Οι ηγέτες της Ευρώπης έκαναν ουρά αυτή την εβδομάδα για να καλωσορίσουν τον Άντι Μπέρναμ ως τον έβδομο πρωθυπουργό της Βρετανίας μετά το δημοψήφισμα για το Brexit – εκφράζοντας όλοι την ελπίδα ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του θα συνεχιστεί η αναθέρμανση των σχέσεων ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου που ξεκίνησε ο προκάτοχός του, Κιρ Στάρμερ.
Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δήλωσε ότι προσβλέπει στην ενίσχυση των δεσμών ανάμεσα στις δύο όχθες της Μάγχης, προσθέτοντας ότι μια πολύ καλή πρώτη συζήτηση επιβεβαίωσε την κοινή δέσμευση για όλο και πιο στενές σχέσεις της ΕΕ με το Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι ελπίζει σε μια βαθύτερη σχέση που θα δώσει νέα ώθηση στην εταιρική σχέση μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι και αυτός προσβλέπει στη σφυρηλάτηση ενός ακόμη στενότερου δεσμού.
Αλλά τι μπορεί να περιμένει η Ευρώπη, ρεαλιστικά και συγκεκριμένα, από τον αποκαλούμενο «Βασιλιά του Βορρά»;
Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει η εξωτερική πολιτική του Μπέρναμ: οι προτεραιότητές του, όπως σημειώνουν πολλοί αναλυτές, είναι εντός των τειχών. Όμως από την άλλη, είναι γνωστό ότι τα βασικά του ένστικτα είναι φιλοευρωπαϊκά: τάχθηκε κατά της «απομόνωσης» του Brexit το 2016.
Πέρυσι, είχε δηλώσει ότι ήλπιζε ότι η Βρετανία θα μπορούσε να επανενταχθεί στην ΕΕ κατά τη διάρκεια της ζωής του. Φέτος, σε μια εκλογική περιφέρεια όπου εκτιμάται ότι το 65% ψήφισε υπέρ της εξόδου, διευκρίνισε προσεκτικά τη θέση του: «το Brexit ήταν καταστροφικό», είπε, αλλά πρόσθεσε, «πιστεύω επίσης ότι το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να επαναλάβουμε αυτές τις συζητήσεις».
Ο δηλωμένος στόχος του είναι να ενώσει τη χώρα, όχι να τη διαιρέσει περαιτέρω, επομένως δεν πρότεινε να εξετάσει το Ηνωμένο Βασίλειο το ενδεχόμενο επανένταξης στην ΕΕ.
Όμως ακόμη κι αν η προσοχή του εστιάζει κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Μπέρναμ φαίνεται να αναγνωρίζει ότι η οικονομική στασιμότητα, η μείωση του σχετικού βιοτικού επιπέδου και η λανθάνουσα κοινωνική δυσαρέσκεια της Βρετανίας οφείλονται, τουλάχιστον εν μέρει, στο τεράστιο πλήγμα του Brexit στο εμπόριο και τις επενδύσεις του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η επαναπροσέγγιση του Στάρμερ αφορούσε αποκλειστικά τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και την άρση των εμπορικών φραγμών του Brexit. Κατά ειρωνικό τρόπο, η εστίαση του Μπέρναμ στη βιομηχανοποίηση, τον περιφερειακό χαρακτήρα και την οικονομική κυριαρχία θα μπορούσε τελικά να φέρει το Ηνωμένο Βασίλειο πιο κοντά στην ΕΕ.
Επίσης, η επιθυμία του Μπέρναμ να μειώσει την εξάρτηση του Ηνωμένου Βασιλείου από κέντρα δεδομένων ξένης ιδιοκτησίας και την αμερικανοκεντρική τεχνολογική πολιτική ευθυγραμμίζεται με τις φιλοδοξίες τεχνολογικής ανεξαρτησίας των Βρυξελλών, οδηγώντας ίσως σε μια ρεαλιστική συνεργασία Ηνωμένου Βασιλείου-ΕΕ σε τομείς όπως τα κρίσιμα ορυκτά και η αποθήκευση στο νέφος δεδομένων.
Στη δεξαμενή σκέψης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR), ο ανώτερος πολιτικός συνεργάτης Άντονι Ντουόρκιν παρατηρεί ότι ο Μπέρναμ πιθανότατα θα βασίσει την εξωτερική πολιτική του σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές οικονομικές πραγματικότητες, με έναν τρόπο που ο Στάρμερ δεν το έκανε ποτέ.
Βραχυπρόθεσμα, υποστηρίζει ο Ντουόρκιν, η νέα κυβέρνηση σίγουρα θα επικεντρωθεί στην ολοκλήρωση των τριών συμφωνιών ΕΕ-Ηνωμένου Βασιλείου που θα πραγματοποιηθούν κάποια στιγμή το φθινόπωρο. Οι δύο πλευρές πρόκειται να υπογράψουν συμφωνίες για τη μείωση της γραφειοκρατίας και την πιστοποίηση για τα φρέσκα τρόφιμα, τη σύνδεση των συστημάτων εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών και ένα σύστημα ανταλλαγών που θα επιτρέπει σε άτομα 18 έως 30 ετών να σπουδάζουν και να εργάζονται στην ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Εν ολίγοις, οι ρεαλιστικοί βιομηχανικοί στόχοι του Άντι Μπέρναμ για τη Βρετανία συμπίπτουν με την πολιτική της ΕΕ. Χωρίς να το κάνει με θόρυβο, ευθυγραμμίζοντας απλά το Ηνωμένο Βασίλειο με τις προτεραιότητες της ίδιας της ΕΕ, μπορεί να πετύχει μια πολύ πιο αποτελεσματική εταιρική σχέση Ηνωμένου Βασιλείου-ΕΕ.
Πηγή: The Guardian
