Ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση στο Ιράν, μετά από την πρόσφατη εξελιξη του θανάτου του Χαμενεΐ, και ποιές είναι οι προσδοκίες των Ιρανών για το μέλλον της χώρας.
Η Ρέα Πεϊμάνι, Ιρανή που ζει στην Ελλάδα, μιλά στο MEGA για την κατάσταση στο Ιράν και τι επιθυμεί η πλειοψηφία των πολιτών μετά τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ.
«Για μένα και για σχεδόν όλους τους Ιρανούς, η χθεσινή μέρα ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μας, διότι αυτός ο δυνάστης προκάλεσε πολύ πόνο και θάνατο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οπότε είμαστε πολύ ευτυχισμένοι που επιτέλους τελείωσε αυτό και το Ιράν γυρνάει σελίδα. Ήταν η αιτία που έφυγα από το Ιράν. Το ισλαμικό καθεστώς είναι η αιτία που φεύγουν ακόμα και ως τώρα πολλοί Ιρανοί από την πατρίδα τους, γιατί δεν αντέχουν να ζουν κάτω από τέτοια καταπίεση, κάτω από τέτοιο φόβο, χωρίς να έχουν κάνει κάτι κακό στη ζωή τους. Οπότε φεύγουν για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε άλλες χώρες, όπως έκαναν και εμένα οι γονείς μου», είπε αρχικά.
«Το θέμα πλέον του Ιράν δεν είναι μόνο για τις γυναίκες. Πλέον οι Ιρανοί, γυναίκες, άντρες, παιδιά, το περιβάλλον, ακόμη και τα ζώα, μέσα σε αυτό το καθεστώς κινδυνεύουν. Και απ’ ό,τι βλέπετε, μάλλον κινδυνεύει και όλος ο πλανήτης με αυτά που κάνουν αυτή τη στιγμή. Έχω επικοινωνία όχι με όλους, γιατί έχει κοπεί πάλι το ίντερνετ και ακόμη μία φορά πατάνε το κουμπί και φιμώνουν τον λαό. Έχω επικοινωνία με ελάχιστους ανθρώπους, όσοι έχουν πρόσβαση σε Starlink, στέλνουν βίντεο. Είναι όλοι υπερευτυχισμένοι από χθες», συνέχισε η κ. Πεϊμάνι.
«Να τοποθετήσουν ως ενδιάμεσο τον Παχλαβί οι ΗΠΑ»
Αναφορικά με το ισλαμικό καθεστώς:
«Με αυτό που ξεκίνησε το Ισραήλ και η Αμερική, και με τέτοιο γρήγορο ρυθμό που συνέβησαν τα πράγματα, όπως ο Χαμενεΐ που σκοτώθηκε, εμείς δεν περιμέναμε με τέτοιο ρυθμό να αλλάξει τόσο πολύ και τόσο βίαια. Οπότε εμείς νομίζουμε ότι αυτές οι δύο δυνάμεις που έχουν ενωθεί, θα μπορέσουν να εξολοθρεύσουν αυτό το ισλαμικό καθεστώς. Εννοούμε αυτό το σύστημα που υπάρχει που είναι οι πολιτικοί, που στην ουσία είναι θρησκευτικοί οι άνθρωποι, δεν είναι πολιτικοί. Θέλουμε να πέσει αυτό το σύστημα. Πλέον είναι για πρώτη φορά σε αυτά τα χρόνια, ο κόσμος ομόφωνα θέλει ένα πράγμα: Υπάρχει ένας ηγέτης, ο οποίος ξέρουμε όλοι πλέον ότι δεν έχει καμία σχέση με αυτό το καθεστώς. Είναι ο πρίγκιπας Παχλαβί, ο οποίος δεν ζητάει να γίνει πάλι βασιλιάς ή δεν διεκδικεί κάποιο θρόνο. Λέει ότι θα μας βοηθήσει, σε αυτό το μεταβατικό στάδιο που περνάει αυτή η χώρα τώρα, μέχρι να φύγουν οι μουλάδες από το Ιράν και μετά να γίνουν εκλογές. Είναι ο γιος του Σάχη ο Παχλαβί. Εκατομμύρια Ιρανοί που βγήκανε στους δρόμους να διαδηλώσουνε, ήτανε στο κάλεσμα του Παχλαβί. Και ύστερα και ο Τραμπ είπε ότι «βγείτε εσείς έξω, εγώ θα σας βοηθήσω ύστερα».
«Μόνο το 10% υποστηρίζει τους μουλάδες και αυτοί έχουν συμφέροντα»
«Ο Ρεζά Παχλαβί θα μπορούσε να τοποθετηθεί ως «ενδιάμεσος» μέσω της Αμερικής. Εμείς δεν μπορούμε ποτέ να συζητήσουμε με αυτό το καθεστώς. Πρέπει να επέμβει μία δεύτερη χώρα, γιατί οι Ιρανοί, η μόνη απάντηση που παίρνουν από αυτό το καθεστώς είναι σφαίρες. Αυτό το ποσοστό που υποστηρίζει πλέον αυτό το καθεστώς, το πολύ είναι ένα 15% που είναι άνθρωποι που έχουνε κάποια συμφέροντα από αυτό το καθεστώς. Γιατί δεν γίνεται να υποστηρίζεις ένα δολοφονικό καθεστώς που μέσα σε δύο μέρες σκότωσε πάνω από 32.000 διαδηλωτές. Οπότε είναι ξεκάθαρο, για να το υποστηρίζεις, πάει να πει ότι έχεις κάποιο συμφέρον. Αν ήμουν στο Ιράν πιθανότατα να ήμουν και εγώ νεκρή, γιατί θα πήγαινα στις διαδηλώσεις. Αναφορικά με τις γυναίκες, πλέον το θέμα μας δεν είναι μόνο η μαντίλα, είναι πολύ πιο σοβαρό. Ο Ρεζά Παχλαβί έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή στον να φτιάξει ένα πρόγραμμα για όταν θα φύγουν αυτοί και θα ελευθερωθεί το Ιράν. Υπάρχει ένα πλάνο για τις 100 επόμενες μέρες, αφού θα φύγουν αυτοί οι άνθρωποι, πώς θα αλλάξουν τα βιβλία, τα σχολικά. Γιατί τώρα, ό,τι διαβάζουν τα παιδιά είναι η προπαγάνδα του ισλαμικού καθεστώτος. Δεν υπάρχει ιστορία των Περσών στα σχολικά βιβλία. Υπάρχει μόνο η ιστορία για τα τελευταία 47 χρόνια. Και μιλάμε για μία χώρα, όπως είναι η Περσία, με τέτοια ιστορία, με τέτοιο πολιτισμό και τα παιδιά δεν μαθαίνουν την ιστορία τους. Και εγώ ήμουν ένα απ’ αυτά τα παιδιά, εγώ ήρθα 10 χρόνων στην Ελλάδα και δεν ήξερα την ιστορία της Περσίας. Την έμαθα στα ελληνικά βιβλία, τα ελληνικά σχολεία», υπογράμμισε η κ. Πεϊμάνι.
