Ο Γιώργος Κατσινόπουλος είναι μια μορφή που έχει αφήσει το στίγμα της στον κόσμο των πολεμικών τεχνών της Ελλάδας. Σε μια πρόσφατη συνέντευξη στην Κατερίνα Στικούδη στην εκπομπή «f+Ζην», ο Γιώργος μοιράστηκε τις προκλήσεις που αντιμετώπισε στη ζωή του, από την παιδική του ηλικία μέχρι τις επιτυχίες του στο καράτε. Η αφήγηση του ήταν γεμάτη συναισθήματα και προσωπικές ανακαλύψεις.
Ο Γιώργος επεσήμανε ότι η ενασχόλησή του με το καράτε ήταν μια δίοδος για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε από μικρή ηλικία. «Αναγκάστηκα από πολύ μικρός να μείνω στον Πανελλήνιο. Κοιμόμουν και έτρωγα εκεί, και το καράτε ήταν ο πρώτος μου έρωτας», δήλωσε χαρακτηριστικά. Η εφηβική ζωή του, γεμάτη θυσίες, του προσέφερε μια πειθαρχία που τον καθόρισε ως άνθρωπο και μαχητή.
Η στιγμή που ξεχώρισε ο Γιώργος ήταν όταν κοίταξε τον εαυτό του στον καθρέφτη και συνειδητοποίησε ότι δεν θα γίνει ποτέ παγκόσμιος πρωταθλητής στο καράτε. «Έβαλα τα κλάματα. Ήταν δύσκολο να αποδεχτώ ότι το κορμί μου δεν ήταν φτιαγμένο για αυτό το επίπεδο», ανέφερε. Αυτή η αναγνώριση τον έφερε σε ένα σταυροδρόμι και τον ανάγκασε να αναθεωρήσει τους στόχους του.
Μετά την συνειδητοποίηση αυτή, ο Γιώργος στραφός στο Brazilian Jiu Jitsu. «Μόλις είδα αγώνες MMA, ήταν σαν να μου έγινε μια έκρηξη μέσα στο κεφάλι μου», εξήγησε. Το Brazilian Jiu Jitsu γι’ αυτόν δεν είναι απλώς μια μαχητική τέχνη, αλλά ένα παιχνίδι στρατηγικής, «σαν ανθρώπινο σκάκι». Η έννοια της πρόκλησης και η ανάγκη για καινοτομία τον οδήγησαν να αγκαλιάσει αυτή τη νέα κατεύθυνση.
Ένας από τους πιο δύσκολους χρόνους στη ζωή του ήταν όταν έχασε τον πατέρα του δύο ημέρες πριν από έναν σημαντικό αγώνα. «Ή θα μένεις πίσω ή θα κάνεις ένα βήμα μπροστά. Έκανα ένα τεράστιο άλμα», ανέφερε. Αυτό το γεγονός τον ωθεί στην απόφαση να προχωρήσει και να εστιάσει στους νέους του στόχους, παραμένοντας πιστός στην κληρονομιά του πατέρα του.
Ο Γιώργος τόνισε ότι το να είσαι μαχητής δεν αρκεί να περιορίζεσαι στην αρένα. Η πραγματική πρόκληση είναι να είσαι παράδειγμα και στο κοινωνικό σου περιβάλλον. «Πρέπει να δίνεις το παράδειγμα και έξω από το τατάμι», είπε. Είναι αυτή η φιλοσοφία που τον καθορίζει, και είναι κάτι που επιδιώκει να μεταφέρει στους νεότερους αθλητές.
