Ο Γιώργος Αυτιάς παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών και τη Σάσα Σταμάτη, μιλώντας με τη γνώριμη ευθύτητα για την καθημερινότητά του, τις τηλεοπτικές μνήμες που κουβαλά το κοινό, αλλά και για το αν σκοπεύει να επιστρέψει στην τηλεόραση. Στην καρδιά της συζήτησης βρέθηκε το ξεκάθαρο μήνυμά του: όσο υπηρετεί ως ευρωβουλευτής, δεν πρόκειται να κάνει τηλεοπτική εκπομπή. Η στάση του αυτή, όπως εξηγεί, δεν είναι συγκυριακή ούτε «διπλωματική» απάντηση, αλλά μια συνειδητή επιλογή συνέπειας και σεβασμού στον ρόλο που έχει αναλάβει.
Η επαφή του με τον κόσμο παραμένει έντονη και καθημερινή. Όπως περιγράφει, όταν τον συναντούν, οι περισσότεροι του λένε το ίδιο πράγμα: «Γιώργο, μας λείπεις…». Και δεν μιλάμε για μια σύντομη τηλεοπτική παρουσία, αλλά για δεκαετίες. «Τριάντα τέσσερα χρόνια ήταν αυτά», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι για πολύ κόσμο η παρουσία του είχε γίνει σχεδόν συνήθεια, κομμάτι της πρωινής ρουτίνας.
Μάλιστα, μοιράζεται και μια χαρακτηριστική ιστορία που συμπυκνώνει το δέσιμο που δημιουργεί η τηλεόραση όταν η σχέση με τον παρουσιαστή είναι σταθερή και μακρόχρονη. Μια γυναίκα 65 ετών του είπε πρόσφατα: «Ξυπνούσα από τα 30 με σένα… και σε έχασα από την τηλεόραση στα 65! Με παρέλαβες νιόπαντρη και σε έχασα γιαγιά πλέον». Είναι μια φράση που, πέρα από το χιούμορ και τη συγκίνηση, δείχνει πόσο βαθιά μπορεί να χαραχτεί μια φωνή, ένα ύφος, μια παρουσία στην καθημερινότητα των ανθρώπων.
Γιώργος Αυτιάς: «Εκπομπή όσο είμαι ευρωβουλευτής, όχι»
Το ερώτημα για την επιστροφή του στην τηλεόραση είναι αναπόφευκτο. Άλλωστε, πρόκειται για ένα πρόσωπο που συνδέθηκε με πολύ υψηλά ποσοστά τηλεθέασης και μια περίοδο κυριαρχίας στην πρωινή ενημέρωση. Η δημοσιογράφος τον ρωτά ευθέως: «Επιστροφή στην τηλεόραση; Και γιατί άφησες μια εκπομπή του 40% για την Ευρωβουλή;»
Η απάντησή του είναι ξεκάθαρη και πολυεπίπεδη. Από τη μία, αναγνωρίζει το βάρος των χρόνων και τη φυσική ανάγκη να κλείνουν κύκλοι: «Σάσα, 35 χρόνια ήταν πολλά. Η τηλεόραση δεν είναι Μητρόπολη…». Με αυτή τη φράση βάζει ένα όριο σε μια λογική «ισοβιότητας» που συχνά χαρακτηρίζει τον τηλεοπτικό χώρο, υπενθυμίζοντας ότι η ανανέωση δεν είναι απλώς επιθυμητή, αλλά απαραίτητη. «Έχουν σειρά πολλοί άξιοι νέοι. Άλλωστε, ό,τι δεν ανανεώνεται πεθαίνει», προσθέτει, δίνοντας χώρο στις νεότερες φωνές.
Από την άλλη, επιμένει στην προσωπική του δέσμευση: ως καλεσμένος μπορεί να εμφανιστεί, όμως «εκπομπή όσο είμαι ευρωβουλευτής, όχι». Το επαναλαμβάνει μάλιστα περισσότερες από μία φορές, σαν να θέλει να κλείσει οριστικά κάθε «παραθυράκι» παρερμηνειών. Παρότι, όπως λέει, έχει δεχτεί «πολλές και σημαντικές» προτάσεις, προτιμά να τηρήσει τον λόγο του.
Τι τον κούρασε στην τηλεόραση: πολιτικοί «αδιάβαστοι» και απαντήσεις… από το κινητό
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και το κομμάτι της συνέντευξης όπου εξηγεί τι τον φθείρει στην τηλεοπτική καθημερινότητα. Δεν μιλά για την ένταση, τις ώρες ή τον ανταγωνισμό, αλλά για κάτι πιο ουσιαστικό: την έλλειψη προετοιμασίας από ανθρώπους που όφειλαν να γνωρίζουν τα βασικά.
«Θέλω να σου αποκαλύψω, επίσης, ότι βαρέθηκα τους αδιάβαστους πολιτικούς», λέει, εξηγώντας πως πολλοί δεν γνώριζαν «βασικά κοινωνικά θέματα». Και δίνει ένα σχεδόν σουρεαλιστικό παράδειγμα: βουλευτής του ζήτησε ένα πρωί να μην τον ρωτήσει «για μισθό, φόρο, σύνταξη, επιδόματα και εθνικά». Η αντίδραση του Γιώργου Αυτιά, όπως την αφηγείται, είναι αποστομωτική: «Αν θέλεις εκπομπή για το πέταγμα της πεταλούδας, υπάρχουν εκπομπές να μιλήσεις όσο θέλεις».
Συμπληρώνει, επίσης, ότι πολλές φορές «άλλο ρώταγα και άλλο έλεγαν», ενώ δεν έλειπαν και οι περιπτώσεις όπου οι σύμβουλοι έστελναν «λάθος απαντήσεις στα κινητά». Είναι μια εικόνα που αποτυπώνει το χάσμα ανάμεσα στην ουσία της πολιτικής ενημέρωσης και στην επιφανειακή διαχείριση της επικοινωνίας.
Δημοσιογραφία σήμερα: διάβασμα ή αντιγραφή;
Όταν η συζήτηση περνά στους νεότερους δημοσιογράφους, η άποψή του είναι ξεκάθαρη, χωρίς ισοπεδώσεις αλλά και χωρίς ωραιοποιήσεις. Αναγνωρίζει ότι υπάρχουν νέοι επαγγελματίες που «διαβάζουν» και «κυνηγούν το θέμα» και γι’ αυτό «πάνε μπροστά». Την ίδια στιγμή όμως δεν διστάζει να επισημάνει ένα φαινόμενο που, κατά τη γνώμη του, υπονομεύει τη δουλειά: «Κάποιοι δημοσιογράφοι αντιγράφουν ο ένας τον άλλον και αυτό είναι πολύ κακό».
Η φράση αυτή λειτουργεί σαν προειδοποίηση, αλλά και σαν υπενθύμιση για το τι ξεχωρίζει την πραγματική δημοσιογραφία: πρωτογενές ρεπορτάζ, έλεγχος, τεκμηρίωση, προσωπική ματιά. Η αντιγραφή μπορεί να γεμίζει χρόνο και να δημιουργεί ψευδαίσθηση παραγωγής περιεχομένου, όμως δεν χτίζει αξιοπιστία ούτε προσφέρει αξία στο κοινό.
Θα τον ξαναδούμε στην τηλεόραση;
Στο τέλος, η απάντηση του Γιώργου Αυτιά επιστρέφει στο βασικό του μήνυμα, το οποίο μένει αμετακίνητο: ως καλεσμένος, ναι. Με εκπομπή, όσο είναι ευρωβουλευτής, όχι. Αναγνωρίζει ότι σε άλλες χώρες αρκετοί Ευρωπαίοι συνάδελφοί του συνεχίζουν ταυτόχρονα την τηλεοπτική τους παρουσία, όμως ο ίδιος επιλέγει να κρατήσει σαφή διαχωρισμό ρόλων.
Και αυτή ακριβώς η συνέπεια είναι που δίνει βαρύτητα στη δήλωσή του. Ο Γιώργος Αυτιάς δεν απορρίπτει την τηλεόραση, ούτε κλείνει την πόρτα για το μέλλον. Απλώς οριοθετεί το παρόν: τώρα προέχει η ευθύνη του ευρωβουλευτή. Έτσι, το συμπέρασμα είναι καθαρό και απόλυτα ευθυγραμμισμένο με όσα είπε σε όλη τη συνέντευξη: Γιώργος Αυτιάς με εκπομπή στην τηλεόραση όσο είναι ευρωβουλευτής δεν θα υπάρξει—και το επαναλαμβάνει ώστε να μην μείνει καμία αμφιβολία.
