Επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, που σύμφωνα με τις κουρδικές αρχές φαίνεται να εκτοξεύθηκαν από το Ιράν, είχε ως στόχο το ιδιωτικό γραφείο του πρωθυπουργού της Περιφέρειας του Ιρακινού Κουρδιστάν, Μασούντ Μπαρζανί, στην περιοχή Πιρμάμ του Ερμπίλ.
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια κλιμακούμενη αλυσίδα επιθέσεων που δοκιμάζουν την ασφάλεια της αυτόνομης περιφέρειας, αυξάνοντας την πίεση προς τις υπηρεσίες ασφαλείας και αναζωπυρώνοντας τις ανησυχίες για την προστασία του άμαχου πληθυσμού και των κρίσιμων υποδομών.
Σε ανάρτησή του στο X, ο Μπαρζανί έκανε γνωστό ότι η έρευνα της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας του Κουρδιστάν κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι στόχοι της επίθεσης δεν περιορίζονταν στο γραφείο του. Σύμφωνα με τα ίδια ευρήματα, στο στόχαστρο βρέθηκε και η κατοικία του επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφάλειας και Πληροφοριών της αυτόνομης περιφέρειας.
Η επιλογή τέτοιων στόχων ενισχύει την εκτίμηση ότι πρόκειται για ενέργεια με σαφές πολιτικό και επιχειρησιακό μήνυμα, καθώς πλήττει σημεία που συνδέονται άμεσα με τον κρατικό μηχανισμό και την αρχιτεκτονική ασφάλειας του Ιρακινού Κουρδιστάν.
Τι αναφέρουν οι έρευνες
Σύμφωνα με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, στην επίθεση χρησιμοποιήθηκαν δύο drones τύπου Hadid-110, τα οποία έφεραν εκρηκτικά. Οι αρχές εκτιμούν ότι εκτοξεύθηκαν από την άλλη πλευρά των ιρανικών συνόρων περίπου στις 00:28 τα ξημερώματα της Δευτέρας. Η χρονική στιγμή, όπως συμβαίνει συχνά σε επιθέσεις με drones, υποδηλώνει προσπάθεια αιφνιδιασμού και μείωσης της πιθανότητας έγκαιρου εντοπισμού.
Παρότι δεν έχουν δημοσιοποιηθεί λεπτομέρειες για το εύρος των ζημιών ή για τυχόν τραυματισμούς, η ίδια η φύση της επίθεσης προκαλεί έντονη ανησυχία. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αποτελούν πλέον ένα εργαλείο χαμηλότερου κόστους αλλά υψηλής επιδραστικότητας, καθώς μπορούν να παρακάμπτουν παραδοσιακά μέτρα ασφαλείας, να κινούνται σε χαμηλό ύψος και να στοχεύουν συγκεκριμένες εγκαταστάσεις με σχετική ακρίβεια. Με άλλα λόγια, ακόμη και όταν οι υλικές απώλειες είναι περιορισμένες, η ψυχολογική και πολιτική διάσταση παραμένει μεγάλη.
Ο Κούρδος πρωθυπουργός χαρακτήρισε τις επιθέσεις «απερίσκεπτες και απαράδεκτες», ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι δεν πρόκειται να ανακόψουν την πορεία της περιφερειακής κυβέρνησης. Το μήνυμά του ήταν διπλό: αφενός καταδίκη της ενέργειας, αφετέρου διαβεβαίωση ότι η διοίκηση θα συνεχίσει να λειτουργεί, δίνοντας προτεραιότητα στην προστασία των πολιτών.
Νέα ένταση στο Ερμπίλ και κλιμάκωση των επιθέσεων
Το περιστατικό καταγράφεται σε μια περίοδο αυξημένης περιφερειακής έντασης, όπου το Ιρακινό Κουρδιστάν έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο επιθέσεων με drones και πυραύλους. Οι Αρχές του Ερμπίλ έχουν προειδοποιήσει πολλές φορές ότι τέτοιου είδους ενέργειες δεν απειλούν μόνο κυβερνητικά κτίρια ή εγκαταστάσεις ασφαλείας, αλλά θέτουν σε άμεσο κίνδυνο και τον άμαχο πληθυσμό, καθώς και κρίσιμες οικονομικές και ενεργειακές υποδομές που στηρίζουν τη σταθερότητα της περιοχής.
Η νέα επίθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της επιλογής στόχων: αυτή τη φορά, στο επίκεντρο βρέθηκαν σημεία που συνδέονται άμεσα με την πολιτική ηγεσία και τους μηχανισμούς συλλογής πληροφοριών και ασφάλειας. Σε επίπεδο συμβολισμού, πρόκειται για κίνηση που επιδιώκει να αμφισβητήσει την αίσθηση ελέγχου και προστασίας στην καρδιά της περιφερειακής διοίκησης. Σε επίπεδο πρακτικής ασφάλειας, λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ακόμη και περιοχές με αυξημένα μέτρα φύλαξης μπορούν να δεχθούν στοχευμένες επιθέσεις.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, την Παρασκευή, η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία είχε ανακοινώσει πως δυνάμεις του διεθνούς συνασπισμού αναχαίτισαν τρία drones με εκρηκτικά πάνω από το Ερμπίλ. Η επανάληψη παρόμοιων συμβάντων σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα εντείνει την αίσθηση ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης τάσης, όπου τα drones χρησιμοποιούνται συστηματικά ως μέσο πίεσης και αποσταθεροποίησης.
Η πρόκληση της αντιαεροπορικής άμυνας απέναντι στα drones
Οι διαδοχικές επιθέσεις επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα της ασφάλειας του εναέριου χώρου στο Ιρακινό Κουρδιστάν και την ανάγκη ενίσχυσης τόσο της αντιαεροπορικής άμυνας όσο και των δυνατοτήτων αντιμετώπισης drones. Σε αντίθεση με τις κλασικές απειλές, τα μικρά μη επανδρωμένα αεροσκάφη απαιτούν συχνά διαφορετική προσέγγιση: συνδυασμό έγκαιρης προειδοποίησης, τεχνολογιών παρεμβολής, καλύτερου συντονισμού μεταξύ υπηρεσιών και σαφών πρωτοκόλλων απόκρισης.
Παράλληλα, το γεγονός ότι οι αρχές αποδίδουν την εκτόξευση «από την άλλη πλευρά των ιρανικών συνόρων» αναδεικνύει μια ακόμη δυσκολία: όταν η απειλή έχει διασυνοριακό χαρακτήρα, η διαχείρισή της δεν είναι μόνο επιχειρησιακό θέμα, αλλά και διπλωματικό και πολιτικό. Η ισορροπία ανάμεσα στην αποτροπή, την προστασία και τη διατήρηση της σταθερότητας γίνεται πιο εύθραυστη, ιδιαίτερα σε μια περιοχή όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις μεταφράζονται συχνά σε επεισόδια στο πεδίο.
