Ο Γιώργος Μαρίνος: «Από το 2021 και μετά είχε άνοια», αποκαλύπτει η ξαδέρφη του εμβληματικού σόουμαν
Ο Γιώργος Μαρίνος, ένας από τους πιο εμβληματικούς σόουμαν της Ελλάδας, άφησε την τελευταία του πνοή το πρωί της Τρίτης, 10 Μαρτίου 2026, σε ηλικία 87 ετών. Η πορεία του στον κόσμο της μουσικής και του θεάματος υπήρξε γεμάτη επιτυχίες και αξέχαστα στιγμιότυπα. Όμως, τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν γεμάτα προκλήσεις και δυσκολίες.
Η ξαδέρφη του Γιώργου Μαρίνο, μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1, αποκάλυψε ότι ο καλλιτέχνης έπασχε από άνοια από το 2021, γεγονός που επηρέασε δραστικά την καθημερινότητά του. Η προοδευτική απώλεια της επικοινωνίας του είχε ως αποτέλεσμα να απομακρυνθούν σταδιακά από κοντά του φίλοι, συνεργάτες και συγγενείς. Στη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου, ο Γιώργος ζούσε σε οίκο ευγηρίας, όπου ήταν ήρεμος, αν και οι αλλαγές στην υγεία του ήταν προφανείς.
Πριν την εκδήλωση της άνοιας, ο Γιώργος Μαρίνος ήταν γνωστός για τη χαρούμενη και επικοινωνιακή του προσωπικότητα. Δυστυχώς, η κατάσταση της υγείας του δυσκόλεψε την κοινωνική του ζωή, με τα αγαπημένα του πρόσωπα να μην μπορούν πια να έχουν τις ίδιες ζωντανές επαφές μαζί του. Ωστόσο, όπως σημείωσε η ξαδέρφη του, υφίστατο ένα απροσδόκητο φως: παρά την άνοια, όταν άκουγε τη μουσική του, ήταν σε θέση να ανακαλέσει στίχους των τραγουδιών του.
«Από το 2021 και μετά ο Γιώργος είχε άνοια, δεν μπορούσε να συζητήσει πολύ», ανέφερε η ξαδέρφη του. Παρά τις δυσκολίες, η μουσική φαίνεται να είχε εξαιρετική επίδραση πάνω του. «Όταν του έβαζα το “Κάνε μου λιγάκι μμμ”, έλεγε τα λόγια, ενώ είχε άνοια. Του βάζαμε τη μουσική του, και θυμόταν τα λόγια», θυμάται με συγκίνηση.
Αυτή η «μαγεία της μουσικής» αποκαλύπτει πόσο σημαντική υπήρξε η τέχνη στην ζωή του, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Τα κομμάτια που τον έκαναν διάσημο στα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας κατάφεραν να τον αγκαλιάσουν με τις αναμνήσεις τους, υπενθυμίζοντας του τις ένδοξες στιγμές της καριέρας του.
Η ξαδέρφη του Γιώργου Μαρίνο αναφέρθηκε και στη τελευταία τους συνάντηση, η οποία έλαβε χώρα την Καθαρά Δευτέρα. «Είχα επικοινωνία μαζί του, αλλά δεν μιλούσε και δεν επικοινωνούσε καθόλου», είπε. Παρά το γεγονός ότι δεν ήταν κλινήρης, ήταν καθιστός και φαινόταν κουρασμένος, αλλά ηρεμία κυριαρχούσε γύρω του.
«Το βλέμμα του αυτή τη φορά ήταν ανήσυχο, καθώς η ασθένειά του εξελισσόταν σταδιακά. Η επικοινωνία του μειωνόταν, και προσέθεσε και μια νεφρική ανεπάρκεια», παρατήρησε.
Τα σωματικά του όργανα είχαν αρχίσει να φθίνουν, αλλά η τελευταία του περίοδος έφερε μια γαλήνη που τον συνόδευσε κατά την αποχώρησή του από τη ζωή.
