Η Καίτη Φίνου πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο και επέστρεψε στο σπίτι της, όμως το βίντεο που ανέβασε στο Instagram δεν έμεινε μόνο στην περιπέτεια υγείας που πέρασε. Με εμφανή συγκίνηση, αλλά και οργή που δεν προσπάθησε να κρύψει, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για όσα αντίκρισε στη διαδρομή προς το Ασκληπιείο Βούλας και για τις αλλαγές που, όπως λέει, αλλοιώνουν οριστικά την εικόνα της παραλιακής. Η εξομολόγησή της κορυφώθηκε με τη φράση «Ντρέπομαι για πολλά που είμαι Ελληνίδα και το λέω με πόνο ψυχής», μια δήλωση που συμπύκνωσε τη θλίψη, την αγανάκτηση και την αίσθηση απώλειας που περιέγραψε.
Το βίντεο, που τραβήχτηκε λίγο μετά τη νοσηλεία της, ξεκίνησε με την περιγραφή της μεταφοράς της με ασθενοφόρο. Όπως εξήγησε, η ένταση των πόνων δεν της επέτρεπε ούτε να σηκωθεί ούτε να παρατηρήσει τη διαδρομή όπως θα ήθελε. Ωστόσο, μέσα από το μικρό παράθυρο της πόρτας, αναγνώρισε την παραλιακή που της είχε λείψει, ειδικά επειδή οι δρόμοι ήταν άδειοι. Εκείνο το περιορισμένο οπτικό πεδίο, όπως είπε, της έφτανε: έβλεπε άκρες δέντρων, σκιές, γραμμές του δρόμου. Μέχρι που, κάποια στιγμή, τα δέντρα «έπαψαν να υπάρχουν» και στη θέση τους εμφανίστηκε αυτό που η ίδια χαρακτήρισε «έκτρωμα».
Καίτη Φίνου: «Ντρέπομαι για πολλά που είμαι Ελληνίδα» και η οργή για τις αλλαγές στην παραλιακή
Η Καίτη Φίνου δεν μάσησε τα λόγια της, ούτε προσπάθησε να «μαλακώσει» την κριτική της. Αναφέρθηκε ευθέως στον ουρανοξύστη στο Ελληνικό, τον οποίο περιέγραψε ως «μαύρο χάλι» μέσα σε μια ομορφιά που, όπως τόνισε, θαυμάζαμε για χρόνια. Το σημείο που την πείραξε περισσότερο δεν ήταν μόνο η αισθητική αλλοίωση, αλλά και το πώς ένα έργο τέτοιας κλίμακας προχώρησε χωρίς, κατά την άποψή της, να υπάρξει ουσιαστική αντίδραση. Αναρωτήθηκε γιατί δεν ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι των γύρω περιοχών — και όχι μόνο. «Κανονικά θα έπρεπε όλη η Αθήνα, για να μην πω όλοι οι Έλληνες», είπε, δείχνοντας πως για εκείνη δεν πρόκειται για ένα τοπικό ζήτημα, αλλά για κάτι που αφορά συλλογικά την ταυτότητα και την ποιότητα ζωής.
Η ίδια παραδέχτηκε ότι το θέμα την εξόργισε τόσο, που ένιωσε πως «σταμάτησε και να πονάει» από τον θυμό, βρίσκοντας τη δύναμη να τραβήξει ένα μικρό βίντεο όσο το ασθενοφόρο ήταν σε κίνηση. Δεν θέλησε να επεκταθεί πολύ περισσότερο στο συγκεκριμένο σημείο, όμως η εικόνα που περιέγραψε ήταν αρκετή για να αποτυπώσει το αίσθημα σοκ και απογοήτευσης που ένιωσε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η επιστροφή, το ταξί και η «άλλη πλευρά» της παραλιακής
Στην επιστροφή από το νοσοκομείο, αφού έλαβε την κατάλληλη αγωγή και οι πόνοι υποχώρησαν, όπως είπε, δεν κατάφερε να γυρίσει πάλι με ΕΚΑΒ. Οι συνθήκες δεν το επέτρεπαν και, ακούγοντας για πολλά ατυχήματα και δυστυχήματα, αναγκάστηκε να πάρει ταξί. Κι εκεί, στη δεύτερη αυτή διαδρομή, ήρθε το επόμενο κύμα αγανάκτησης.
Ζήτησε από τον οδηγό να κινηθούν από παραλιακή, καθώς θα επέστρεφε στο «Σπίτι του Ηθοποιού» στα Κάτω Πατήσια. Καθώς περνούσαν από περιοχές όπου παλαιότερα υπήρχαν μπουζούκια, κλαμπ και ντίσκο, άρχισε να βλέπει διώροφες μεζονέτες και πολυκατοικίες να εκτείνονται σε μεγάλη χιλιομετρική απόσταση. Η έκπληξή της ήταν άμεση: «Τι είναι όλα αυτά;» ρώτησε, περιγράφοντας πως η νέα εικόνα δεν της θύμιζε σε τίποτα το τοπίο που είχε στο μυαλό της από προηγούμενες δεκαετίες.
Ο οδηγός τής απάντησε, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ότι πρόκειται για σπίτια που «έχουν αγοράσει ήδη». Όμως η ίδια ξεκαθάρισε ότι δεν την αφορούσε το αν αγοράστηκαν, αν θα αγοραστούν, αν ενοικιάζονται ή θα ενοικιαστούν. Εκείνο που την απασχόλησε ήταν η ουσία: η σχέση του δημόσιου χώρου με την πρόσβαση όλων, και ειδικά το τι θα συμβεί με την ακτογραμμή.
Δημόσιος χώρος, παραλίες και ο φόβος της «ιδιωτικοποίησης»
Στο πιο αιχμηρό κομμάτι της τοποθέτησής της, η Καίτη Φίνου υποστήριξε ότι από τη μεριά της παραλίας δεν θα έπρεπε να υπάρχουν τέτοια χτίσματα, γιατί η παραλία «θα έπρεπε να είναι για όλους». Η ανησυχία της δεν είναι θεωρητική: εξέφρασε την πεποίθηση πως αυτές οι παραλίες «θα γίνουν σίγουρα ιδιωτικές» και ότι θα αποκλειστεί ο «απλός κόσμος» που θέλει να κάνει το μπάνιο του χωρίς να πληρώνει πλαζ. Η τοποθέτηση αυτή συνδέθηκε, ξεκάθαρα, με μια ευρύτερη αίσθηση ότι κάτι χάνεται — όχι μόνο το τοπίο, αλλά και η δυνατότητα των πολλών να το απολαμβάνουν.
«Με πόνο ψυχής»: η φράση που έκλεισε το μήνυμά της
Κλείνοντας το βίντεο, η Καίτη Φίνου είπε τη φράση που συγκλόνισε τους ακόλουθούς της: «Ντρέπομαι για πολλά πια, ντρέπομαι για πολλά που είμαι Ελληνίδα και το λέω με πόνο ψυχής». Δεν το είπε για να προκαλέσει, αλλά για να εκφράσει, όπως άφησε να φανεί, την απογοήτευση για όσα βλέπει να συμβαίνουν γύρω της. Μάλιστα πρόσθεσε ότι, αν ήταν 20 χρόνια νεότερη, θα έφευγε στο εξωτερικό — οπουδήποτε — αρκεί να μη βλέπει «να καταστρέφεται ό,τι ωραιότερο έχει δώσει ο Θεός στον κόσμο».
Στην ουσία, η ανάρτησή της δεν ήταν μόνο μια αντίδραση σε κτίρια, έργα και νέες αναπτύξεις. Ήταν ένα ξέσπασμα για μια χώρα που, όπως είπε, οι περισσότεροι Έλληνες αγαπήσαμε, αλλά που «την καταστρέφουν» εδώ και χρόνια, ενώ «εμείς δεν το βλέπαμε». Και κάπως έτσι, μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο, η Καίτη Φίνου γύρισε σε μια καθημερινότητα που δεν τη βάραιναν μόνο οι πόνοι της υγείας, αλλά και η αίσθηση ότι αλλάζει ανεπιστρεπτί κάτι βαθιά οικείο — κάτι που την οδήγησε να πει, ξανά, «Ντρέπομαι για πολλά που είμαι Ελληνίδα», με πόνο ψυχής.
