Καθώς οι πυρκαγιές κατακαίνε περιοχές στη Γαλλία και την Ισπανία και ένα νέο κύμα καύσωνα σφίγγει τον κλοιό γύρω από τη Δυτική Ευρώπη, μια εξίσου ανησυχητική εξέλιξη εκτυλίσσεται στην καρδιά της ηπείρου: ιστορική ξηρασία στον Δούναβη. Το φαινόμενο δεν είναι απλώς μια «κακή χρονιά» για τα νερά. Πρόκειται για μια παρατεταμένη υδρολογική κρίση που κατεβάζει τη στάθμη του ποταμού σε επίπεδα ρεκόρ, διαταράσσει τουρισμό και μεταφορές, επηρεάζει κρίσιμες υποδομές ενέργειας και φέρνει τους κατοίκους αντιμέτωπους με μια σκληρή πραγματικότητα: οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής δεν είναι πλέον σενάριο του μέλλοντος, αλλά εμπειρία του παρόντος.
Ο Δούναβης, ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης, διασχίζει δέκα χώρες από τη νοτιοδυτική Γερμανία έως τη Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η γεωγραφική «ραχοκοκαλιά» της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης υποχώρησε σε πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα σε μεγάλο μέρος της διαδρομής της, αποκαλύπτοντας βράχους, αμμόλοφους και παλιά ναυάγια που σπάνια βλέπει κανείς. Στη Βουδαπέστη, η κατάσταση πήρε ιστορικές διαστάσεις: η εθνική αρχή υδάτων μέτρησε τη στάθμη στα 23 εκατοστά, πολύ χαμηλότερα από το προηγούμενο αρνητικό ρεκόρ των 33 εκατοστών που είχε καταγραφεί το 2018. Και οι προοπτικές δεν προσφέρουν ανακούφιση: χωρίς σημαντικές βροχοπτώσεις στον ορίζοντα και με τις θερμοκρασίες να αναμένεται να ξεπεράσουν τους 38°C, η άμπωτη του ποταμού προβλέπεται να συνεχιστεί.
Ιστορική ξηρασία στον Δούναβη και η ανατροπή στη ναυσιπλοΐα
Η ξηρασία στον Δούναβη δεν καταγράφεται μόνο σε μετρήσεις και δελτία. Αποτυπώνεται στον τρόπο που αλλάζει το τοπίο και η καθημερινότητα. Όταν η στάθμη έπεσε σε νέο χαμηλό, ο φωτογράφος Gábor Kertész βρέθηκε στη βάση της Γέφυρας της Μαργαρίτας στη Βουδαπέστη—ένα σημείο που συνήθως καλύπτεται από νερό, αλλά τώρα εμφανιζόταν σαν γυμνή νησίδα. Περιέγραψε το θέαμα ως σοκαριστικό: οι πυλώνες της γέφυρας πλαισιώνονται πλέον από ξεραμένες, αμμώδεις πλαγιές και εκτεθειμένους βράχους, μια εικόνα που κάνει τη σύγκριση «πριν και τώρα» αναπόφευκτη. Το ερώτημα «πού θα οδηγήσει αυτό» αιωρείται πάνω από την πόλη και τον ποταμό.
Η Κεντρική Ευρώπη βιώνει παρατεταμένη ξηρασία για μεγάλο μέρος του έτους, ενώ τα διαδοχικά κύματα καύσωνα επιταχύνουν την εξάτμιση και «στραγγίζουν» τις υδάτινες οδούς. Σύμφωνα με την Ουγγρική Μετεωρολογική Υπηρεσία, οι συνολικές βροχοπτώσεις των τελευταίων 90 ημερών είναι 80 έως 130 χιλιοστά χαμηλότερες από τους πολυετείς μέσους όρους σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα—μια υστέρηση που αποτυπώνεται άμεσα στο ποτάμι.
Οι επιπτώσεις στη ναυσιπλοΐα είναι άμεσες και πολυεπίπεδες. Δημοφιλή κρουαζιερόπλοια, από τα οποία οι επιβάτες συνήθως αποβιβάζονται για περιηγήσεις στη Βουδαπέστη, αναγκάζονται να δένουν πολύ πιο πάνω από τα συνηθισμένα σημεία. Τα φορτηγά πλοία, από την άλλη, έχουν μειώσει δραστικά ή και σχεδόν διακόψει τη λειτουργία τους σε ορισμένα τμήματα, σύμφωνα με το ουγγρικό Υπουργείο Μεταφορών και Επενδύσεων. Όταν ένας μεγάλος ποταμός γίνεται ρηχός, δεν αλλάζει μόνο η τουριστική εμπειρία· αλλάζει η εφοδιαστική αλυσίδα, το κόστος μεταφοράς, ακόμη και η διαθεσιμότητα πρώτων υλών σε ολόκληρες περιοχές.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην Ουγγαρία. Στη Βουλγαρία, όπου ο Δούναβης αποτελεί φυσικό σύνορο με τη Ρουμανία, οι αρχές χρειάστηκε να εκκενώσουν 186 τουρίστες από κρουαζιερόπλοιο που προσάραξε κοντά στο λιμάνι του Βίντιν. Το Viking Ullur, που είχε προγραμματιστεί να παραλάβει προμήθειες, δεν κατάφερε να προσεγγίσει, αφού χτύπησε σε ρηχό ύφαλο. Η συνοριακή αστυνομία ανέφερε ότι το πλοίο είχε περιορισμένο πόσιμο νερό όταν ακινητοποιήθηκε και πως το πλήρωμα ενδέχεται να παραμείνει για μεγάλο διάστημα στο σκάφος, ανάλογα με τις συνθήκες πλοήγησης. Η εταιρεία, πάντως, διέψευσε κατηγορηματικά οποιαδήποτε έλλειψη, υποστηρίζοντας ότι υπήρχαν επαρκείς προμήθειες τροφίμων και πόσιμου νερού για έως και μία εβδομάδα.
Στη Σερβία, η εικόνα είναι εξίσου αποκαλυπτική: εκατοντάδες μικρά σκάφη και δεκάδες φορτηγά πλοία έμειναν ακινητοποιημένα σε αποξηραμένες όχθες κοντά στο Νόβι Σαντ. Ένας ιδιοκτήτης πλωτού σπιτιού, ο Ράντοβαν Σέγκτ, περιέγραψε ότι το νερό «τραβήχτηκε» 15 έως 20 μέτρα από την ακτή. Για όσους ζουν από τις ποτάμιες δραστηριότητες, αυτό σημαίνει πρακτικά λήξη της σεζόν—όχι από επιλογή, αλλά από αδυναμία πλεύσης.
Όταν ο Δούναβης δεν αρκεί: επιπτώσεις στην πυρηνική ενέργεια
Η ξηρασία δεν επηρεάζει μόνο τον τουρισμό και τις μεταφορές· αγγίζει και την ενεργειακή ασφάλεια. Σε πολλές χώρες, τα νερά του ποταμού χρησιμοποιούνται για την ψύξη πυρηνικών αντιδραστήρων. Όταν η ροή μειώνεται, οι επιλογές περιορίζονται και οι δικλίδες ασφαλείας ενεργοποιούνται.
Στη Ρουμανία, η ροή του Δούναβη έπεσε στα 1.630 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο—περίπου το ένα τρίτο του τυπικού μέσου όρου του Ιουλίου. Οι αρχές έκλεισαν μία μονάδα στο εργοστάσιο της Τσερναβόντα για λόγους ασφαλείας και ανακοίνωσαν ότι και άλλη θα ακολουθούσε. Στην Ουγγαρία, το πυρηνικό εργοστάσιο Paks, που καλύπτει σχεδόν το μισό της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, άρχισε να απενεργοποιεί έναν αντιδραστήρα λόγω περιορισμένων προμηθειών νερού ψύξης, μετά από διαδοχικές μειώσεις ισχύος τις προηγούμενες ημέρες. Όταν η ξηρασία αρχίζει να επηρεάζει την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το ζήτημα παύει να είναι «περιβαλλοντικό νέο» και μετατρέπεται σε οικονομικό και κοινωνικό κίνδυνο.
Αποκαλύψεις στην κοίτη: θησαυροί, ναυάγια και κρυμμένοι κίνδυνοι
Η υποχώρηση των υδάτων αποκαλύπτει περίεργα ευρήματα και ορισμένες φορές επικίνδυνες εκπλήξεις. Στη Βουδαπέστη, οι αρχές έκλεισαν προσωρινά τη Γέφυρα της Μαργαρίτας όταν μια βόμβα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο φάνηκε στη βάση της, καθώς το νερό υποχώρησε. Ένα γεγονός που υπενθυμίζει πως οι ποταμοί δεν κρύβουν μόνο φυσικά ιζήματα, αλλά και ιστορικά κατάλοιπα με πραγματικό ρίσκο.
Παράλληλα, κάποιοι βλέπουν την εκτεθειμένη όχθη ως ευκαιρία. Ο κυνηγός «θησαυρών» Zsolt Horváth χρησιμοποίησε ισχυρό μαγνήτη για να ανασύρει μεταλλικά αντικείμενα, βρίσκοντας από παλιούς ενισχυτές ραδιοφώνου μέχρι κάλυκες πολέμου. Ο ίδιος συνοψίζει εύστοχα την αντίφαση: για αυτή τη δραστηριότητα, η χαμηλή στάθμη είναι ευλογία· για όλα τα υπόλοιπα, είναι κατάρα.
Η ιστορική ξηρασία στον Δούναβη λειτουργεί σαν καθρέφτης: δείχνει πόσο ευάλωτα είναι τα συστήματα που θεωρούμε δεδομένα—η ναυσιπλοΐα, ο τουρισμός, η τροφοδοσία, η ενέργεια, ακόμη και η ασφάλεια στις πόλεις. Και όσο οι θερμοκρασίες επιμένουν και οι βροχές καθυστερούν, το ερώτημα δεν είναι μόνο πότε θα επιστρέψει το νερό, αλλά τι σημαίνει για την Ευρώπη μια νέα κανονικότητα όπου τέτοια φαινόμενα γίνονται συχνότερα.
