Η Ευρώπη βρίσκεται σε έναν επικίνδυνο δρόμο όσον αφορά την προμήθεια κηροζίνης, καθώς εξαρτάται από μεγάλες εισαγωγές. Η περιοχή εισάγει περισσότερο από το 40% της κηροζίνης για αεροσκάφη από τον Κόλπο, με την Ελλάδα να φτάνει το 82%. Αυτή η κρίσιμη εξάρτηση έχει δημιουργήσει εκτενή σχέδια έκτακτης ανάγκης για τις αεροπορικές εταιρείες, καθώς η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται λόγω της πολιτικής αστάθειας και των πρόσφατων στρατηγικών εξελίξεων.
Το δεξαμενόπλοιο «Rong Lin Wan», ένα γίγαντας 250 μέτρων, είναι καθ’ οδόν προς το λιμάνι του Ρότερνταμ στην Ολλανδία, όπου αναμένεται να φτάσει το απόγευμα της 9ης Απριλίου. Αυτός ο φορτωμένος κολοσσός θα είναι το τελευταίο πλοίο που θα παραδώσει κηροζίνη από τον Περσικό Κόλπο στην Ευρώπη. Αποπλέοντας από το Mina Al Ahmadi στο Κουβέιτ στις 26 Φεβρουαρίου, το πλοίο κατάφερε να περάσει το Στενό του Χορμούζ πριν αυτό κλείσει λόγω των εντάσεων με το Ιράν. Μετά από αυτή την άφιξη, οι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες θα βρεθούν χωρίς προμήθειες από τη Μέση Ανατολή.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι από τα τέλη Απριλίου ή αρχές Μαΐου, η Ευρώπη θα έχει πρόσβαση μόνο στο 50% της απαιτούμενης κηροζίνης. Ο υπεύθυνος επιχειρήσεων μιας μεγάλης αεροπορικής εταιρείας ανησυχεί ότι οι προσπάθειες αποθήκευσης από στρατηγικά αποθέματα και η αναβολή εργασιών καθαρισμού στα διυλιστήρια δεν θα αποδώσουν αρκετά. Η κατάσταση είναι εφιαλτική, με εκατοντάδες αεροπλάνα να κινδυνεύουν να καθηλωθούν και με χιλιάδες πτήσεις να ακυρώνονται.
Η σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν έχει άμεσες συνέπειες για τις αερομεταφορές στην Ευρώπη. Παρόλο που δεν εισάγεται μεγάλος όγκος αργού πετρελαίου από τον Κόλπο, το 50% της κηροζίνης στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια προέρχεται από την επικίνδυνη περιοχή του Στενού του Ορμούζ. Οι εναλλακτικές πηγές, όπως η Ινδία, αντιμετωπίζουν τις δικές τους κρίσεις, με την προσοχή των δεξαμενόπλοιων να κατευθύνεται προς περιοχές με μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους.
Η Ευρώπη προμηθεύεται κηροζίνη και από ΗΠΑ, Δυτική Αφρική, όμως αυτές οι προμήθειες δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η Ιταλία το 2025 θα χρειάζεται περίπου 1,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ενώ η τοπική παραγωγή της θα φτάνει μόλις τα 674 χιλιάδες βαρέλια. Αναλόγως, χώρες όπως η Πολωνία και η Ελλάδα θα εξαρτώνται κατά 97% και 82% αντίστοιχα από εξωτερικούς προμηθευτές.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ευρώπη αντιμετωπίζει κρίσεις στον τομέα της ενέργειας, αλλά η τρέχουσα κατάσταση είναι η χειρότερη στην πρόσφατη μνήμη. Η κλειστή διυλιστήρια και οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί που απαιτούν περισσότερα βιοκαύσιμα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Οι πρόσφατες κυρώσεις κατά της Ρωσίας έχουν επίσης επηρεάσει την αγορά.
Οι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες σχεδιάζουν τρόπους για να αντιμετωπίσουν την πιθανή έλλειψη κηροζίνης, μερικές εκ των οποίων αναπτύσσουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για να διασφαλίσουν ότι οι πτήσεις τους δεν θα επηρεαστούν. Η Lufthansa, για παράδειγμα, εξετάζει την αναστολή 20-40 αεροσκαφών αν οι καταστάσεις δεν βελτιωθούν.
Ενώ οι αεροπορικές εταιρείες επιχειρούν να βρουν λύσεις, οι τιμές της κηροζίνης έχουν εκτοξευθεί, με έναν τόνο να κοστίζει 1.800 δολάρια, δηλαδή πάνω από διπλάσιος από τις αρχές Φεβρουαρίου. Αυτή η δραματική άνοδος έχει προκαλέσει επιπρόσθετους κραδασμούς στην αγορά, με εταιρείες να βλέπουν τις προαγορές τους να αποδεικνύονται άκαρπες.
Καθώς προχωράμε προς το καλοκαίρι, οι προγραμματισμένες πτήσεις και η τουριστική κίνηση δύνανται να επηρεαστούν. Αν δεν βελτιωθεί η κατάσταση σύντομα, υπάρχει κίνδυνος σοβαρών ελλείψεων κατά τη διάρκεια των πιο δραστήριων μηνών.
