Ένα σπάνιο ιστορικό ντοκουμέντο, που καταγράφει μέρα προς μέρα τον αγώνα του Ελληνικού Στρατού κατά την περίοδο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, εξέδωσε η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ) με τίτλο «Ημερολόγιον Επιχειρήσεων Γενικού Στρατηγείου από 28 Οκτωβρίου 1940 έως 12 Απριλίου 1941».
Όπως ανέφερε ο συνταγματάρχης και Διευθυντής της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού Δοξάκης Κομήτης «πρόκειται για ακριβή μεταγραφή του ημερολογίου που κρατούσε το Γενικό Στρατηγείο κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων». Στις σελίδες του, είπε, «αποτυπώνεται νύχτα νύχτα ο αγώνας του Ελληνικού Στρατού, που έμεινε στην εθνική μνήμη ως το Έπος του ’40».
Η έκδοση περιλαμβάνει όχι μόνο το πρωτότυπο κείμενο του ημερολογίου, αλλά και παραρτήματα με διαταγές, σχεδιαγράμματα των μονάδων στην Αλβανία, πολεμικά ανακοινωθέντα και το πρωτόκολλο παράδοσης του ξενοδοχείου “Μεγάλη Βρετανία”, όπου στεγάστηκε η έδρα του Γενικού Στρατηγείου. Όπως εξήγησε ο συνταγματάρχης, το ξενοδοχείο επιλέχθηκε επειδή «ήταν το μοναδικό κτίριο στην Αθήνα που διέθετε αντιαεροπορική κάλυψη».
Αναφερόμενος στο ίδιο το περιεχόμενο του ημερολογίου, εξήγησε ότι «οι πρώτες εντολές και διαταγές δίνονται με κωδικοποιημένο τρόπο, κάτι που δείχνει την άρτια οργάνωση και προετοιμασία του στρατεύματος». Χαρακτηριστική, όπως είπε, είναι η πρώτη διαταγή του αντιστρατήγου Αλέξανδρου Παπάγου, η οποία μεταδόθηκε τηλεφωνικά με τη φράση «Εφαρμόσατε επιστράτευση. Παπάγος», χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, αφού όλοι γνώριζαν ήδη τα επιχειρησιακά σχέδια.
Το αρχικό ημερολόγιο γράφτηκε χειρόγραφα από τον συνταγματάρχη Στυλιανό Κυπριακή, διευθυντή του 3ου Γραφείου (Επιχειρήσεων) του Γενικού Στρατηγείου. «Κάθε βράδυ, έχοντας συλλέξει τις πληροφορίες της ημέρας, ο συνταγματάρχης Κυπριακής έγραφε τις εξελίξεις με κονδυλοφόρο», ανέφερε ο κ. Κόμης, προσθέτοντας πως «από την 1η Ιανουαρίου 1941 το ημερολόγιο γίνεται δακτυλογραφημένο, ενώ μετά τη γερμανική εισβολή επανέρχεται σε χειρόγραφη μορφή με σημειώσεις μολυβιού, λόγω των δύσκολων συνθηκών».
Ο ίδιος τόνισε πως «αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ηρεμία και η οργάνωση με την οποία προσεγγίζονται οι επιχειρήσεις, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές». Επισήμανε επίσης «την αγωνία για την υποστήριξη του στρατού που πολεμά υπό αντίξοες συνθήκες, αλλά και τη συμβολή του άμαχου πληθυσμού, όπως των γυναικών της Πίνδου, που αποτυπώνεται καθαρά στις σελίδες».
Η γλώσσα του κειμένου είναι «απλή καθαρεύουσα, κατανοητή από όλους», σημείωσε ο διευθυντής της ΔΙΣ, υπογραμμίζοντας ότι το βιβλίο απευθύνεται όχι μόνο σε ερευνητές αλλά και στο ευρύ κοινό που ενδιαφέρεται για την ελληνική στρατιωτική ιστορία.
Η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, όπως υπενθύμισε, «έχει εκδώσει περισσότερους από 100 τόμους, από τον πόλεμο του 1897 μέχρι και τα αρχεία του Εμφυλίου».
