Υπάρχει πάντα ένα σημείο στο Φεστιβάλ Καννών όπου το βλέμμα φεύγει από τα «μεγάλα ονόματα» και ψάχνει κάτι πιο άγριο, πιο απρόβλεπτο, πιο ζωντανό. Εκεί ακριβώς κατοικεί το Un Certain Regard το παράλληλο τμήμα που εδώ και χρόνια λειτουργεί σαν καταφύγιο για δημιουργούς που δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να χωρέσουν σε καλούπια.
Η φετινή διοργάνωση περιλάμβανε 19 ταινίες μεγάλου μήκους, με έξι από αυτές να αποτελούν πρώτες σκηνοθετικές δουλειές και να διεκδικούν παράλληλα τη Χρυσή Κάμερα. Την έναρξη έκανε το ήδη πολυσυζητημένο Teenage Sex and Death at Camp Miasma, τίτλος που μοιάζει να βγήκε από πυρετικό midnight movie των 90s.
Το μεγάλο βραβείο του τμήματος απέσπασε το Everytime της Sandra Wollner, μια νίκη που επιβεβαιώνει τη σταθερή σχέση του Un Certain Regard με το ιδιόρρυθμο auteur σινεμά.
Το Βραβείο της Επιτροπής πήγε στο Elephants in the Fog του Abinash Bikram Shah, μια πρώτη ταινία που φαίνεται πως κατάφερε να ξεχωρίσει μέσα σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική χρονιά, ενώ το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής απονεμήθηκε στο Iron Boy του Louis Clichy.
Στις ερμηνείες, το βραβείο ανδρικού ρόλου κέρδισε ο Bradley Fiomona Dembeasset για το Congo Boy του Rafiki Fariala, ενώ το βραβείο γυναικείας ερμηνείας μοιράστηκαν οι Marina de Tavira, Daniela Marín Navarro και Mariangel Villegas για το Siempre Soy Tu Animal Materno της Valentina Maurel.
Πρόεδρος της φετινής επιτροπής ήταν η Γαλλίδα ηθοποιός Leïla Bekhti, με μέλη τους Angèle Diabang, Khaled Mouzanar, Laura Samani και Thomas Cailley.
Και κάπως έτσι, ενώ τα φλας παραμένουν στραμμένα στον Χρυσό Φοίνικα, το Un Certain Regard συνεχίζει να υπενθυμίζει πως το πιο ενδιαφέρον σινεμά συχνά γεννιέται λίγο πιο δίπλα από το κόκκινο χαλί.
