθειών των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, αυτές δεν επαρκούν για να καλύψουν το μέγεθος των αναγκών, ενώ οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δεν μπορούν να αναλαμβάνουν επανειλημμένα την αποκατάσταση βασικών υποδομών που ενδέχεται να καταστραφούν ξανά από νέες επιθέσεις.
Καταλήγοντας, η οργάνωση ανέφερε ότι «το μήνυμα των κατοίκων του Νότιου Λιβάνου είναι απολύτως σαφές: η ζωή δεν μπορεί να επιστρέψει στην κανονικότητα χωρίς την επιστροφή του νερού. Το νερό είναι αξιοπρέπεια, είναι πηγή βιοπορισμού και είναι το θεμέλιο της ανάκαμψης. Πάνω απ’ όλα, το νερό είναι ζωή και θεμελιώδες δικαίωμα που το Ισραήλ οφείλει να σεβαστεί». Τόνισε τέλος ότι «πρέπει να σταματήσουν αυτές οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις και να επιτραπεί στους ανθρώπους να επιστρέψουν στα σπίτια τους, να αποκαταστήσουν τα μέσα βιοπορισμού τους, τη ζωή τους και την αξιοπρέπειά τους».
