Η άσκηση με βάρη δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα μπορεί να αλλάξει σημαντικά τo μικροβίωμα του εντέρου μέσα σε μόλις οκτώ εβδομάδες. Αυτό προκύπτει από μια πρόσφατη μελέτη — η οποία δεν έχει αξιολογηθεί ακόμη από ομοτίμους — η οποία διαπίστωσε ότι άτομα που προηγουμένως δεν ασκούνταν και ξεκίνησαν προπόνηση με αντίσταση παρουσίασαν αξιοσημείωτες αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου τους, την κοινότητα μικροβίων που ζουν στο πεπτικό σύστημα.
Το ανθρώπινο έντερο φιλοξενεί βακτήρια, μύκητες, ιούς και άλλους μικροσκοπικά οργανισμούς, με την πλειοψηφία αυτών να εντοπίζεται στο παχύ έντερο. Τα μικρόβια αυτά διασπούν την τροφή που το σώμα δεν μπορεί να επεξεργαστεί μόνο του, επιτρέποντας την καλύτερη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών και βιταμινών. Ορισμένα βακτήρια θεωρούνται ευεργετικά, καθώς συχνά συναντώνται σε άτομα που είναι υγιή τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Τα εν λόγω βακτήρια παράγουν ενώσεις που φαίνεται να στηρίζουν τη γενική ευεξία.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου δεν είναι σταθερή και αλλάζει ανάλογα με παράγοντες όπως η διατροφή, η ηλικία, η ποιότητα του ύπνου — και, όπως δείχνει αυτή η μελέτη, η σωματική άσκηση. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν στη Γερμανία στρατολόγησαν 150 εθελοντές οι οποίοι δεν ασκούνταν τακτικά και τους ζήτησαν να κάνουν προπόνηση αντίστασης δύο έως τρεις φορές εβδομαδιαίως για οκτώ εβδομάδες, χρησιμοποιώντας είτε ελαφρύτερα βάρη με υψηλό αριθμό επαναλήψεων (15–20), είτε βαρύτερα με χαμηλό αριθμό επαναλήψεων (8–10). Και οι δύο προσεγγίσεις παρήγαγαν παρόμοιες βελτιώσεις στη δύναμη και τη σύνθεση του σώματος. Οι ασκήσεις περιλάμβαναν πιέσεις στήθους, κοιλιακούς, κάμψεις ποδιών, πιέσεις ποδιών και ασκήσεις πλάτης — δύο σετ για κάθε άσκηση.
Οι ερευνητές συνέλεξαν επίσης δείγματα κοπράνων των εθελοντών στην αρχή του προγράμματος, μετά από τέσσερις εβδομάδες και μετά από οκτώ εβδομάδες, προκειμένου να παρακολουθήσουν τις αλλαγές στα βακτήρια του εντέρου των συμμετεχόντων. Κάποια άτομα αύξησαν τη μυϊκή τους δύναμη πολύ πιο γρήγορα σε σχέση με άλλα. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: «υψηλής απόκρισης»- το κορυφαίο 20% που αύξησε τη μυϊκή του δύναμη κατά πάνω από 33%, και «χαμηλής απόκρισης», το κατώτερο 20% που παρουσίασε αύξηση κάτω από 12,2%.
Ο πιο καθοριστικός παράγοντας για το αν κάποιος ανήκε στην πρώτη ή στη δεύτερη ομάδα, φάνηκε να είναι το αρχικό επίπεδο μυϊκής δύναμης του ατόμου. Ωστόσο, οι ερευνητές ανακάλυψαν κάτι ενδιαφέρον: τα άτομα που αύξησαν τη μυϊκή τους δύναμη παρουσίασαν διακριτές αλλά σημαντικές αλλαγές στα βακτήρια του εντέρου τους, οι οποίες δεν παρατηρήθηκαν στους υπόλοιπους.
Οι συμμετέχοντες στην ομάδα «υψηλής απόκρισης» εμφάνισαν αύξηση σε 16 τύπους βακτηρίων και μείωση σε 11 άλλους. Δύο βακτήρια ξεχώρισαν ιδιαίτερα: το Faecalibacterium και το Roseburia hominis. Και τα δύο παράγουν βουτυρικό οξύ, μια ένωση που ανήκει στην κατηγορία των λιπαρών οξέων βραχείας αλυσίδας (SCFAs). Αυτές οι ενώσεις δημιουργούνται όταν τα βακτήρια του εντέρου διασπούν τις ίνες και έχουν πολλαπλές λειτουργίες: παρέχουν ενέργεια στο σώμα και βοηθούν στη διατήρηση υγιούς εντερικής επένδυσης που αποτρέπει την είσοδο επιβλαβών βακτηρίων στην κυκλοφορία του αίματος.
Παρόμοιες αυξήσεις αυτών των βακτηρίων έχουν βρεθεί και σε άλλες μελέτες για τη σχέση μεταξύ σωματικής άσκησης και εντέρου- παρατήρησαν μόνο μεγαλύτερο αριθμό βακτηρίων που τα παράγουν.
Ωστόσο, δεν είναι τόσο απλό
Οι ερευνητές επισημαίνουν πως αν και είναι εύκολο να χαρακτηρίσουμε κάποια βακτήρια «καλά» ή «κακά», η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, κάποια βακτήρια που συνήθως σχετίζονται με την καλή υγεία μειώθηκαν, ενώ άλλα που σχετίζονται με την κακή υγεία αυξήθηκαν. Αυτό το εύρημα επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το μικροβίωμα του κάθε ανθρώπου είναι μοναδικό. Τα ίδια βακτήρια μπορεί να παίζουν διαφορετικό ρόλο σε διαφορετικά άτομα, ανάλογα με τον οργανισμό και τη συνολική υγεία τους.
Τονίζουν επίσης ότι δεν μπορούν να καθορίσουν αν οι αλλαγές στα βακτήρια προκάλεσαν την αύξηση της μυϊκής δύναμης ή αν ισχύει το αντίστροφο. Μελέτες όπως αυτή μπορούν να δείξουν συσχετίσεις, αλλά δεν μπορούν να αποδείξουν αιτιότητα, επειδή το μικροβίωμα επηρεάζεται από πάρα πολλούς άλλους παράγοντες, όπως η διατροφή. Αυτό που μπορούμε να πούμε με μεγαλύτερη σιγουριά είναι ότι η άσκηση φαίνεται να ωφελεί τη συνολική σωματική και ψυχική υγεία και πρέπει να αποτελεί μέρος ενός υγιεινού τρόπου ζωής, ανεξάρτητα από τις επιδράσεις της στα μικρόβια του εντέρου.
ΠΗΓΗ: Science Alert
