Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ, Νότιγχαμ Φόρεστ, Γουλβς, Κάρντιφ, Αγγλία κάτω των 20 ετών.
Δεξιός μπακ, κεντρικός μέσος, ακραίος επιθετικός, επιθετικός.
Ο Γκρεγκ Χάλφορντ έχει αγωνιστεί σε 20 ομάδες στην καριέρα του και έχει παίξει σχεδόν σε όλες τις θέσεις του γηπέδου.
Η παιδική του εμμονή για το παιχνίδι τον οδήγησε στο να γίνει επαγγελματίας. Αλλά, κατά κάποιο τρόπο, αυτό ήταν το εύκολο κομμάτι- το να βρει τη θέση του στο ποδόσφαιρο έγινε η απόλυτη πρόκληση.
Κατά τη διάρκεια της 18μηνης θητείας του Χάλφορντ στη Ρόδεραμ μεταξύ 2015 και 2017, ο γιος του διαγνώστηκε ως αυτιστικός.
Πολλοί αυτιστικοί άνθρωποι δεν βλέπουν τους εαυτούς τους ως ανάπηρους αλλά ως διαφορετικά καλωδιωμένους, με διαφορετικά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς από την πλειοψηφία.
“Ο γιος μου διαγνώστηκε όταν ήταν έξι ετών”, λέει ο Halford.
“Αυτό με έβαλε σε σκέψεις. Ήμουν ακριβώς ο ίδιος με εκείνον σε εκείνη την ηλικία, οπότε ήθελα να πάω να ανακαλύψω ποιος πραγματικά ήμουν και αυτό έκανα.
“Πάντα ήξερα ότι ήμουν διαφορετικός. Απλά δεν ήξερα πώς ή γιατί. Αλλά χαίρομαι που συνέβη αυτό και δεν μπορώ παρά να ευχαριστήσω τον γιο μου γι’ αυτό”.
Ήταν στην επόμενη ομάδα του -μια ομάδα του Κάρντιφ που κυνηγούσε την άνοδο από την Championship- που ο Χάλφορντ μοιράστηκε τη δική του αυτιστική διάγνωση με τον προπονητή Νιλ Γουόρνοκ και τον αρχηγό Σον Μόρισον.
“Ήταν μια ανακούφιση”, λέει ο Halford. “Ήξερα ότι ο Neil θα ήταν εντάξει με αυτό και δεν θα μου φερόταν διαφορετικά και δεν το έκανε. Είχαμε σχέση για δυόμισι χρόνια και αυτό δεν επηρέασε τίποτα.
“Όταν επρόκειτο για τον Σον, τον αρχηγό, ένιωθα άνετα επειδή περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί εντός και εκτός ποδοσφαίρου και ήταν ο τύπος του ανθρώπου που μπορούσα να εμπιστευτώ αν ήθελα να το κρατήσει για τον εαυτό του.
“Ήταν ωραίο που μπορούσα επιτέλους να ανοιχτώ για κάτι που ήταν τόσο κοντά μου και δεν θα υπήρχαν συνέπειες προς αυτό.
“Αυτό ήταν ιδανικά αυτό που ήθελα εξαρχής. Ακόμα κι αν το ήξερα νωρίτερα στην καριέρα μου, δεν θα το είχα πει σε κανέναν”.
Προς ανακούφισή του, ο Halford βρήκε το σωστό timing. Ο 39χρονος έχει λάβει ευρεία υποστήριξη μετά την αποκάλυψη του νευροτύπου του και φαίνεται πιο ευτυχισμένος από ποτέ.
Ο Χάλφορντ ξεκίνησε την καριέρα του στην Κόλτσεστερ στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ανεβαίνοντας μέσω της ακαδημίας νέων για να βοηθήσει την πρώτη ομάδα να ανέβει στην Championship.
Κατά τη διάρκεια μιας πενταετούς θητείας κοντά στη γενέτειρά του, το Τσέλμσφορντ, ο Χάλφορντ βρήκε τη δομή και τη ρουτίνα που αγαπούν οι αυτιστικοί άνθρωποι.
Το διάλειμμά του στην Premier League ήρθε στη Ρέντινγκ, αποτελώντας το ρεκόρ της τον Ιανουάριο του 2007.
Ωστόσο, η πρώτη του μεταγραφή θα ήταν πάντα δύσκολη.
“Ήταν η πρώτη μετακίνηση στη Ρέντινγκ, όπου τελείωνα την προπόνηση και μετά πήγαινα κυριολεκτικά σπίτι μου – δεν ήθελα να πάω στην καφετέρια, δεν ήθελα να φάω μεσημεριανό, δεν ήθελα να συνομιλήσω με τους ανθρώπους”, θυμάται ο Χάλφορντ.
“Τελικά αυτός ήταν ο λόγος που με πούλησαν από τη Ρέντινγκ, επειδή μου είπαν ότι δεν ταίριαζα με την προσωπικότητα της ομάδας, κάτι που ήταν δύσκολο. Αλλά ήταν κάτι από το οποίο έμαθα”.
Ο τότε διευθυντής ποδοσφαίρου της Ρέντινγκ, Νίκι Χάμοντ, δήλωσε τότε ότι ο Χάλφορντ δεν είχε κάνει την επίδραση που θα ήθελαν ο ίδιος και ο σύλλογος και ότι “οι παίκτες μετακινούνται αρκετά γρήγορα, αν νιώθουν ότι δεν ταιριάζουν απόλυτα”.
“Αυτό δεν αποτελεί καμία απολύτως αντανάκλαση για τον Γκρεγκ ως άτομο ή παίκτη και υπήρξε πολύ καλός επαγγελματίας κατά τη διάρκεια του σύντομου χρόνου του μαζί μας”, πρόσθεσε ο Χάμοντ.
Σε νέα ανακοίνωσή της, η Ρέντινγκ δήλωσε στο BBC Sport ότι ο Χάλφορντ ήρθε σε μια από τις πιο επιτυχημένες περιόδους στην ιστορία του συλλόγου και, ως εκ τούτου, “δεν πήραν όλοι οι παίκτες της ομάδας τόσο χρόνο συμμετοχής όσο θα ήθελαν”.
“Είμαστε περήφανοι και ευγνώμονες για τη συνεισφορά του Γκρεγκ στο σύντομο χρονικό διάστημα που ήταν στον σύλλογο και πάντα του ευχόμασταν καλή συνέχεια στην καριέρα του”, προστίθεται.
“Ο σύλλογος έχει δεσμευτεί πλήρως να είναι όσο το δυνατόν πιο περιεκτικός και διαθέτει έναν ειδικό ασφαλή χώρο στο γήπεδο για τους οπαδούς με νευροδιαφοροποιήσεις, ο οποίος λειτουργεί σε συνεργασία με μια τοπική φιλανθρωπική οργάνωση”.
Αποφασισμένος να βελτιώσει τις κοινωνικές του δεξιότητες στη νέα του ομάδα, τη Σάντερλαντ, ο Χάλφορντ έσπρωξε τον εαυτό του έξω από τη ζώνη άνεσής του.
“Έκανα μια συνειδητή προσπάθεια να πηγαίνω στην καφετέρια μετά την προπόνηση, να προσπαθώ να καθίσω και να συνομιλώ με τους ανθρώπους”, λέει.
“Είχα λίγο άγχος με αυτό, αλλά με διαμόρφωσε ως άτομο.
“Πάντα έλεγα ότι τα λάθη που κάνω είναι αυτά που θέλω να κάνω για να εξελιχθώ ως άτομο”.
Ίσως το μεγαλύτερο από αυτά τα λάθη έγινε στην πρώτη συνάντηση του Χάλφορντ με τον νέο του προπονητή, Ρόι Κιν. Ο Χάλφορντ ενημερώθηκε από τον ατζέντη του να ρωτήσει τον Κιν ποιοι άλλοι παίκτες θα μπορούσαν να έρθουν στο Stadium of Light κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου.
Ο Χάλφορντ έθεσε την ερώτηση. Ο Κιν δεν το πήρε με καλό μάτι.
“Δεν μου άρεσε ο τρόπος που κάθισε”, έγραψε ο Κιν για τον Χάλφορντ στην αυτοβιογραφία του το 2014.
“Ήταν σκυφτός. Δεν μου άρεσε μετά από αυτό. Σκέφτηκα: “Όχι για μένα””.
Μετά από μόλις εννέα παιχνίδια, ο Χάλφορντ πήγαινε δανεικός στην Τσάρλτον.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Χάλφορντ έπαιξε σχεδόν σε όλα τα μεγάλα γήπεδα: Γουέμπλεϊ, Εμιράτα, Ολντ Τράφορντ, Στάμφορντ Μπριτζ, Έτιχαντ – η μόνη ατμόσφαιρα που έχασε ήταν η αγριότητα του Άνφιλντ.
Σε κάθε νέο σύλλογο, ήταν κατά τη διάρκεια των εκτός έδρας ταξιδιών που θα βρισκόταν πάντα αντιμέτωπος με μια μύηση.
Τι θα τραγουδούσε ο Γκρεγκ, αναρωτιόντουσαν οι νέοι συμπαίκτες του.
“Θα ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο, θα κατεβαίναμε για δείπνο και τότε θα συνέβαινε”, λέει.
“Δεν ήταν μόνο οι παίκτες και το προσωπικό που ήταν εκεί, αλλά και το προσωπικό του ξενοδοχείου, που μας σέρβιρε το δείπνο και άλλα τέτοια.
“Αυτοί ήταν άνθρωποι που γνώριζα ακόμη λιγότερο, έξω από τον κόσμο του ποδοσφαίρου, γεγονός που το έκανε δύσκολο. Ήταν η προσμονή, με έπιανε τρέμουλο.
“Προφανώς, όσο περισσότερες φορές πλήρωνα το πρόστιμο [αντί να τραγουδήσω ένα τραγούδι μύησης], τόσο πιο εύκολο γινόταν. Δεν ήθελα να είμαι ένας από εκείνους τους ανθρώπους που απλά έρχονταν σε έναν νέο σύλλογο και απέρριπταν τις παραδόσεις του να είσαι μέρος των αποδυτηρίων, αλλά ήταν κάτι που ένιωθα ότι έπρεπε να κάνω.
“Όσο για τις αντιδράσεις του κόσμου, δεν μου είπαν τίποτα κατάμουτρα. Οι παίκτες ήταν ίσως λίγο πιο απόμακροι στην αρχή”.
Παρά τις προκλήσεις εκτός γηπέδου, ο Χάλφορντ είχε 28 συμμετοχές στην Premier League και 318 εμφανίσεις στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας.
Το 2009, μια χαρακτηριστική κεφαλιά του Χάλφορντ οδήγησε τη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ στον τελικό των πλέι οφ της Championship, όπου η ομάδα του ηττήθηκε από την Μπέρνλι στο Γουέμπλεϊ.
Η τελευταία του σεζόν στην Championship ήταν ως μέλος της ομάδας της Κάρντιφ που κατέκτησε την άνοδο στην Premier League το 2018.
“Το Κάρντιφ ήταν το κερασάκι στην τούρτα”, λέει ο Χάλφορντ.
“Όλοι, από τους σεφ μέχρι τον προπονητή, τους παίκτες και τους οπαδούς, είχαν ό,τι θα μπορούσες να θέλεις για μια δουλειά, και προφανώς για να το ολοκληρώσεις, πήραμε την άνοδο”.
Όταν ήταν στους Bluebirds, ο Halford ανακάλυψε ότι, όπως και ο γιος του, είχε ένα διαφορετικό νευρολογικό σύστημα λειτουργίας από τους περισσότερους.
Παρά την καθυστερημένη διάγνωση, ο Halford δεν μετανιώνει για την καριέρα του.
Πιστεύει ότι οι συνεχείς αλλαγές, τα νέα περιβάλλοντα και οι νέοι άνθρωποι τον έκαναν τόσο ευέλικτο εκτός γηπέδου όσο και εντός.
“Ήταν μια ευκαιρία για μένα να μπορέσω να εξελιχθώ και να καταλάβω πώς λειτουργούν οι άνθρωποι”, λέει.
“Ίσως το μόνο πράγμα που θα μπορούσα να αλλάξω θα ήταν να γίνω μέλος μικρών κλικών, ώστε να μπορώ να πάω και να κάνω παρέα με δύο ή τρία άτομα εκτός των τοίχων των αποδυτηρίων και να μπορώ να συζητήσω τα πράγματα λίγο πιο σε βάθος όσον αφορά την προσωπική ζωή και τέτοια πράγματα.
“Όσον αφορά τη γενική ατμόσφαιρα και τις καταστάσεις στις οποίες με έχει φέρει το ποδόσφαιρο, δεν θα άλλαζα τίποτα”.
Αυτές τις μέρες, θα βρείτε την πανύψηλη παρουσία του Halford στη Hashtag United της Isthmian League Premier Division – μια ομάδα που τροφοδοτείται από την παρακολούθηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με την προπονητική.
