Η Αγάθη Ράντη και η Βαλεντίνη Ράντη βρέθηκαν καλεσμένες στο «Πρωινό» την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου.
Οι δυο τους έκαναν μία συγκλονιστική εξομολόγηση στον Γιώργο Λιάγκα και μίλησαν ανοιχτά για την απόφαση να υποβληθούν ταυτόχρονα σε διπλή μαστεκτομή.
«Βασικά βρέθηκε μια προκαρκινική κατάσταση. Το συζητήσαμε με τη γιατρό και είχαμε κάποιες επιλογές. Η επιλογή είναι να το παρακολουθούμε κάθε 6 μήνες, το οποίο είναι αρκετά ψυχοφθόρο για μας, γιατί όταν υπάρχει αυτό, κάποια στιγμή θα εξελιχθεί. Είχε μεγάλη πιθανότητα να εξελιχθεί σε καρκίνο, ένα 60-70%. Εμείς είμαστε μονοζυγωτικές, έχουμε το ίδιο DNA, είμαστε το ίδιο άρρωστες. Το ίδιο DNA. Κι αυτή είναι η ιδιαιτερότητα σε μας. Κάνω κι εγώ σε δεύτερο χρόνο μία βιοψία, από τυχαίο σημείο στο στήθος, και βγαίνει και σε μένα ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα. Οπότε ήταν μονόδρομος η απόφαση.
Μπήκαμε στο χειρουργείο 5μιση ώρες η κάθε μία. Δέχτηκαν οι γιατροί να μας χειρουργήσουνε την ίδια μέρα. Αυτό για μας ήταν πάρα πολύ σημαντικό. Πρώτη μπήκε στο χειρουργείο η Αγάθη. Δηλαδή αυτή τη στιγμή δεν θα την ξεχάσω σ’ όλη μου τη ζωή. Συγγνώμη τώρα. Την είδα, χάιδεψα το τζάμι γιατί δεν μπορούσα να την ακουμπήσω και μπήκα στο χειρουργείο. Ήτανε από τις πιο δύσκολες μέρες. Τελειώσαμε το βράδυ. Η Αγάθη μπήκε 7μιση ώρα το πρωί στο χειρουργείο, βγήκε 2μιση ώρα. Εγώ μπήκα κάτω 3 παρά 20 και βγήκα 8 και τέταρτο το απόγευμα.
Η μαμά μας ήταν έξω. Η μαμά μας είναι ο φύλακας άγγελός της ζωής μας, μας έχει μεγαλώσει μόνη της. Έχει δώσει τη ζωή της. Ήταν μια μέρα που είχε δυο παιδιά στο χειρουργείο. Ξέρεις τι είπε η μαμά μου; “Εγώ θα έχω τα φτερά μου από πάνω σας”. Και όταν μια μάνα έχει τα φτερά πάνω απ’ το παιδί δεν παθαίνει τίποτα, τα παιδιά, συγγνώμη για τη συγκίνηση. Θέλουμε να δώσουμε δύναμη στις γυναίκες. Εμάς η γιατρός μας είπε πως μπορούμε στο ίδιο χειρουργείο να κάνουμε και αποκατάσταση. Εμείς θα μέναμε και χωρίς στήθος όσο χρειαστεί.
Είναι ακρωτηριασμός, μην κρυβόμαστε. Το στήθος σου το βλέπεις. Για τις γυναίκες, ειδικά θα το καταλάβουνε τώρα. Είχε ελεγχόμενο πόνο. Οι πρώτες δέκα μέρες είναι πολύ δύσκολες γιατί έχεις τις παροχετεύσεις, έχεις τα σωληνάκια. Σε βλέπει κάθε μέρα ο πλαστικός, είσαι σε στενή επικοινωνία μαζί του και με τη χειρουργό. Από κει και πέρα, μετά το δεκαήμερο που βγαίνουνε τα σωληνάκια, είναι λίγο πιο ελεγχόμενο. Στην αρχή δεν μπορείς να κάνεις τίποτα μόνος σου. Εμείς αφαιρέσαμε και λεμφαδένα φρουρό προληπτικά. Έχουμε αφαιρέσει και τη θηλή, η οποία θα γίνει σε έναν χρόνο με τατουάζ. Το στήθος όμως υπάρχει, δε σε κάνει λιγότερο γυναίκα αυτό.
Δέκα μέρες δεν μπορούσαμε να ανοίξουμε τα μάτια μας στον καθρέφτη. Εγώ δεν θα κρυφτώ, δεν μπορούσα να αντικρίσω την εικόνα μας. Μετά από δεκαπέντε μέρες άνοιξα τα μάτια μου. Κάθεσαι στον καθρέφτη και γνωρίζεις ξανά το νέο σου εαυτό. Συστήνεσαι ξανά με τον εαυτό σου. Δηλαδή λες, από δω και πέρα είναι η Βαλεντίνη και η Αγάθη προ χειρουργείου, και η Βαλεντίνη και η Αγάθη μετά χειρουργείου.
Εμείς φοβηθήκαμε, δεν θα πω ψέματα, ειδικά τις πρώτες δέκα μέρες κι εμείς κλαίγαμε πάρα πολύ. Δηλαδή δεν μ’ αρέσει που το λέω, αλλά κλαίγαμε πάρα πολύ, έχουμε κλάψει πάρα πολύ. Είχαμε δίπλα τη μαμά μας και το λέω γιατί το υπερτονίζω, γιατί είναι και γυναίκα και μάνα. Είχε μία μέρα ολόκληρη τα παιδιά της στο χειρουργείο, βγήκαμε έξω, μία στιγμή δεν είπε η μαμά μου δεν θα πάει κάτι καλά. Έλεγε “πάντα θα πάνε όλα καλά”. Τα βράδια που κλαίγαμε στον καναπέ γιατί εκεί κοιμόμασταν, δεν μπορούσαμε να σηκωθούμε, μας σήκωναν από τον αυχένα…», εξομολογήθηκαν η Αγάθη και η Βαλεντίνη Ράντη.
Δείτε τη συνέντευξη εδώ
