Το Ισραήλ έσπευσε να καταδικάσει την αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους από μια σειρά ιστορικών συμμάχων της χώρας, όμως ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου θα έχει να αντιμετωπίσει σημαντικά διλήμματα ώστε να μετατρέψει τις ρητορικές απειλές σε συγκεκριμένες δράσεις.
Οι επιλογές του είναι ίσως πιο περιορισμένες από ό,τι θα ήθελε να πιστεύουν οι υποστηρικτές του. Έχει απειλήσει επανειλημμένα με προσάρτηση κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών και διμερείς δράσεις εναντίον χωρών που συμμετείχαν στο κύμα αναγνώρισης.
Ωστόσο, μια επίσημη προσάρτηση μέρους ή ολόκληρης της Δυτικής Όχθης θα έθετε σε κίνδυνο τις συμφωνίες του Αβραάμ, την ιστορική συμφωνία που ομαλοποίησε τους δεσμούς του Ισραήλ με το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ)
Η συγκεκριμένη συμφωνία ήταν ίσως το πιο προβεβλημένο επίτευγμα εξωτερικής πολιτικής της πρώτης προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ, όμως τα ΗΑΕ, ένας από τους σημαντικότερους εταίρους των ΗΠΑ στην περιοχή, έχουν ήδη δηλώσει ότι η προσάρτηση αποτελεί «κόκκινη γραμμή». Η κατάρρευση της συμφωνίας θα ενείχε υψηλό κίνδυνο αποξένωσης του σημαντικότερου υποστηρικτή του Νετανιάχου στη Μέση Ανατολή.
Διπλωματική απομόνωση
Πριν από ένα χρόνο περίπου, το Ισραήλ προχώρησε σε ανάκλησης των πρεσβευτών του στην Ιρλανδία, τη Νορβηγία και την Ισπανία, όταν οι χώρες αυτές αναγνώρισαν ένα παλαιστινιακό κράτος.
Όμως τώρα, όταν τόσοι πολλοί βασικοί σύμμαχοι του Τελ Αβίβ ακολούθησαν το παράδειγμά τους, θα ήταν πολύ πιο περίπλοκο και θα μπορούσε να βλάψει το Ισραήλ πολύ περισσότερο από τους στόχους του, δηλώνουν πρώην Ισραηλινοί διπλωμάτες.
Θα επιτάχυνε την πορεία του Ισραήλ προς την απομονωμένη κατάσταση της «σούπερ-Σπάρτης» την οποία ο Νετανιάχου ανήγγειλε πανηγυρικά την περασμένη εβδομάδα, για να την αποσύρει στη συνέχεια μετά τη δημόσια κατακραυγή και τις οικονομικές προειδοποιήσεις.
Αυτή τη στιγμή, ο Εβραίος πρωθυπουργός βρίσκεται στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και έχει δηλώσει ότι η απάντησή του προς το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τα υπόλοιπα κράτη θα δοθεί μετά τη συνάντησή του με τον Τραμπ.
Πριν από την αναχώρησή του, ο Νετανιάχου συγκάλεσε συνεδρίαση του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου ασφαλείας για να συζητήσουν τις πιθανές ενέργειες απέναντι στην αναγνώριση, αναφέρουν ισραηλινά μέσα ενημέρωσης. Σε μια σαφή ένδειξη των ανησυχιών σχετικά με τους κινδύνους της προσάρτησης, οι δύο ισχυρότεροι υποστηρικτές αυτής της προσέγγισης – οι ακροδεξιοί υπουργοί Ιταμάρ Μπεν Γβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς – δεν προσκλήθηκαν.
Στο εσωτερικό του Ισραήλ, η συζήτηση κυμαίνεται συγκεχυμένα μεταξύ της άποψης ότι η αναγνώριση είναι μια απλή χειρονομία προς ένα κενό σύμβολο και της οργής προς τις χώρες που την έχουν υπογράψει.
Σε όλο το πολιτικό φάσμα της χώρας, από την άκρα δεξιά μέχρι τον ηγέτη της κεντροαριστεράς Γιαΐρ Γκολάν, η κίνηση αναγνώρισης του παλαιστινιακού κράτους έχει καταδικαστεί ως «ανταμοιβή στην τρομοκρατία».
Αλλά ακόμα κι αν μια κυρίαρχη Παλαιστίνη εξακολουθεί να είναι περισσότερο μια ιδέα παρά μια πραγματικότητα, η αναγνώριση έχει βαθιές νομικές και διπλωματικές επιπτώσεις. Η βρετανική αναγνώριση έχει και ένα ιδιαίτερο διπλωματικό και ιστορικό βάρος λόγω του ρόλου που έπαιξε η Βρετανία στην προετοιμασία των βάσεων για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ με τη διακήρυξη Μπάλφουρ του 1917. Χαρακτηριστικά, έμπειροι διπλωμάτες αναφέρουν ότι είναι «ένα είδος διόρθωσης του βρετανικού ιστορικού ρόλου».
Πηγή: The Guardian
