Ο Γιωργής Τσουρής γύρισε πίσω στον χρόνο και μίλησε για τα πρώτα του χρόνια στην Αθήνα και την πιο… απενοχοποιημένη πλευρά του χαρακτήρα του.
Ειδικότερα, ο Γιωργής Τσουρής σημείωσε χαρακτηριστικά πως “έφτιαχνα περσόνες γιατί η κάθε μια είχε ένα κομμάτι του εαυτού μου μέσα το οποίο δεν μπορούσα να επικοινωνήσω αφιλτράριστα με τον κόσμο. Αυτό σιγά σιγά έγινε ο λόγος για να γράφω και να παίζω θέατρο. Το βασικότερο είναι ότι ήταν άνθρωποι οι οποίοι ήταν πιο απενοχοποιημένοι, πιο ανόητοι”.
“Θυμάμαι να “παίζω” πως δεν έχω μία και να μπαίνω στο ταξί, ζώντας την αδρεναλίνη ότι δεν έχω να το πληρώσω. Ζούσε και ο ταξιτζής αυτή την αδρεναλίνη, του να ψάχνομαι, αν και φυσικά είχα τα χρήματα αλλά εκείνη τη στιγμή ψαχνόμουν. Δηλαδή έκανα απατεωνιές, τον άγχωνα τον άνθρωπο, ήμουν καταχρηστικότατος, κάθαρμα”.
“Ήμουν βέβαια 20 χρονών! Όταν ήρθα στην Αθήνα ξεκίνησα να παίζω ρόλους μέχρι να καταλάβω και γω ποιος είμαι, γιατί είναι όλα υπό διαμόρφωση σ’ αυτές τις ηλικίες. Ακόμα, καλά καλά, δεν ήξερα όντως εάν μπορώ να είμαι ηθοποιός” συμπλήρωσε, ακόμα, ο Γιωργής Τσουρής στη νέα τηλεοπτική του εμφάνιση στην ΕΡΤ.
