Η ανακάλυψη ενός ρόβερ της NASA, που παρουσιάστηκε σε μια μελέτη την Τετάρτη (2/7), υποδηλώνει ότι ενώ ο Άρης μπορεί να είχε περιστασιακά ποτάμια, ήταν καταδικασμένος να παραμείνει έρημος. Πιστεύεται ότι ο Άρης είχε όλα τα απαραίτητα συστατικά για την εμφάνιση ζωής, συμπεριλαμβανομένου του πιο βασικού, του νερού. Η επιφάνεια του πλησιέστερου γείτονα της Γης χαρακτηρίζεται από ίχνη αρχαίων λιμνών και ποταμών.
Αρκετά ρόβερ, ρομποτικά οχήματα, αναζητούν τώρα σημάδια ζωής που μπορεί να υπήρχαν εκεί πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Νωρίτερα φέτος, το ρόβερ Curiosity ανακάλυψε ένα κομμάτι που έλειπε από το παζλ: βράχους πλούσιους σε ανθρακούχα ορυκτά. Πρόκειται για τον ίδιο τύπο ασβεστόλιθου που βρίσκεται στη Γη και σχηματίστηκε σαν σφουγγάρι από διοξείδιο του άνθρακα που συλλέχθηκε από την ατμόσφαιρα.
Μια νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature, έχει μοντελοποιήσει με ακρίβεια πώς αυτοί οι βράχοι θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατανόησή μας για το παρελθόν του Άρη.
Θα είχαν καταγράψει «σύντομα επεισόδια κατοικησιμότητας σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές και μέρη», εξήγησε στο AFP ο πρώτος συντάκτης της μελέτης, Edwin Kite, πλανητικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Αλλά αυτές οι «οάσεις» ήταν μάλλον η εξαίρεση στον κανόνα.
Στη Γη, το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θερμαίνει τον πλανήτη. Και για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ενσωματώνεται σε ανθρακικά πετρώματα. Πριν από τις ηφαιστειακές εκρήξεις, το αέριο επιστρέφει στην ατμόσφαιρα, δημιουργώντας έναν κλιματικό κύκλο που βοηθά στη διατήρηση του κύκλου του νερού.
Μόνο ο Άρης είχε «χαμηλό» ρυθμό απελευθέρωσης ηφαιστειακών αερίων πλούσιων σε άνθρακα σε σύγκριση με τη Γη, εξήγησε ο Edwin Kite. Το αποτέλεσμα ήταν μια ανισορροπία που άφησε τον πλανήτη πολύ πιο κρύο και λιγότερο φιλόξενο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, σύντομες περιόδους υγρού νερού στον Άρη ακολουθήθηκαν από 100 εκατομμύρια χρόνια ερήμου, πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα για να επιβιώσει οτιδήποτε.
Ωστόσο, ο ερευνητής δεν αποκλείει την παρουσία θυλάκων υγρού νερού βαθιά κάτω από την επιφάνεια.
Ένα άλλο ρόβερ της NASA, το Perseverance, το οποίο προσγειώθηκε το 2021 σε ένα άλλο αρχαίο δέλτα στον πλανήτη, βρήκε επίσης ίχνη ανθρακούχων πετρωμάτων στην άκρη μιας αποξηραμένης λίμνης.
Αλλά για να φτάσουμε στο τέλος της ιστορίας, πρέπει να είμαστε σε θέση να μελετήσουμε δείγματα αυτών των πετρωμάτων στη Γη. Αμερικανικά, ευρωπαϊκά και κινεζικά διαστημικά προγράμματα το εξετάζουν αυτό.
Τελικά, οι επιστήμονες αναζητούν την απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα: είναι η Γη ο μόνος πλανήτης που φιλοξενεί ζωή;
Μέχρι στιγμής, οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει περίπου 6.000 πλανήτες εκτός του ηλιακού συστήματος. Αλλά όλοι τους είναι πολύ μακρινοί για να ελπίζουμε ότι κάποια μέρα θα φέρουν δείγματα.
Αυτό είναι ένα σημείο που τονίζει ο Kite υπερασπιζόμενος μια αποστολή που θα φέρει δείγματα από τον Άρη. Αυτό θα μας επέτρεπε να προσδιορίσουμε εάν ο πλανήτης θα μπορούσε να περιείχε μικροοργανισμούς κατά την περίοδο που υπήρχε νερό. Εάν όχι, θα ήταν μια ένδειξη για το πόσο δύσκολο είναι να δούμε ζωή να αναδύεται αλλού.
Αντίθετα, η εύρεση τέτοιων ιχνών προηγούμενης ζωής στα στοιχεία «θα μας έλεγε ότι η εμφάνιση ζωής είναι εύκολη σε πλανητική κλίμακα», σύμφωνα με τον Edwin Kite.
